Deksametazon w ampułkach: instrukcje użytkowania


Deksametazon jest lekiem należącym do grupy glikokortykosteroidów i jest środkiem hormonalnym.

Jest szeroko stosowany w medycynie, w różnych dziedzinach. Jest produkowany w postaci roztworu, który jest stosowany do wstrzykiwań dożylnych, domięśniowych i do wkraplania do spojówek oczu.

Na tej stronie znajdziecie wszystkie informacje na temat deksametazonu: Pełne instrukcje dotyczące stosowania tego leku, średnia cena w aptekach, kompletne i niekompletne analogów leku, a także referencje ludzi, którzy korzystali zastrzyki deksametazonu. Chcesz zostawić swoją opinię? Proszę napisać w komentarzach.

Grupa kliniczna i farmakologiczna

GCS do wstrzykiwań.

Warunki urlopu od aptek

Jest wydany na receptę.

Ile kosztuje Dexamethone? Średnia cena w aptekach wynosi 100 rubli.

Forma wydania i skład

Roztwór leku, sprzedawany w aptekach w ampułkach, zawiera fosforan deksametazonu sodu. Ta substancja czynna przyjmuje 4 lub 8 mg.

Składnikami pomocniczymi są glicerol, dwuwodzian fosforanu disodu, wersenian disodowy i oczyszczona woda dla uzyskania roztworu o pożądanym stężeniu. Roztwór deksametazonu do podawania wewnętrznego wygląda jak przezroczysta, bezbarwna lub żółtawa ciecz.

Efekt farmakologiczny

Deksametazon jest homologiem hydrokortyzonu, hormonu wytwarzanego przez kory nadnerczy.

Oddziałuje z receptorami glukokortykoidowymi, reguluje wymianę sodu, potasu, równowagi wodnej i homeostazy glukozy. Stymuluje wytwarzanie białek enzymatycznych w wątrobie, działa na syntezę mediatorów stanu zapalnego i alergii, hamuje ich powstawanie. W rezultacie lek zapewnia działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne, immunosupresyjne, przeciw wstrząsowe.

Po podaniu domięśniowym efekt terapeutyczny obserwuje się po 8 godzinach, po wlewie dożylnym jest szybszy. Efekt utrzymuje się od 3 dni do 3 tygodni przy podawaniu miejscowym, od 17 do 28 dni po podaniu dożylnym. Deksametazon ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne. Jest 35 razy skuteczniejszy niż kortyzon.

Co to jest deksametazon?

  1. W chorobach przewodu pokarmowego: choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
  2. W chorobach ogólnoustrojowych tkanki łącznej: ostre reumatyczne zapalenie serca; systemiczne czerwone wilcze porosty.
  3. W zaburzeniach endokrynologicznych: niewydolność kory nadnerczy i ich wrodzona hiperplazja; podostra forma zapalenia tarczycy.
  4. W chorobach reumatycznych: zapalenie kaletki; reumatoidalne zapalenie stawów; łuszczycowe i dnawe zapalenie stawów; choroba zwyrodnieniowa stawów; zapalenie błony maziowej; niespecyficzne zapalenie pochewek ścięgna; zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa; towarzyszący chorobie zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa.
  5. W przypadku chorób alergicznych: kontaktowe i atopowe zapalenie skóry; status astmatyczny; choroba posurowicza; uczulenie na pokarm i niektóre leki; obrzęk naczynioruchowy; alergiczny nieżyt nosa (sezonowy lub przewlekły); astma oskrzelowa; pokrzywka związana z transfuzją krwi.
  6. W przypadku chorób skóry: ciężki rumień wielopostaciowy; pęcherzyca; złuszczające, pęcherzowe opryszczkowe i ciężkie łojotokowe zapalenie skóry; grzybica grzybicza; łuszczyca.
  7. W chorobach ocznych: zapalenie nerwu wzrokowego; objawowe oftalmiczne; alergiczne wrzody rogówki; zapalenie rogówki; zapalenie tęczówki; irit; zapalenie jajowodów (przedni i tylny); alergiczne formy zapalenia spojówek.
  8. W chorobach układu oddechowego: zespół Lefflera; gruźlica; sarkoidoza II-III stopień; aspiracyjne zapalenie płuc; beryloza.
  9. W chorobach nerek: zaburzenia czynności nerek związane z ogólnoustrojowym niedoborem wilków; ideopatyczny zespół nerczycowy.
  10. W chorobach nowotworowych: białaczka (ostra) u dzieci; chłoniaka i białaczka u dorosłych.
  11. W szoku: brak reakcji na leczenie metodami klasycznymi jest szokiem; wstrząs anafilaktyczny; wstrząs u pacjentów cierpiących na niewydolność kory nadnerczy.
  12. W chorobach hematologicznych: plamica idiopatyczna małopłytkowość; erytroblastopenia; niedokrwistość jest wrodzona niedorozwój; autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna; małopłytkowość wtórna.
  13. Z innymi wskazaniami: włośnica mięśnia sercowego; włośnica z objawami neurologicznymi; gruźlicze zapalenie opon mózgowych.

Przeciwwskazania

Stosowanie deksametazonu jest przeciwwskazane u pacjentów ze zwiększoną wrażliwością na składniki leku.

Z ostrożnością Deksametazon jest przepisywany dla:

  • choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • choroby endokrynologiczne;
  • wrzód trawienny, zapalenie żołądka, zapalenie przełyku, nowo utworzone zespolenie jelitowe, zapalenie uchyłka;
  • choroby pasożytnicze i zakaźne o różnym charakterze;
  • stany niedoboru odporności;
  • ciężka niewydolność wątroby lub nerek, nefrytourazka, hipoalbuminemia;
  • jaskrę, chorobę Heinego-Medina, ostrą psychozę, ogólnoustrojową osteoporozę.

Stosowanie deksametazonu przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, jak również przez dzieci, powinno odbywać się wyłącznie na receptę lekarza po uwzględnieniu wszystkich możliwych zagrożeń.

Zastosowanie w ciąży i laktacji

Deksametazon w postaci tabletek i kropli podczas ciąży i laktacji jest zabroniony. Jeśli podczas karmienia piersią istnieje potrzeba leczenia deksametazonem, dziecko przenosi się na sztuczne mieszaniny.

Wstrzyknięcia deksametazonu podczas ciąży wykonuje się tylko w celu uzyskania istotnych wskazań. Na przykład lek można przepisać w przypadku, gdy układ odpornościowy zaczyna postrzegać zarodek jako ciało obce. Deksametazon hamuje aktywność immunologiczną, co pomaga wyeliminować zagrożenie poronieniem i utrzymać ciążę.

Instrukcje użytkowania

Instrukcje użycia wskazują, że schemat dawkowania jest indywidualny i zależy od wskazań, stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie.

  1. Lek podaje się dożylnie w powolnym strumieniu lub kroplówce (w ostrych i ostrych warunkach); in / m; być może również wprowadzenie lokalne (w edukacji patologicznej). Aby przygotować roztwór do wlewu kroplowego dożylnie, należy zastosować izotoniczny roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór dekstrozy.
  2. W ostrym okresie z różnymi chorobami i na początku leczenia, Deksametazon jest stosowany w wyższych dawkach. W ciągu dnia można wstrzyknąć 4 do 20 mg deksametazonu 3-4 razy.

