Przyczyny i leczenie nerwu kulszowego nerwu kulszowego


Aby wyeliminować rwa kulszową, konieczne jest leczenie nerwu nerwu kulszowego. Rozwój tego problemu wiąże się z mechanicznym uciskiem lub uszkodzeniem nerwu z powodu efektów toksycznych i zakaźnych. W tym przypadku pacjent doświadcza ostrego i ostrego bólu, który napromieniowuje całą dotkniętą kończynę.

Przyczyny patologii

Naruszenie korzeni występuje częściej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Prowokuje do rozwoju nerwowego nerwu kulszowego poprzez mechaniczną kompresję jego włókien. Ważną rolę odgrywa zakłócenie trofizmu włókien nerwowych w wyniku ściskania naczyń krwionośnych zasilających korzenie. Infekcyjne lub alergiczne uszkodzenie jest również czynnikiem, który uszkadza nerw kulszowy. Skurcze mięśni w wyniku osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-biodrowego często wywołują ucisk i atrofię rdzenia kulszowego.

Do bezpośrednich przyczyn zapalenia nerwów należą takie patologie:

  • naruszenie temperatury w okolicy lędźwiowej;
  • osteochondroza;
  • nadmierne obciążenie w okolicy lędźwiowej;
  • przepuklina kręgosłupa;
  • obecność osteofitów;
  • zwężenie kanału rdzenia kręgowego;
  • tworzenie guza kręgosłupa;
  • choroby zakaźne wpływające na stawy.
Powrót do spisu treści

Objawy zapalenia nerwu kulszowego

Naruszenie tułowia nerwu powoduje u pacjenta ostrą strzelaninę i palący ból, który jest zlokalizowany w dolnej części pleców i daje jedną lub obie nogi i pośladek. Ten rodzaj bólu nazywa się ischialgia. Parestezje można zaobserwować w bolącej kończynie w postaci mrowienia i drętwienia. Często występują konwulsyjne skurcze mięśni łydek. W takim przypadku osoba nie może po prostu normalnie się poruszać, ale także kłamać lub siedzieć.

Metody diagnozy

Zidentyfikuj nerwowe zapalenie nerwu kulszowego za pomocą ogólnego badania i przesłuchania pacjenta, który prowadzi neuropatologa. Aby potwierdzić diagnozę i znaleźć przyczynę ucisku korzenia nerwu, pacjent jest poddawany badaniu rentgenowskiemu. Przy jego pomocy występuje osteochondroza, obecność guza lub uraz kręgów. Czasami do diagnozowania problemu używa się rezonansu magnetycznego. A także pacjentem jest elektromiografia, która pozwala na wykrycie naruszeń przejścia impulsu wzdłuż włókien nerwowych.

Leczenie problemu

Jeśli dana osoba ma objawy zapalenia nerwu nerwu kulszowego, to po potwierdzeniu diagnozy leczenie należy rozpocząć natychmiast. Do tego niesteroidowe leki przeciwzapalne są stosowane w ostrym okresie, aw ciężkich przypadkach - w hormonach. Usuwają patologiczne zapalenie nerwu i likwidują zespół bólowy. Przy niewielkim stopniu dyskomfortu zaleca się stosowanie środka mającego postać maści, a jeśli to nie pomaga, stosuje się zastrzyki domięśniowe.

W silnym zespole bólowym stosuje się elektroforezę z anestetykami.

Wykazano także, że chondroprotektory i kompleksy witaminowo-mineralne pomagają w naprawie uszkodzonych kręgów i komórek nerwowych. W okresie rekonwalescencji stosuje się fizjoterapię w postaci okładów z błota i parafiny. Przydatne kąpiele z olejkami eterycznymi i po całkowitym usunięciu zespołu bólowego, pacjent otrzymuje kurs masażu terapeutycznego. Ćwiczenie zalecane jest po usunięciu przyczyny, która wywołała zapalenie nerwu kulszowego nerwu kulszowego.

Objawy i swoistość leczenia zapalenia nerwu kulszowego.

Rwa kulszowa lub nerwowe nerwu kulszowego jest chorobą zapalną charakteryzującą się bólem lub mrowieniem wzdłuż nerwu, która zwiększa się przy dowolnym wysiłku fizycznym. Większość uszkodzeń zlokalizowana jest w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Leczenie obejmuje leczenie i fizjoterapię.