Dawki leku dla dzieci (IM):

  • Dawka w terapii zastępczej (w niewydolności nadnerczy) wynosi 0,0233 mg / kg masy ciała lub 0,67 mg / m2 powierzchni ciała, dzieli się na 3 dawki co trzeci dzień lub 0,00776 - 0,01165 mg / kg masy ciała, lub 0,233 - 0,335 mg / m2 powierzchni ciała dziennie. Dla pozostałych wskazań zalecana dawka wynosi od 0.02776 do 0.16665 mg / kg masy ciała lub 0,833 - 5 mg / m2 powierzchni ciała, co 12-24 godziny.
  • Po osiągnięciu efektu dawkę zmniejsza się do dawki podtrzymującej lub do czasu przerwania leczenia. Czas trwania podawania pozajelitowego wynosi zwykle 3-4 dni, a następnie leczenie podtrzymujące deksametazonem w tabletkach.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku wymaga stopniowej redukcji dawki, aby zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Efekty uboczne

Na tle leczenia dekstametazonem w postaci wstrzyknięć u pacjentów można zaobserwować następujące działania niepożądane:

  1. Dla skóry i błon śluzowych: opóźnione gojenie ran, wybroczyny wybroczyny, ścieńczenie skóry, hiper- lub odbarwienia steroidu, trądzik, rozstępy, ryzyko powstania ropne zapalenie skóry i kandydozę;
  2. Od zmysłów: tylne zaćma podtorebkowe, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe z możliwością uszkodzenia nerwu wzrokowego, skłonność do rozwijania wtórne bakteryjne, grzybicze lub wirusowe infekcje oczu, zmiany troficzne rogówki, wytrzeszcz, nagłą utratę wzroku (gdy podawane pozajelitowo w obrębie głowy, szyi, donosowo pojemnikami, głowy można osadzać kryształów leku w naczyniach krwionośnych oka);
  3. Metabolizm: zwiększone wydalanie wapnia, hipokalcemii, zwiększenie masy ciała, niedoborze azotu (zwiększony rozpad białka), nadmierne pocenie się. Warunkowo mineralokortykoidów aktywność - płyn opóźnienia i sodu (obrzęk obwodowy) gipsrnatrnemiya, gipokaliemncheskiysindrom (hipokalemię, zaburzenia rytmu serca, ból mięśni i skurcz mięśni, nietypowe osłabienie i zmęczenie);
  4. Z układu hormonalnego: zmniejszenie tolerancji glukozy, cukrzycy steroidów lub manifestacji utajonej cukrzycy, niewydolności kory nadnerczy, zespół Cushinga (twarz księżyca, otyłość typu przysadki, hirsutyzm, podwyższone ciśnienie krwi, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki, osłabienie mięśni, rozstępy) opóźnienie rozwoju seksualnego u dzieci;
  5. Z układu sercowo-naczyniowego: arytmie, bradykardia (do zatrzymania akcji serca); Rozwój (u osób predysponowanych) lub zwiększania stopnia zaawansowania niewydolności serca, elektrokardiograficznych typowych zmian hipokaliemię, nadciśnienie tętnicze, zakrzepica, krzepliwości. U pacjentów z ostrym i podostrym zawałem mięśnia sercowego - rozprzestrzenienie się ogniska martwicy, spowalniające tworzenie się tkanki bliznowatej, co może prowadzić do zerwania mięśnia sercowego;
  6. W ramach układu mięśniowo-szkieletowego: spowolnienie wzrostu i kostnienia dzieci (przedwczesne zamknięcie strefy wzrostu nasadowej), osteoporoza (bardzo rzadko - patologiczne złamania, aseptyczne martwica głowy kości ramiennej i kości udowej), pęknięcie ścięgna mięśni steroidu miopatii, zmniejszonej masy mięśniowej (atrofia). Instrukcja użycia deksametazonu;
  7. Od układu nerwowego: majaczenie, dezorientacja, euforia, omamy, psychozy maniakalno-depresyjna, depresja, paranoja, zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, nerwowość lub lęk, bezsenność, zawroty głowy, zawroty głowy, ból głowy, guz rzekomy móżdżku, drgawki.
  8. Z przewodu pokarmowego: mdłości, wymioty, zapalenie trzustki, sterydów wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzody, zapalenie przełyku, krwawienie z przewodu pokarmowego i perforacji ściany przewodu żołądkowo-jelitowego, zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, niestrawności, wzdęcia, czkawka. W rzadkich przypadkach, - zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej;

Przedawkowanie

Przy zbyt aktywnym stosowaniu deksametazonu przez kilka tygodni możliwe jest przedawkowanie, które objawia się objawami wymienionymi wśród działań niepożądanych.

Leczenie odbywa się zgodnie z przejawionymi czynnikami, jest zmniejszenie dawki lub czasowe wycofanie leku. Jeśli przedawkowanie nie jest konkretnym antidotum, hemodializa nie jest skuteczna.

Instrukcje specjalne

  1. Pacjenci z nieprawidłowościami w pracy wątroby Deksametazon przepisuje z dużą ostrożnością.
  2. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, pacjent powinien przestrzegać diety o wysokiej zawartości potasu. Pokarm powinien być bogaty w białko, spożycie węglowodanów i sól powinna być nieco zmniejszona.
  3. Podczas leczenia deksametazonem pacjenci powinni stale monitorować ciśnienie krwi, wzrok, równowagę wodno-elektrolitową i kliniczny obraz krwi.
  4. Leczenie lekiem nie może być nagle przerwane, ponieważ w tym przypadku zwiększa się ryzyko zespołu odstawienia, któremu towarzyszy wzrost pierwotnych objawów choroby i zmniejszenie czynności nadnerczy.
  5. Pacjenci z cukrzycą powinni stale monitorować poziom glukozy we krwi i, jeśli to konieczne, dostosowywać dzienną dawkę leków hipoglikemizujących.
  6. Podczas stosowania leku w praktyce pediatrycznej należy ściśle monitorować dynamikę rozwoju dziecka, ponieważ długotrwałe stosowanie leku w dużych dawkach może prowadzić do zahamowania wzrostu pacjenta.

Interakcje leków

Instrukcja użycia Deksametazon rozróżnia następujące interakcje leków:

  1. Możliwość wzmocnienia działania antybiotyków;
  2. Fenobarbital, efedryna zmniejszają skuteczność leku;
  3. Wstęp z innymi glikokortykosteroidami prowadzi do zwiększonego ryzyka hipokaliemii;
  4. W przypadku stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa się okres półtrwania deksametazonu;
  5. Rytodryny nie wolno stosować jednocześnie z omawianym lekiem ze względu na ryzyko zgonu;
  6. Deksametazon zmniejsza skuteczność hipoglikemicznych, przeciwzakrzepowych, przeciwnadciśnieniowych leków;
  7. w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po chemioterapii zaleca się stosować jednocześnie Deksamteazon i metoklopramid, difenhydramina, prochlorperazyny, ondansetronu, granisetronu.

Recenzje

Podnieśliśmy komentarze niektórych osób na temat leku Dexamethasone:

  1. Catherine. Mam artretyzm stawu barkowego. Lekarz przepisał ten lek - obiecała, że ​​się wyleczy. Zrobił 3 nyxes, w 2 miesiące ból powrócił, jeszcze mocniej. Przyrost masy ciała wyniósł 15 kg przez 8 miesięcy. Dieta, fitness, maszyny do ćwiczeń tylko spowalniają przyrost masy ciała. Z powodu tego leku odwróciłem się od smukłej kobiety w przepiórkę. Endokrynolog powiedział, że mogę zaakceptować siebie takim, jakim jestem. Dawna harmonia nie powróci. Nigdy nie bierz tego leku.
  2. Ulyana. Przez długi czas nie mogę zajść w ciążę z powodu problemów z jajnikami. Ciągle jestem niezadowolony, tym razem lekarz wyznaczył lub wyznaczył mi agenta hormonalnego Dexamethazonum. Powinieneś wypić 1/2 tabletki przed snem przez miesiąc. Po tygodniu leczenia apetyt zniknął, pojawiły się mdłości, ale szybko przybrałam na wadze. Przez cały czas terapii dodałem 5 kilogramów. Ale to wszystko nie jest tak istotne, najważniejsze jest to, że lek pomaga mi rozwiązać główny problem. Mam nadzieję na pozytywny wynik.
  3. Victoria. Lek był przyjmowany od połowy maja do końca września. Ale ponieważ jest to lek hormonalny, a zażywanie jednej tabletki dziennie jest uważane za małą dawkę, zaczęło przybierać na wadze. I rosły tylko części ciała (brzuch i szyja). W rezultacie mąż zdobył 10 kg. Ponadto przyjmowanie leku zwiększa uczucie głodu. Z tabletek musiała zostać porzucona. Dzięki sportom i odpowiedniemu odżywianiu waga wróciła do normy, a problem z alergiami został rozwiązany dzięki sprayowi Avamis, który jest mniej szkodliwy dla organizmu.
  4. Alexey. Moja żona została pchnięta nożem w Deksametazon przez 35 tygodni. Wskazaniem było zwiększenie miana przeciwciał. Zrobili tylko 3 iniekcje w odstępie 6 godzin. Moja żona urodziła się w porę zdrowemu synowi, więc nie widzę niczego złego w tym leku, jeśli jest prawidłowo aplikowany (w szpitalu lub pod nadzorem lekarza).