Etiologia choroby

Zapalenie nerwu kulszowego może wystąpić z lokalnym przechłodzeniem. Powszechne jest również stosowanie Przyczyny tej choroby są urazy rdzenia kręgowego kręgosłupa lędźwiowego i zaburzeń kolumny (osteochondroza, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, przepuklina krążków, rwa kulszowa, zmiany zwyrodnieniowe kręgów ciała). Różne nowotwory mogą powodować ściskanie korzenia nerwu kulszowego.

Rwa kulszowa występuje z różnymi chorobami zakaźnymi, których czynnikiem sprawczym jest tropen w tkance nerwowej: wirus opryszczki pospolitej, zapalenie opon mózgowych, gruźlica, choroba z Lyme.

Czasami podczas przebudowy ciała podczas ciąży i przesunięcia środka ciężkości do przodu, ból może pojawić się wzdłuż nerwu kulszowego. Jest to spowodowane nierównomiernym rozkładem obciążenia krążków międzykręgowych i ciała kręgów. Objawy zapalenia nerwu kulszowego rosną powoli, a nasilenie zależy od wieku ciążowego.

Przyczyną bólu może być nie tylko kręgosłup. W gruszkowatym zespole mięśniowym (zespół mięśniowo-powięziowy) odnotowano również kliniczny obraz rwy kulszowej.

Obraz kliniczny

Według ICD 10 rwa kulszowa odnosi się do grupy chorób tkanki mięśniowo-szkieletowej i łącznej.

Objawy zapalenia nerwu kulszowego różnią się intensywnością manifestacji. Niektórzy pacjenci skarżą się na niewielki dyskomfort podczas chodzenia, podczas gdy inni mówią o absolutnej niemożności wykonywania jakichkolwiek aktywnych ruchów w uszkodzonej kończynie, siedzeniu, a czasem po prostu kłamaniu.

Rwa kulszowa w typowej manifestacji odznacza się bólem od pośladka do czubków palców. Wynika to z anatomicznych cech nerwu kulszowego. Pochodzi ze splotu krzyżowo-biodrowego, przechodzi pod gruszkowatym mięśniem i kończy się na końcach palców. W ten sposób unerwia różne działy w całej kończynie dolnej.

Przebieg choroby jest indywidualny dla każdego indywidualnego przypadku. Niektórzy pacjenci odczuwają silny ból i zaburzenia wegetatywne po pierwszym ataku, podczas gdy w innych stan zapalny nerwu kulszowego postępuje stopniowo.

Bolesne odczucia można lekko wyrazić. Pacjenci mówią o pełzaniu, mrowieniu i łagodnym drętwieniu w trakcie unerwienia nerwu kulszowego. Ale częściej niż nie, zwracają się do pomocy w ciężkim zespole bólowym.

Ból może być zlokalizowany jedynie w okolicy lędźwiowej. Może napromieniować w nogę lub po przeciwnej stronie. Rwa kulszowa z taką lokalizacją bólu może być mylona z kolką nerkową. Ból napadowy, strzelanie, może migrować.

Zapalenie nerwu kulszowego objawia się także zaburzeniami wegetatywnymi. Występuje zaczerwienienie lub łuszczenie się skóry powyżej zmiany. Ponieważ nerw kulszowy odchodzi od splotu krzyżowo-ścięgnistego, niektórzy pacjenci mogą doświadczać zaburzeń mikcji i problemów z wypróżnianiem.

Noga, której nerw kulszowy jest uszkodzony, może zmniejszyć objętość. Pacjenci skarżą się na sporadyczne skurcze, a czasami drgawki toniczno-kloniczne. Rwa kulszowa charakteryzuje się naprzemiennym przebiegiem, jednak zaburzenia wegetatywne występują stopniowo.

Diagnostyka

Rwa kulszowa odnosi się do wielu chorób, które łatwo rozpoznaje się. Wynika to z typowego obrazu klinicznego i obecności głównych objawów patognomonicznych.

Lekarz wydaje wniosek po zebraniu wywiadu, badania i danych dodatkowych badań. I dopiero po tym jest przepisany odpowiedni schemat leczenia.

Podczas badania zmniejsza się ilość aktywnych i biernych ruchów w dotkniętej chorobą kończynie. Pacjent ma trudności z podniesieniem nogi w górę lub całkowitym jej rozłożeniem na prośbę lekarza. Odruchy neurologiczne są osłabiane przez niewystarczającą unerwienie.