Zalety i wady

Głównymi zaletami deksametazonu są:

  1. Możliwość stosowania leku w różnych dogodnych formach. Środek w formie iniekcyjnej ma najszybszy efekt.
  2. Niski koszt leku, ponieważ opakowanie kosztuje 200 rubli.
  3. Szybki i wyraźny pozytywny efekt po podaniu leku.
  4. Szeroki zakres efektów.
  5. Możliwość stosowania leku jako pojedynczej dawki i ze wsparciem.

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę braki leku, które nie są tak małe:

  1. Konieczność kontroli przyjmowania leków.
  2. Duża lista niepożądanych reakcji.
  3. Ograniczona możliwość przepisywania podczas karmienia piersią i podczas ciąży.
  4. Konieczność wyboru najniższej możliwej dawki leku.
  5. Brak postaci dawkowania w postaci maści i żeli, które byłyby przydatne w przypadku patologii stawów.

Analogi

Deksametazon ma sporo analogów strukturalnych zawierających tę samą substancję czynną. Należą do nich:

  • Dexaven;
  • Dexazone;
  • Dexamed;
  • Dexafar;
  • Maxidex;
  • Deksametazon-Nycomed;
  • Deksametazon-Ferein;
  • Fortecortin itp.

Przed użyciem analogów skonsultuj się z lekarzem.

Warunki przechowywania i okres trwałości

Trzymaj z dala od dzieci. Optymalna temperatura przechowywania dla kropelek i roztworu wynosi do 15 ° C (nie wolno zamrażać roztworów), dla tabletek - do 25 ° C

Deksametazon - instrukcje użytkowania, ocen, analogi i formy uwalnianiu (0,5 mg tabletki wstrzyknięć ampułki (roztwór do iniekcji), krople do oczu oftan) lek do leczenia stanów zapalnych u dorosłych, dzieci i ciąży

W tym artykule można przeczytać instrukcje dotyczące używania leku Deksametazon. Są to recenzje odwiedzających stronę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania deksametazonu w praktyce. Dużą prośbą jest aktywnie dodawać swoje opinie na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, co zaobserwowano w powikłaniach i działaniach niepożądanych, prawdopodobnie nie zgłoszonych przez producenta w adnotacji. Analogi deksametazonu w obecności istniejących analogów strukturalnych. Służy do leczenia chorób zapalnych i ogólnoustrojowych, w tym oczu, u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i laktacji.

Deksametazon - syntetyczny glukokortykosteroid (GCS), metylowana pochodna prednizolonu fluorkowego. Ma działanie przeciwzapalne, anty-alergiczne, immunosupresyjne, zwiększa wrażliwość receptorów beta-adrenergicznych na katecholaminy endogenne.

Oddziałuje z określonymi receptorami cytoplazmatycznych (receptory glikokortykosteroidy wszystkich tkanek, w szczególności w wielu wątroby), tworząc kompleks, który indukuje powstawanie białka (w tym enzymy, komórki regulatorowe procesy życiowe).

Podział białka zmniejsza ilość globuliny w surowicy zwiększa syntezę albuminy w wątrobie i nerkach (wzrost w stosunku globuliny / albumina), zmniejsza syntezę białek i zwiększa katabolizmu w tkankach mięśni.

metabolizm lipidów: wyższe zwiększa syntezę kwasów tłuszczowych i triglicerydów, redystrybucję tłuszczu (nagromadzenie tłuszczu występuje głównie w pasa barkowego, twarz, brzuch), prowadzi do rozwoju hipercholesterolemii.

Metabolizm węglowodanów: zwiększa wchłanianie węglowodanów z przewodu żołądkowo-jelitowego; zwiększa aktywność glukozo-6-fosfatazy (zwiększone spożycie glukozy z wątroby do krwi); zwiększa aktywność karboksylazy fosfoenolopirogronianowej i syntezę aminotransferaz (aktywacja glukoneogenezy); sprzyja rozwojowi hiperglikemii.

metabolizm wody elektrolit: opóźnia Na + i wody w organizmie, pobudza usuwanie K + (aktywność mineralokortykoidów) zmniejsza absorpcję wapnia z jelita + zmniejsza mineralizacji kości.

Efekt anty-zapalne związane z hamowaniem eozynofili i uwolnienie mediatorów zapalnych z komórek tucznych; lipokortinov wywoływania powstawania i zmniejszenie liczby komórek tucznych, które produkują kwas hialuronowy; ze zmniejszającą przepuszczalność naczyń włosowatych; Stabilizacja błon komórkowych (szczególnie lizosomalnych) i błon organelli. Działa na wszystkich etapach procesu zapalnego: hamuje syntezę prostaglandyn (Pg) na poziomie kwasu arachidonowego (Lipokortin inhibituje fosfolipazę A2 hamuje liberatiou kwasu arachidonowego hamuje endoperekisey biosyntezy leukotrienów przyczyniają zapalenie, alergie, etc.), Synteza „(” pro-zapalnej cytokiny interleukiny 1, czynnik martwicy nowotworu alfa i inne).; zwiększa odporność błon komórkowych na różne czynniki szkodliwe.

Immunosupresyjne działanie jest spowodowane wywoływanego inwolucji tkanki limfatycznej, hamowanie proliferacji limfocytów (szczególnie limfocytów T), zahamowanie migracji komórek B i interakcji T i limfocytów B, hamowanie uwalniania cytokin (interleukina-1, 2, interferon gamma) z limfocytów i makrofagów oraz zmniejszenie tworzenia przeciwciał.

działanie przeciwalergiczne jest spowodowane zmniejszeniem syntezy i wydzielanie mediatorów alergii, zahamowanie uwalniania od uczulonych komórek tucznych i granulocytów zasadochłonnych, histaminy i innych substancji biologicznie czynnych, zmniejszenie liczby krążących leukocytów zasadochłonnych, T i limfocyty B, komórki tuczne; tłumienie limfocytów i tkanki łącznej, zmniejszają wrażliwość komórek efektorowych mediatorów alergii, hamowanie wytwarzania przeciwciał, zmiany w odpowiedzi immunologicznej.

Podczas działania obturacyjnych chorób dróg oddechowych spowodowane głównie przez hamowanie procesów zapalnych, zapobieganie lub zmniejszenie nasilenia obrzęku śluzówki zmniejszenia infiltracji eozynofili nabłonka oskrzeli warstwy podśluzówkowej i złogami w śluzówce oskrzeli krążących kompleksów immunologicznych i erozirovaniya hamowania i śluzówki złuszczanie. Zwiększa wrażliwość receptorów beta-adrenergicznych oskrzeli małych i średniego kalibru katecholaminy endogenne i egzogenne sympatykomimetyczne, zmniejsza lepkość śluzu poprzez zmniejszenie produkcji.

Hamuje syntezę i wydzielanie ACTH oraz, ponownie, syntezę endogennego GCS.

Hamuje reakcje tkanki łącznej podczas procesu zapalnego i zmniejsza możliwość powstawania blizny.

Osobliwością działania jest znaczne zahamowanie czynności przysadki i praktycznie całkowity brak aktywności mineralokortykosteroidów.

Dawki 1-1,5 mg na dobę zmniejszają funkcję kory nadnerczy; biologiczny okres półtrwania wynosi 32-72 godziny (czas trwania ucisku układu podwzgórzowo-przysadkowo-korowego).

Siłą aktywność glukokortykoidów 0,5 mg deksametazonu odpowiada około 3,5 mg prednizonu (lub prednizolon), 15 mg hydrokortyzonu lub kortyzonu 17,5 mg.

Farmakokinetyka

Łatwo przechodzi przez bariery histohematologiczne (w tym przez krew-mózg i łożysko). Metabolizowany w wątrobie (głównie przez koniugację z kwasami glukuronowymi i siarkowymi) do nieaktywnych metabolitów. Jest wydalany przez nerki (niewielka część przez laktacyjne gruczoły).

Wskazania

Choroby wymagające wprowadzenia szybkiej GCS, a także przypadków, w których doustne podanie leku nie jest możliwe:

  • Choroby układu hormonalnego: ostra niewydolność nadnerczy, pierwotne lub wtórne niewydolność nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy, podostre zapalenie tarczycy;
  • szok (palenie, traumatyczne, operacyjne, toksyczne) - z nieskutecznością środków zwężających naczynia, leków zastępujących osocze i innych terapii objawowych;
  • obrzęk mózgu (guzy mózgu, urazowe uszkodzenie mózgu, zabieg neurochirurgiczny, krwotok mózgowy, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, uszkodzenia popromienne);
  • status astmatyczny; ciężki skurcz oskrzeli (zaostrzenie astmy oskrzelowej, przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli);
  • ciężkie reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny;
  • choroby reumatyczne;
  • układowe choroby tkanki łącznej;
  • ostre ostre dermatozy;
  • choroby nowotworowe: paliatywne leczenie białaczki i chłoniaka u dorosłych pacjentów; ostra białaczka u dzieci; hiperkalcemia u pacjentów z nowotworami złośliwymi, z niemożliwością leczenia doustnego;
  • Choroby krwi: ostre niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, idiopatyczna plamica małopłytkowa u dorosłych;
  • ciężkie choroby zakaźne (w połączeniu z antybiotykami);
  • w praktyce okulistycznej (subkonnktivalnoe, pozagałkowym lub parabulbarnom): alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki bez uszkodzenia nabłonka, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego,, zapalenie powiek, zapalenia powiek, zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oczu po urazach i zabiegach chirurgicznych, sympatyczny oka, leczenie immunosupresyjne po przeszczepie rogówka;
  • aplikacja lokalna (w obszarze edukacji patologicznej): bliznowce, toczeń rumieniowaty tarczowy, ziarniak pierścieniowy.

Formy uwolnienia

Roztwór w ampułkach do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych (wstrzyknięcia do wstrzykiwań) 4 mg / ml.

Oko oftalmiczne spada o 0,1%.

Zawiesina oftalmiczna 0,1%.

Instrukcja użytkowania i dawkowania

Reżim dawkowania jest indywidualny i zależy od wskazań, stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie. Lek podaje się dożylnie powoli za pomocą strumienia lub kroplówki (w ostrych i ostrych warunkach); domięśniowo; być może również wprowadzenie lokalne (w edukacji patologicznej). W celu przygotowania roztworu do podawania dożylnego wlewu kroplowego (kroplomierze) powinny być wykorzystywane izotoniczny roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór dekstrozy.

W ostrym okresie z różnymi chorobami i na początku leczenia, Deksametazon jest stosowany w wyższych dawkach. W ciągu dnia można wstrzyknąć 4 do 20 mg deksametazonu 3-4 razy.

Dawki leku dla dzieci (domięśniowo):

Dawka w terapii zastępczej (w niewydolności nadnerczy) wynosi 0,0233 mg / kg masy ciała lub 0,67 mg / m2 powierzchni ciała, dzieli się na 3 dawki co trzeci dzień lub 0,00776 - 0,01165 mg / kg masy ciała, lub 0,233 - 0,335 mg / m2 powierzchni ciała dziennie. W przypadku innych wskazań zalecana dawka wynosi od 0,02776 do 0,16665 mg / kg masy ciała lub 0,833 do 5 mg / m2 powierzchni ciała co 12-24 godziny.

Po osiągnięciu efektu dawkę zmniejsza się do dawki podtrzymującej lub do czasu przerwania leczenia. Czas trwania podawania pozajelitowego wynosi zwykle 3-4 dni, a następnie leczenie podtrzymujące deksametazonem w tabletkach.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku wymaga stopniowej redukcji dawki, aby zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Conjunival, dorośli i dzieci powyżej 12 lat z ostrymi stanami zapalnymi: 1-2 krople 4-5 razy dziennie przez 2 dni, następnie 3-4 razy dziennie przez 4-6 dni.

Przewlekłe stany: 1-2 krople 2 razy dziennie przez maksymalnie 4 tygodnie (nie więcej).

W pooperacyjne i pourazowe przypadkach: od 8 dni po operacji zeza, odwarstwienia siatkówki, zaćma, a ponieważ z pojawieniem się urazu - 1-2 kropli 2-4 razy dziennie przez 2-4 tygodni; z operacją filtrowania antyglobowego - w dniu operacji lub następnego dnia po operacji.

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat z alergicznymi stanami zapalnymi: 1 kropla 2-3 razy dziennie przez 7-10 dni, w razie potrzeby leczenie kontynuuje się po 10 dniach monitorowania stanu rogówki.

Efekt uboczny

Zwykle Deksametazon jest dobrze tolerowany. Ma niską aktywność mineralokortykoidów, tj. jego wpływ na wymianę wody z elektrolitem jest niewielki. Z reguły niskie i średnie dawki deksametazonu nie powodują opóźnień w zawartości sodu i wody w organizmie, zwiększają wydalanie potasu. Opisano następujące działania niepożądane:

  • zmniejszona tolerancja glukozy;
  • Steroid diabetes mellitus lub przejaw utajonej cukrzycy;
  • ucisk funkcji nadnerczy;
  • Zespół Isenko-Cushinga (podobna do księżyca twarz, otyłość przysadkowa, hirsutyzm, podwyższone ciśnienie krwi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, osłabienie mięśni, rozstępy);
  • opóźnienie w rozwoju seksualnym u dzieci;
  • nudności, wymioty;
  • zapalenie trzustki;
  • wrzód steroidowy żołądka i dwunastnicy;
  • erozyjne zapalenie przełyku;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego i perforacja ściany przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • zwiększony lub zmniejszony apetyt;
  • upośledzone trawienie;
  • wzdęcia;
  • arytmie;
  • bradykardię (do zatrzymania akcji serca);
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • nadkrzepliwość;
  • zakrzepy;
  • euforia;
  • halucynacje;
  • psychoza maniakalno-depresyjna;
  • depresja;
  • paranoja;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • nerwowość lub niepokój;
  • bezsenność;
  • zawroty głowy;
  • ból głowy;
  • drgawki;
  • podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe z możliwym uszkodzeniem nerwu wzrokowego;
  • skłonność do wywoływania wtórnych infekcji bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych oczu;
  • zmiany troficzne rogówki;
  • exophthalmos;
  • nagła utrata widzenia (przy podawaniu pozajelitowym w okolicy głowy, szyi, małżowiny nosowej, skóra głowy może odkładać kryształy leku w naczyniach oka);
  • hipokalcemia;
  • przyrost masy ciała;
  • ujemny bilans azotowy (zwiększony rozkład białka);
  • zwiększone pocenie;
  • retencja płynów i sód (obrzęki obwodowe);
  • spowolnienie procesów wzrostu i kostnienia u dzieci (przedwczesne zamknięcie stref przyrostu nasadowego);
  • osteoporoza (bardzo rzadkie - patologiczne złamania kości, aseptyczna martwica głowy kości ramiennej i kości udowej);
  • pęknięcie ścięgien mięśni;
  • opóźnione gojenie się ran;
  • steroidowy trądzik;
  • stria;
  • skłonność do rozwoju ropnego zapalenia skóry i kandydozy;
  • wysypka skórna;
  • swędzenie;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • miejscowe reakcje alergiczne.

Miejscowy z podawaniem pozajelitowym: pieczenie, drętwienie, ból, mrowienie w miejscu wstrzyknięcia, zakażenie w miejscu wstrzyknięcia, rzadko - martwica otaczających tkanek, tworzenie blizny w miejscu wstrzyknięcia; zanik skóry i tkanki podskórnej z wprowadzeniem / m (szczególnie niebezpieczne jest wprowadzenie do mięśnia naramiennego).

Przeciwwskazania

Do krótkotrwałego stosowania zgodnie z istotnymi wskazaniami, jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksametazon lub składniki leku.

U dzieci w okresie wzrostu SCS powinien być stosowany wyłącznie w bezwzględnych wskazaniach i pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego.

Ostrożnie, lek należy podawać w następujących warunkach i warunkach:

  • choroby przewodu pokarmowego - wrzody żołądka i dwunastnicy, choroba wrzodowa, zapalenia przełyku, zapalenia żołądka, ostre lub utajone wrzód Niedawno ustalono zespolenia jelit, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, z zagrożeniem perforacji lub ropnie, zapalenie uchyłków;
  • infekcyjne choroby pasożytnicze i wirusowe, grzybowego lub bakteryjnego (obecnie lub niedawno przenoszone w tym ostatnim kontakcie z ciałem pacjenta) - herpes simplex, półpasiec (viremicheskaya fazy), ospa wietrzna, odry; amebiaza, węgorczyca; ogólnoustrojowa grzybica; aktywna i utajona gruźlica. Zastosowanie w ciężkich chorobach zakaźnych jest dopuszczalne tylko na tle określonej terapii.
  • okres przed i po szczepieniu (8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniu), zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu BCG;
  • stany niedoboru odporności (w tym AIDS lub zakażenie wirusem HIV);
  • choroby układu sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, w tym ostatnim - u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i podostrych mogą rozprzestrzeniać martwicę, spowalniając tworzenie się tkanki bliznowatej, a tym samym - rozdzierania mięśnia sercowego), ciężką przewlekłą niewydolność serca, miażdżyca tętnic nadciśnienie, hiperlipidemia);
  • choroby układu hormonalnego - cukrzycę (włączając naruszenie tolerancji węglowodanów), nadczynność tarczycy, niedoczynności tarczycy, choroby Cushinga Itsenko-, otyłość (3-4 łyżki).
  • ciężka przewlekła niewydolność nerek i (lub) wątroby, nefrolouty;
  • hipoalbuminemia i grupy ryzyka jego wystąpienia;
  • osteoporoza układowy, miastenia gravis, ostra psychozę, polio (z wyjątkiem postaci opuszkowej zapalenia mózgu), jaskry otwierania i zamykania;
  • ciąża.