Możesz przeprowadzić serię testów, aby określić bardziej precyzyjną lokalizację zmian. Odbywa się to za pomocą bandaża trakcyjnego. Jest to pasek z dwoma uchwytami z każdej strony. Pacjent kładzie go na dolnej części pleców i trzymając się uchwytów, popycha górną część tułowia. W ten sposób wykonywane jest "rozciąganie" odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Jeśli problem leży w mechanicznej kompresji korzeni, objawy zapalenia nerwu stają się mniej wyraźne lub całkowicie zanikają.

Aby potwierdzić diagnozę, zalecane są zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa lędźwiowego, komputerowego lub rezonansu magnetycznego. Elektromiografia służy do określenia stopnia uszkodzenia tkanki mięśniowej. Na ogół badania krwi, charakterystyczne zmiany są możliwe w infekcyjnym charakterze choroby.

Metody terapii

Rwa kulszowa wymaga kompleksowego leczenia. Ważne jest, jeśli to możliwe, pozbyć się przyczyny choroby, a nie tylko wyeliminować objawy.

Ważne jest, aby pacjent pamiętał, że w żadnym wypadku nie można tolerować bólu ani zaburzeń neurologicznych. Przy pierwszych objawach należy szukać wykwalifikowanej pomocy i przestrzegać zaleconego leczenia.

Konieczne jest przestrzeganie spartańskiego schematu. Unikaj nadmiernego wysiłku fizycznego. Ale całkowite pójście do łóżka nie jest warte tego. Łóżko powinno być płaskie i sztywne. Podczas zaostrzenia lekarze zalecają bardziej pasywne ruchy niż aktywne.

Terapia zachowawcza

Żaden schemat leczenia rwy kulszowej nie jest możliwy bez wyznaczania różnych leków.

Najpopularniejszą grupą leków są niesteroidowe leki przeciwzapalne. Uśmierzają ból i zmniejszają miejscowe reakcje zapalne. NSAID blokują syntezę prostaglandyn, które "reagują" w ciele na ból. Najlepsze recenzje zawierają długo działające leki, które należy przyjmować raz dziennie: ibuprofen, naproksen, ketoprofen, indometacyna. Również popularne są leki łączone.

Częstym działaniem niepożądanym tej grupy leków jest ich negatywny wpływ na błonę śluzową żołądka. Aby zapobiec tym powikłaniom, należy dodatkowo zastosować blokery pompy protonowej (omez, omeprazol, panteks, zastępcze).

Jeśli NLPZ są nieskuteczne, przepisuje się leki steroidowe. Są one stosowane w krótkim kursie. Leki te łagodzą stany zapalne, obrzęk i ból.

Najskuteczniejszą drogą podawania jest znieczulenie zewnątrzoponowe. Wstrzyknięcie wykonuje się za pomocą długiej igły w przestrzeni nadtwardówkowej, bez wpływu na rdzeń kręgowy. W ten sposób zwiększa się dostępność leku do miejsca zapalenia.

Jako podtrzymującą terapię lekową, witaminy z grupy B, pentoksyfiliny są przepisywane w celu poprawienia trofizmu tkanki nerwowej i środków zwiotczających mięśnie w celu złagodzenia skurczu.

Metody fizjoterapii

Żadna choroba neurologiczna nie jest kompletna bez fizjoterapii. Takie zintegrowane podejście do terapii zapewnia trwałe rezultaty i dobre recenzje u pacjentów.

Przy zapaleniu nerwu tarczycy nerwy kręgosłupa lekarze zalecają masaż leczniczy. Ma na celu złagodzić skurcz mięśni i zmniejszyć kompresję korzeni nerwowych. Masaż wykonuje się przy pomocy rozgrzewających maści lub maści na bazie NLPZ.

Pacjentom przedstawiono również procedury UHF, fonoforezę i elektroforezę z lekami. Kąpiele, jako źródło ciepła i dla rozluźnienia mięśni, są używane podczas zaostrzeń i jako zapobieganie nawrotowi choroby.

Ćwiczenia regeneracyjne z ćwiczeń fizjoterapeutycznych i gimnastyki stosuje się w fazie remisji. Ma na celu ustalenie wyniku leczenia, a także pomaga zapobiegać zaostrzeniu choroby.