Zastosowanie w ciąży i laktacji

W czasie ciąży (szczególnie w 1 trymestrze) lek można stosować tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt terapeutyczny przekracza potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku długotrwałej terapii w czasie ciąży nie wyklucza się możliwości osłabienia wzrostu płodu. W przypadku zastosowania pod koniec ciąży istnieje ryzyko atrofii kory nadnerczy u płodu, co może wymagać terapii zastępczej u noworodka.

Jeśli konieczne jest przeprowadzenie leczenia lekiem podczas karmienia piersią, należy przerwać karmienie piersią.

Instrukcje specjalne

Podczas leczenia deksametazonem (szczególnie długotrwałym) konieczne jest obserwowanie okulisty, monitorowanie ciśnienia krwi i stanu równowagi wodno-elektrolitowej, jak również wzorców krwi obwodowej i poziomów glukozy we krwi.

Aby ograniczyć działania niepożądane, można przepisać leki zobojętniające sok żołądkowy, a spożycie K + należy zwiększyć (dieta, preparaty potasowe). Pokarm powinien być bogaty w proteiny, witaminy, z ograniczeniem tłuszczu, węglowodanów i soli kuchennej.

Działanie leku poprawia się u pacjentów z niedoczynnością tarczycy i marskością wątroby. Lek może nasilać istniejącą niestabilność emocjonalną lub zaburzenia psychotyczne. Odnosząc się do psychoz w wywiadzie, Deksametazon podaje się w dużych dawkach pod ścisłym nadzorem lekarza.

Należy zachować ostrożność podczas ostrego i podostrego zawału mięśnia sercowego - prawdopodobnie powodując rozprzestrzenianie się martwicy, spowalniając tworzenie się blizny i rozerwanie mięśnia sercowego.

W sytuacjach stresowych podczas leczenia podtrzymującego (na przykład operacji chirurgicznych, urazów lub chorób zakaźnych), korekta dawki leku powinna być wykonana w związku ze wzrostem zapotrzebowania na glikokortykosteroidy. Należy dokładnie monitorować pacjentów w ciągu roku po zakończeniu długotrwałej terapii deksametazonem w związku z możliwym rozwojem względnej niewydolności kory nadnerczy w sytuacjach stresowych.

Z nagłym odwołaniu, w szczególności w przypadku wcześniejszego stosowania dużych dawek może wystąpić syndrom „podnoszenie” (brak łaknienia, nudności, senność, uogólnione bóle mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie), jak również pogorszenia choroby, o których został on powołany deksametazonu.

Podczas leczenia nie należy szczepić deksametazonu ze względu na spadek jego skuteczności (odpowiedź immunologiczna).

Przypisując deksametazon w zakażeniach międzybiegowych, stanach septycznych i gruźlicy, konieczne jest równoczesne przeprowadzenie antybiotykoterapii o działaniu bakteriobójczym.

Dzieci podczas długotrwałego leczenia deksametazonem wymagają uważnego monitorowania dynamiki wzrostu i rozwoju. Dzieci, które miały styczność z chorą odrą lub ospą wietrzną podczas okresu leczenia profilaktycznie przepisują specyficzne immunoglobuliny.

Ze względu na słabe działanie mineralokortykoidu na terapię zastępczą z niewydolnością nadnerczy, Deksametazon jest stosowany w połączeniu z mineralokortykoidami.

Pacjenci z cukrzycą powinni monitorować poziom glukozy we krwi i, jeśli to konieczne, poprawić leczenie.

Pokazano kontrolę RTG układu kostno-stawowego (obrazy kręgosłupa, dłoni).

U pacjentów z utajonymi chorobami zakaźnymi nerek i dróg moczowych, deksametazon jest w stanie wywołać leukocyturię, która może mieć znaczenie diagnostyczne.

Interakcje leków

Możliwe farmaceutyczne deksametazon niekompatybilność z innymi we / podawanych leków - zaleca się podawać oddzielnie od innych leków (w / w bolusie lub przez zakraplacz, podobnie, jak w drugim rozwiązaniu.). Gdy roztwór deksametazonu miesza się z heparyną, tworzy się osad.

Jednoczesne podawanie deksametazonu z:

  • induktory wątrobowych enzymów mikrosomalnych (fenobarbital, ryfampicyna, fenytoina, teofilina, efedryna) prowadzą do zmniejszenia jego stężenia;
  • leki moczopędne (zwłaszcza tiazyd i inhibitory anhydrazy węglanowej) i amfoterycyna B - mogą prowadzić do zwiększenia wydalania K + z organizmu i zwiększonego ryzyka rozwoju niewydolności serca;
  • z lekami zawierającymi sód - do rozwoju obrzęku i podwyższonego ciśnienia krwi;
  • glikozydy nasercowe - ich tolerancja ulega pogorszeniu, a prawdopodobieństwo dodatowej nadmiernej objętości komorowej wzrasta (z powodu wywołanej hipokaliemią);
  • pośrednie antykoagulanty - osłabia (mniej intensyfikuje) ich działanie (wymagane dostosowanie dawki);
  • leki przeciwzakrzepowe i trombolityczne - zwiększa się ryzyko krwawienia z wrzodów w przewodzie pokarmowym;
  • etanol (alkohol), i niesteroidowe leki przeciwzapalne - zwiększa ryzyko erozyjnych, wrzodziejące zmian w przewodzie pokarmowym i krwawienia (w połączeniu z NLPZ w leczeniu zapalenia stawów można zmniejszyć glikokortykosteroidy dawki dla terapeutycznego działania sumy);
  • paracetamol - zwiększa się ryzyko hepatotoksyczności (indukcja enzymów wątrobowych i tworzenie toksycznego metabolitu paracetamolu);
  • kwas acetylosalicylowy - przyspiesza jego eliminację i zmniejsza stężenie we krwi (przy zniesieniu deksametazonu zwiększa się poziom salicylanów we krwi i zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych);
  • insulina i doustne leki hipoglikemizujące, leki hipotensyjne - ich skuteczność zmniejsza się;
  • witamina D - zmniejsza się jej wpływ na wchłanianie Ca2 + w jelicie;
  • hormon somatotropowy - zmniejsza skuteczność tego ostatniego, a prazikwantel - jego stężenie;
  • M-holinoblokatorami (w tym leki przeciwhistaminowe i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) i azotany - przyczynia się do zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego;
  • izoniazyd i meksyletyna - zwiększają ich metabolizm (szczególnie w "powolnych" acetylatorach), co prowadzi do zmniejszenia ich stężenia w osoczu.

Inhibitory anhydrazy węglanowej i diuretyków pętlowych mogą zwiększać ryzyko osteoporozy.

Indometacyna, wypierając deksametazon z wiązania z albuminą, zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

ACTH zwiększa działanie deksametazonu.

Ergokalcyferol i hormon przytarczyczny zaburzają rozwój osteopatii spowodowanej deksametazonem.

Cyklosporyna i ketokonazol spowalniają metabolizm deksametazonu, mogą w niektórych przypadkach zwiększać jego toksyczność.

Jednoczesne mianowanie androgenów i steroidowych leków anabolicznych z deksametazonem sprzyja rozwojowi obrzęków obwodowych i nadmiernego owłosienia, pojawienia się trądziku.

Estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen zmniejszają klirens deksametazonu, któremu może towarzyszyć wzrost nasilenia jego działania.

Przy równoczesnym stosowaniu z żywymi szczepionkami przeciwwirusowymi i przeciwko innym typom immunizacji zwiększa się ryzyko aktywacji wirusa i rozwoju zakażeń.

Leki przeciwpsychotyczne (leki przeciwpsychotyczne) i azatiopryna zwiększają ryzyko wystąpienia zaćmy podczas wyznaczania deksametazonu.

Przy równoczesnym stosowaniu z lekami przeciw tarczycy zmniejsza się, a przy hormonach tarczycy - zwiększa klirens deksametazonu.

Analogi leku Dexamethasone

Strukturalne analogi dla substancji czynnej:

  • Dekadron;
  • Dexaven;
  • Dexazone;
  • Dexamed;
  • Buff Deksametazonu;
  • Deksametazon Nycomed;
  • Deksametazon-Betalek;
  • Fiolka z deksametazonem;
  • Dexamethason-LENS;
  • Deksametazon-Ferein;
  • Fosforan sodu deksametazonu;
  • Fosforan deksametazonu;
  • Deksametazon-lang;
  • Dexapos;
  • Dexafar;
  • Dexon;
  • Maxidex;
  • Często deksametazon;
  • Fortecortin.

DEXAMETHASON

Roztwór do wstrzykiwań przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty.

Substancje pomocnicze: metyloparaben, propyloparaben, pirosiarczyn sodu, edetonian disodu, wodorotlenek sodu, woda d / u.

1 ml - ampułki z ciemnego szkła (25) - pudełka kartonowe.
1 ml - butelki z ciemnego szkła (25) - pudełka kartonowe.

Roztwór do wstrzykiwań przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty.

Substancje pomocnicze: metyloparaben, propyloparaben, pirosiarczyn sodu, edetonian disodu, wodorotlenek sodu, woda d / u.

2 ml - ampułki z ciemnego szkła (25) - pudełka kartonowe.
2 ml - butelki z ciemnego szkła (25) - pudełka kartonowe.

Syntetyczny glukokortykoid (GCS), metylowana pochodna prednizolonu fluorkowego. Ma działanie przeciwzapalne, anty-alergiczne, immunosupresyjne, zwiększa wrażliwość receptorów beta-adrenergicznych na katecholaminy endogenne.

Oddziałuje z określonymi receptorami cytoplazmatycznych (receptory glikokortykosteroidy wszystkich tkanek, w szczególności w wielu wątroby), tworząc kompleks, który indukuje powstawanie białka (w tym enzymy, komórki regulatorowe procesy życiowe).

Podział białka zmniejsza ilość globuliny w surowicy zwiększa syntezę albuminy w wątrobie i nerkach (wzrost w stosunku globuliny / albumina), zmniejsza syntezę białek i zwiększa katabolizmu w tkankach mięśni.

metabolizm lipidów: wyższe zwiększa syntezę kwasów tłuszczowych i triglicerydów, redystrybucję tłuszczu (nagromadzenie tłuszczu występuje głównie w pasa barkowego, twarz, brzuch), prowadzi do rozwoju hipercholesterolemii.

Metabolizm węglowodanów: zwiększa wchłanianie węglowodanów z przewodu żołądkowo-jelitowego; zwiększa aktywność glukozo-6-fosfatazy (zwiększone spożycie glukozy z wątroby do krwi); zwiększa aktywność karboksylazy fosfoenolopirogronianowej i syntezę aminotransferaz (aktywacja glukoneogenezy); sprzyja rozwojowi hiperglikemii.

metabolizm wody elektrolit: opóźnia Na + i wody w organizmie, pobudza usuwanie K + (aktywność mineralokortykoidów) zmniejsza absorpcję wapnia z jelita + zmniejsza mineralizacji kości.

Efekt anty-zapalne związane z hamowaniem eozynofili i uwolnienie mediatorów zapalnych z komórek tucznych; lipokortinov wywoływania powstawania i zmniejszenie liczby komórek tucznych, które produkują kwas hialuronowy; ze zmniejszającą przepuszczalność naczyń włosowatych; Stabilizacja błon komórkowych (szczególnie lizosomalnych) i błon organelli. Działa na wszystkich etapach procesu zapalnego: hamuje syntezę prostaglandyn (Pg) na poziomie kwasu arachidonowego (Lipokortin inhibituje fosfolipazę A2 hamuje liberatiou kwasu arachidonowego hamuje endoperekisey biosyntezy leukotrienów przyczyniają zapalenie, alergie, etc.), Synteza „(” pro-zapalnej cytokiny interleukiny 1, czynnik martwicy nowotworu alfa i inne).; zwiększa odporność błon komórkowych na różne czynniki szkodliwe.

Immunosupresyjne działanie jest spowodowane wywoływanego inwolucji tkanki limfatycznej, hamowanie proliferacji limfocytów (szczególnie limfocytów T), zahamowanie migracji komórek B i interakcji T i limfocytów B, hamowanie uwalniania cytokin (interleukina-1, 2, interferon gamma) z limfocytów i makrofagów oraz zmniejszenie tworzenia przeciwciał.

działanie przeciwalergiczne jest spowodowane zmniejszeniem syntezy i wydzielanie mediatorów alergii, zahamowanie uwalniania od uczulonych komórek tucznych i granulocytów zasadochłonnych, histaminy i innych substancji biologicznie czynnych, zmniejszenie liczby krążących leukocytów zasadochłonnych, T i limfocyty B, komórki tuczne; tłumienie limfocytów i tkanki łącznej, zmniejszają wrażliwość komórek efektorowych mediatorów alergii, hamowanie wytwarzania przeciwciał, zmiany w odpowiedzi immunologicznej.

Podczas działania obturacyjnych chorób dróg oddechowych spowodowane głównie przez hamowanie procesów zapalnych, zapobieganie lub zmniejszenie nasilenia obrzęku śluzówki zmniejszenia infiltracji eozynofili nabłonka oskrzeli warstwy podśluzówkowej i złogami w śluzówce oskrzeli krążących kompleksów immunologicznych i erozirovaniya hamowania i śluzówki złuszczanie. Zwiększa wrażliwość receptorów beta-adrenergicznych oskrzeli małych i średniego kalibru katecholaminy endogenne i egzogenne sympatykomimetyczne, zmniejsza lepkość śluzu poprzez zmniejszenie produkcji.

Hamuje syntezę i wydzielanie ACTH oraz, ponownie, syntezę endogennego GCS.

Hamuje reakcje tkanki łącznej podczas procesu zapalnego i zmniejsza możliwość powstawania blizny.

Osobliwością działania jest znaczne zahamowanie czynności przysadki i praktycznie całkowity brak aktywności mineralokortykosteroidów.

Dawka 1-1,5 mg / dzień, hamują działanie kory nadnerczy; biologiczny okres półtrwania wynosi 32-72 godziny (czas trwania ucisku układu podwzgórzowo-przysadkowo-korowego).

Siłą aktywność glukokortykoidów 0,5 mg deksametazonu odpowiada około 3,5 mg prednizonu (lub prednizolon), 15 mg hydrokortyzonu lub kortyzonu 17,5 mg.

Krew jest związana (60-70%) z określonym białkiem transporterowym - transkortyną. Łatwo przechodzi przez bariery gistogematicheskie (w tym przez hemato-encephalic i łożysko).

Metabolizowany w wątrobie (głównie przez koniugację z kwasami glukuronowymi i siarkowymi) do nieaktywnych metabolitów.

Jest wydalany przez nerki (niewielka część przez laktacyjne gruczoły). T1/2 Deksametazon z plazmy - 3-5 godz.

Choroby wymagające wprowadzenia szybkiej GCS, a także przypadków, w których doustne podanie leku nie jest możliwe:

- Choroby endokrynologiczne: ostra niewydolność kory nadnerczy, pierwotna lub wtórna niewydolność kory nadnerczy, wrodzona hiperplazja kory nadnerczy, podostre zapalenie tarczycy;

- szok (palący, traumatyczny, operacyjny, toksyczny) - z nieskutecznością środków zwężających naczynia, leków zastępujących osocze i innych terapii objawowych;

- obrzęk mózgu (z guzem mózgu, urazem czaszkowo-mózgowym, interwencją neurochirurgiczną, krwotokiem mózgowym, zapaleniem mózgu, zapaleniem opon mózgowych, uszkodzeniem popromiennym);

- stan astmatyczny; ciężki skurcz oskrzeli (zaostrzenie astmy oskrzelowej, przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli);

- ciężkie reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny;

- układowe choroby tkanki łącznej;

- Ostre ciężkie dermatozy;

- choroby nowotworowe: paliatywne leczenie białaczki i chłoniaka u dorosłych pacjentów; ostra białaczka u dzieci; hiperkalcemia u pacjentów z nowotworami złośliwymi, z niemożliwością leczenia doustnego;

- Choroby krwi: ostra niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, idiopatyczna plama małopłytkowa u dorosłych;

- ciężkie choroby zakaźne (w połączeniu z antybiotykami);

- w praktyce okulistycznej (subkonnktivalnoe, pozagałkowym lub parabulbarnom): alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki bez uszkodzenia nabłonka, zapalenie tęczówki, ciała rzęskowego, zapalenie powiek, zapalenia powiek, zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oczu po urazach i zabiegach chirurgicznych, współczulne zapalenie oka, leczenie immunosupresyjne po przeszczepianie rogówki;

- aplikacja lokalna (w obszarze edukacji patologicznej): bliznowce, toczeń rumieniowaty tarczowy, ziarniniak pierścieniowy.

Do krótkotrwałego stosowania zgodnie z istotnymi wskazaniami, jedynym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksametazon lub składniki leku.

U dzieci w okresie wzrostu SCS powinien być stosowany wyłącznie w bezwzględnych wskazaniach i pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego.

C ostrożność lek powinien być przepisywany w następujących schorzeniach i stanach:

- choroby układu pokarmowego - wrzody żołądka i dwunastnicy, choroba wrzodowa, zapalenia przełyku, zapalenia żołądka, ostre lub utajone wrzód Niedawno ustalono zespolenia jelit, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, z zagrożeniem perforacji lub ropnie, zapalenie uchyłków;

- choroby zakaźne, pasożytnicze i wirusowe, grzybowego lub bakteryjnego (obecnie lub niedawno przenoszone w tym ostatnim kontakcie z ciałem pacjenta) - wirusa opryszczki, półpaśca (viremicheskaya fazy), ospa wietrzna, odry; amebiaza, węgorczyca; ogólnoustrojowa grzybica; aktywna i utajona gruźlica. Zastosowanie w ciężkich chorobach zakaźnych jest dopuszczalne tylko na tle określonej terapii.

- okres przed i po szczepieniu (8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniu), zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu BCG;

- stany niedoboru odporności (w tym AIDS lub zakażenie wirusem HIV);

- zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (włącznie z ostrym zawałem mięśnia sercowego - u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i podostrych mogą rozprzestrzeniać martwicę, spowalniając tworzenie się tkanki bliznowatej, a tym samym - rozdzierania mięśnia sercowego), ciężką przewlekłą niewydolność serca nadciśnienie, hiperlipidemia);

- choroby endokrynologiczne - cukrzyca (w tym naruszenie tolerancji węglowodanów), tyreotoksykoza, niedoczynność tarczycy, choroba Itenko-Cushinga, otyłość (III-IV wiek)

- ciężka przewlekła niewydolność nerek i (lub) wątroby, nefrolouty;

- hipoalbuminemia i stany predysponujące do jej wystąpienia;

- osteoporoza układowy, miastenia gravis, ostra psychozę, polio (z wyjątkiem postaci opuszkowej zapalenia mózgu), jaskra otwierania i zamykania;

Reżim dawkowania jest indywidualny i zależy od wskazań, stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie. Lek podaje się dożylnie w powolnym strumieniu lub kroplówce (w ostrych i ostrych warunkach); in / m; być może również wprowadzenie lokalne (w edukacji patologicznej). Aby przygotować roztwór do wlewu kroplowego dożylnie, należy zastosować izotoniczny roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór dekstrozy.

W ostrym okresie z różnymi chorobami i na początku leczenia, Deksametazon jest stosowany w wyższych dawkach. W ciągu dnia można wstrzyknąć 4 do 20 mg deksametazonu 3-4 razy.

Dawki leku dla dzieci (w / w):

Dawka w terapii zastępczej (w niewydolności kory nadnerczy) wynosi 0,0233 mg / kg masy ciała lub 0,67 mg / m 2 powierzchni ciała, dzieli się na 3 dawki co trzeci dzień lub 0,00776 - 0,01165 mg / kg masy ciała, lub 0,233 - 0,335 mg / m 2 powierzchni ciała dziennie. Dla pozostałych wskazań zalecana dawka wynosi od 0.02776 do 0.16665 mg / kg masy ciała lub 0,833 - 5 mg / m2 powierzchni ciała raz na 12-24 godzin.

Po osiągnięciu efektu dawkę zmniejsza się do dawki podtrzymującej lub do czasu przerwania leczenia. Czas trwania podawania pozajelitowego wynosi zwykle 3-4 dni, a następnie leczenie podtrzymujące deksametazonem w tabletkach.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku wymaga stopniowej redukcji dawki, aby zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Zwykle Deksametazon jest dobrze tolerowany. Ma niską aktywność mineralokortykoidów, tj. jego wpływ na wymianę wody z elektrolitem jest niewielki. Z reguły niskie i średnie dawki deksametazonu nie powodują opóźnień w zawartości sodu i wody w organizmie, zwiększają wydalanie potasu. Opisano następujące działania niepożądane:

Z układu hormonalnego: zmniejszona tolerancja glukozy, cukrzyca steroid lub objawem cukrzycy utajonej cukrzycy, tłumienie nadnerczy, Cushinga (księżyca twarz, otyłość typu przysadki, hirsutyzm, podwyższone ciśnienie krwi, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki, osłabienie mięśni, rozstępy) zespołu, opóźniony rozwój płciowej dzieci.

Z układu pokarmowego: nudności, wymioty, zapalenie trzustki, steroidowe wrzody żołądka i wrzody dwunastnicy, nieżytu żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacja ścianki przewodu pokarmowego, zwiększenie lub zmniejszenie apetytu, niestrawności, wzdęcia, czkawka. W rzadkich przypadkach - zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej.

Z układu sercowo-naczyniowego: arytmie, bradykardia (do zatrzymania akcji serca); Rozwój (u osób predysponowanych) lub zwiększania stopnia zaawansowania niewydolności serca, elektrokardiograficznych typowych zmian hipokaliemię, nadciśnienie tętnicze, zakrzepica, krzepliwości. U pacjentów z ostrym i podostrym zawałem mięśnia sercowego - rozprzestrzenienie się ogniska martwicy, spowalniające tworzenie się tkanki bliznowatej, co może prowadzić do zerwania mięśnia sercowego.

Od układu nerwowego: majaczenie, splątanie, euforia, omamy, psychoza maniakalno-depresyjna, depresja, paranoja, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, nerwowość lub niepokój, bezsenność, zawroty głowy, zawroty głowy, pseudotumor móżdżek, bóle głowy, drgawki.

Z narządów zmysłów: tylny podtorebkowe zaćmy, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe z możliwością uszkodzenia nerwu wzrokowego, skłonność do rozwoju wtórnej bakteryjne, zakażenia grzybicze lub wirusowe, zakażenia oczu, zmiany troficzne rogówki, wytrzeszcz, nagłą utratę wzroku (gdy podawany pozajelitowo w głowy, szyi, małżowiny nosa, skóra głowy może odkładanie się kryształów leku w naczyniach oka).

Od strony metabolizmu: zwiększone wydalanie wapnia, hipokalcemia, przyrost masy ciała, ujemny bilans azotowy (zwiększone rozpad białek), zwiększona potliwość.

Ze względu na aktywność mineralokortykoidów - sodu i zatrzymanie płynów (obrzęki obwodowe) gipsrnatrnemiya, gipokaliemncheskiysindrom (hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, bóle mięśniowe lub skurcze mięśni, osłabienie i zmęczenie nietypowe).

Z układu mięśniowo-szkieletowego: spowolnienie wzrostu i procesy kostnienia dzieci (przedwczesne zamknięcie strefy wzrostu nasadowej), osteoporoza (bardzo rzadko - patologiczne złamania, aseptyczna martwica głowy kości ramiennej i kości udowej), pęknięcie ścięgna mięśni steroidu miopatii, utratę masy mięśni (atrofia).

Ze skóry i błon śluzowych: opóźnione gojenie ran, wybroczyny wybroczyny, Przecinka skóry, hiper- lub hipopigmentacja, sterydów trądzik, rozstępy, skłonność do rozwijania ropne zapalenie skóry i kandydozy.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, swędzenie, wstrząs anafilaktyczny, miejscowe reakcje alergiczne.

Lokalny do podawania pozajelitowego: pieczenie, drętwienie, ból, mrowienie w miejscu wstrzyknięcia, infekcje w miejscu wstrzyknięcia, rzadko - martwica otaczających tkanek, tworzenie blizny w miejscu wstrzyknięcia; zanik skóry i tkanki podskórnej z wprowadzeniem / m (szczególnie niebezpieczne jest wprowadzenie do mięśnia naramiennego).

Inne: rozwój lub zaostrzenie infekcji (pojawienie się tego działania niepożądanego ułatwiają wspólnie stosowane leki immunosupresyjne i szczepienia), leukocyturia, spłukiwanie krwi do twarzy, zespół odstawienia.

Możliwe jest wzmocnienie wyżej opisanych efektów ubocznych.

Konieczne jest zmniejszenie dawki deksametazonu. Leczenie jest objawowe.

Możliwe farmaceutyczne deksametazon niekompatybilność z innymi we / podawanych leków - zaleca się podawać oddzielnie od innych leków (w / w bolusie lub przez zakraplacz, podobnie, jak w drugim rozwiązaniu.). Gdy roztwór deksametazonu miesza się z heparyną, tworzy się osad.

Jednoczesne podawanie deksametazonu z:

- induktory wątrobowych enzymów mikrosomalnych (fenobarbital, ryfampicyna, fenytoina, teofilina, efedryna) prowadzą do zmniejszenia jego stężenia;

- diuretyki (szczególnie tiazyd i inhibitory anhydrazy węglanowej) i amfoterycyna B- może prowadzić do zwiększonego wydalania K + z organizmu i zwiększonego ryzyka rozwoju niewydolności serca;

- z preparatami zawierającymi sód - do rozwoju obrzęku i podwyższonego ciśnienia krwi;

- glikozydy nasercowe - ich tolerancja pogarsza się, a zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia dodatków zewnątrzkomórkowych (z powodu wywołanej hipokaliemii);

- pośrednie antykoagulanty - osłabia (mniej intensyfikuje) ich działanie (wymagane dostosowanie dawki);

- antykoagulanty i trombolityki - zwiększone ryzyko krwawienia z wrzodów w przewodzie żołądkowo-jelitowym;

- etanol i NLPZ - zwiększonym ryzykiem erozyjnych, wrzodziejące zmian w przewodzie pokarmowym i krwawienia (w połączeniu z NLPZ w leczeniu zapalenia stawów, mogą być zmniejszone glikokortykosteroidy dawki dla efektu terapeutycznego sumowania);

- paracetamol - zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (indukcja enzymów wątrobowych i tworzenie toksycznego metabolitu paracetamolu);

- kwas acetylosalicylowy - przyspiesza jego wydalanie i zmniejsza stężenie we krwi (po zniesieniu deksametazonu zwiększa się poziom salicylanów we krwi i zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych);

- insulina i doustne leki hipoglikemizujące, leki przeciwnadciśnieniowe - ich skuteczność maleje;

- witamina D - zmniejsza jego wpływ na wchłanianie Ca 2+ w jelicie;

- hormon somatotropowy - Zmniejsza skuteczność tego ostatniego, a także praziquantel - jego koncentracja;

- M-holinoblokatorami (w tym leki przeciwhistaminowe i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) i azotany - sprzyja wzrostowi ciśnienia wewnątrzgałkowego;

- izoniazyd i meksyletyna - zwiększa ich metabolizm (szczególnie w "powolnych" acetylatorach), co prowadzi do zmniejszenia ich stężenia w osoczu.

Inhibitory anhydrazy węglanowej i diuretyków pętlowych mogą zwiększać ryzyko osteoporozy.

Indometacyna, wypierając deksametazon z wiązania z albuminą, zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

ACTH zwiększa działanie deksametazonu.

Ergokalcyferol i hormon przytarczyczny zaburzają rozwój osteopatii spowodowanej deksametazonem.

Cyklosporyna i ketokonazol spowalniają metabolizm deksametazonu, mogą w niektórych przypadkach zwiększać jego toksyczność.

Jednoczesne mianowanie androgenów i steroidowych leków anabolicznych z deksametazonem sprzyja rozwojowi obrzęków obwodowych i nadmiernego owłosienia, pojawienia się trądziku.

Estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogen zmniejszają klirens deksametazonu, któremu może towarzyszyć wzrost nasilenia jego działania.

Mitotan i inne inhibitory kory nadnerczy mogą wymagać zwiększenia dawki deksametazonu.

Przy równoczesnym stosowaniu z żywymi szczepionkami przeciwwirusowymi i przeciwko innym typom immunizacji zwiększa się ryzyko aktywacji wirusa i rozwoju zakażeń.

Leki przeciwpsychotyczne (leki przeciwpsychotyczne) i azatiopryna zwiększają ryzyko wystąpienia zaćmy podczas wyznaczania deksametazonu.

Przy równoczesnym stosowaniu z lekami przeciw tarczycy zmniejsza się, a przy hormonach tarczycy - zwiększa klirens deksametazonu.

Podczas leczenia deksametazonem (szczególnie długotrwałym) konieczne jest obserwowanie okulisty, monitorowanie ciśnienia krwi i stanu równowagi wodno-elektrolitowej, jak również wzorców krwi obwodowej i poziomów glukozy we krwi.

Aby ograniczyć działania niepożądane, można przepisać leki zobojętniające sok żołądkowy, a spożycie K + należy zwiększyć (dieta, preparaty potasowe). Pokarm powinien być bogaty w proteiny, witaminy, z ograniczeniem tłuszczu, węglowodanów i soli kuchennej.

Działanie leku poprawia się u pacjentów z niedoczynnością tarczycy i marskością wątroby. Lek może nasilać istniejącą niestabilność emocjonalną lub zaburzenia psychotyczne. Odnosząc się do psychoz w wywiadzie, Deksametazon podaje się w dużych dawkach pod ścisłym nadzorem lekarza.

Należy zachować ostrożność podczas ostrego i podostrego zawału mięśnia sercowego - prawdopodobnie powodując rozprzestrzenianie się martwicy, spowalniając tworzenie się blizny i rozerwanie mięśnia sercowego.

W sytuacjach stresowych podczas leczenia podtrzymującego (na przykład operacji chirurgicznych, urazów lub chorób zakaźnych), korekta dawki leku powinna być wykonana w związku ze wzrostem zapotrzebowania na glikokortykosteroidy. Należy dokładnie monitorować pacjentów w ciągu roku po zakończeniu długotrwałej terapii deksametazonem w związku z możliwym rozwojem względnej niewydolności kory nadnerczy w sytuacjach stresowych.

Z nagłym odwołaniu, w szczególności w przypadku wcześniejszego stosowania dużych dawek może wystąpić syndrom „podnoszenie” (brak łaknienia, nudności, senność, uogólnione bóle mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie), jak również pogorszenia choroby, o których został on powołany deksametazonu.

Podczas leczenia nie należy szczepić deksametazonu ze względu na spadek jego skuteczności (odpowiedź immunologiczna).

Przypisując deksametazon w zakażeniach międzybiegowych, stanach septycznych i gruźlicy, konieczne jest równoczesne przeprowadzenie antybiotykoterapii o działaniu bakteriobójczym.

Dzieci podczas długotrwałego leczenia deksametazonem wymagają uważnego monitorowania dynamiki wzrostu i rozwoju. Dzieci, które miały styczność z chorą odrą lub ospą wietrzną podczas okresu leczenia profilaktycznie przepisują specyficzne immunoglobuliny.

Ze względu na słabe działanie mineralokortykoidu na terapię zastępczą z niewydolnością nadnerczy, Deksametazon jest stosowany w połączeniu z mineralokortykoidami.

Pacjenci z cukrzycą powinni monitorować poziom glukozy we krwi i, jeśli to konieczne, poprawić leczenie.

Pokazano kontrolę RTG układu kostno-stawowego (obrazy kręgosłupa, dłoni).

U pacjentów z utajonymi chorobami zakaźnymi nerek i dróg moczowych, deksametazon jest w stanie wywołać leukocyturię, która może mieć znaczenie diagnostyczne.

Deksametazon zwiększa zawartość metabolitów 11- i 17-oksyketokortykosteroidów.

W czasie ciąży (szczególnie w pierwszym trymestrze) lek można stosować tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt terapeutyczny przekracza potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku długotrwałej terapii w czasie ciąży nie wyklucza się możliwości osłabienia wzrostu płodu. W przypadku zastosowania pod koniec ciąży istnieje ryzyko atrofii kory nadnerczy u płodu, co może wymagać terapii zastępczej u noworodka.

Jeśli konieczne jest przeprowadzenie leczenia lekiem podczas karmienia piersią, należy przerwać karmienie piersią.



Następny Artykuł
Tenosynovit