Nietradycyjne metody

Leczenie rwy kulszowej za pomocą środków ludowej w domu jest bardziej objawowe. Metody te nie mogą w pełni zastąpić leczenia medycznego.

Aby zmniejszyć procesy zapalne, należy zastosować napary z nagietka. Aby przygotować to lekarstwo, należy wlać łyżkę kwiatostanów tej rośliny ze szklanką wrzącej wody. Pij przed posiłkami 3-4 razy dziennie.

Używaj również maści na bazie kasztanowca. Możesz go samemu przygotować w domu, a także kupić w aptece. Aby wzmocnić efekt, należy rozłożyć obszar lędźwiowy grzbietu i nałożyć ciepły kompres lub owinąć go ciepłym szalikiem.

Rwa kulszowa jest skutecznie leczona kompresjami opartymi na czarnej rzodkwi. Aby to zrobić, zmiel korzenie tej rośliny na tarce, zawiń ją w płótno lniane i przymocuj do obszaru talii. Na wierzchu musisz się ogrzać ciepłym szalikiem lub ręcznikiem.

Neuropatia nerwu kulszowego

Neuropatia nerwu kulszowego - porażka n. ischiadicus, objawia się ostrym strzelaniu lub piekący ból w tylnej części uda, nogi słabość zgięcia w kolanie, drętwienie stóp i nóg, parestezje, niedowład mięśni stopy, zaburzeń troficznych i naczynioruchowych w podudzia i stopy. Chorobę diagnozuje się głównie na wynikach badania neurologicznego, badań elektrofizjologicznych, CT, X-ray i MRI kręgosłupa. W leczeniu neuropatii kulszowego wraz z wyeliminowaniem jej czynnik etiologiczny prowadzonych leku i korekcyjnej obróbki uzupełnione masażu i terapii fizyczne (t. W H. Postisometric relaksacji).

Neuropatia nerwu kulszowego

Neuropatia nerwu kulszowego jest jedną z najczęstszych mononeuropatii, jej częstotliwość ustępuje jedynie neuropatii nerwu strzałkowego. W większości przypadków ma charakter jednostronny. Obserwuje się go głównie u osób w średnim wieku. Częstość występowania w grupie wiekowej 40-60 lat wynosi 25 przypadków na 100 tys. Ludności. Równie często występuje u kobiet i mężczyzn. Często zdarza się, że neuropatia kulszowa poważnie i trwale obniża zdolność pacjenta do pracy, a nawet prowadzi do niepełnosprawności. Pod tym względem patologia nerwu kulszowego wydaje się być istotnym społecznie problemem, którego aspekty medyczne są pod kontrolą neurologii i kręgosłupa.

Anatomia nerwu kulszowego

Nerw kulszowy (n. Kulszowym) jest największym ludzki nerwów obwodowych tułowia, jej średnica dochodzi 1 cm. Założenia brzusznych gałęzi lędźwiowe L4, L5 i S1-S3 krzyżowych nerwów rdzeniowych. Miednicy mający po swojej wewnętrznej stronie ściany, nerwu kulszowego samej nazwie wycinanie tylną powierzchnię miednicy. Następnie przechodzi pomiędzy krętarza większego i kulszowej guzowatości kości udowej pod mięsień mięśnia gruszkowatego, wchodzi biodra i powyżej dole podkolanowym jest podzielony na strzałkowego i piszczelowego nerwów. Nerw kulszowy nie daje rozgałęzień zmysłowych. unerwia to mięśnie biceps, półbłoniasty i udo półścięgnistego odpowiedzialne za zgięcia kolana.

Zgodnie z anatomią n. ischiadicus odróżnia kilka miejscowych poziomów swojej porażki: w miednicy małej, w okolicy gruszkowatego mięśnia (tzw. mięsień gruszkowaty) i na udach. Patologia końcowych odgałęzień nerwu kulszowego jest szczegółowo opisana w artykułach "Neuropatia nerwu strzałkowego" i "Neuropatia nerwu piszczelowego" i nie będzie brana pod uwagę w tym przeglądzie.

Przyczyny neuropatii nerwu kulszowego

Duża liczba neuropatii sciomatycznych jest związana z uszkodzeniem nerwów. Uraz n. ischiadicus ewentualnie pękanie miednicy, zwichnięcie stawu biodrowego i złamań wystrzału, poszarpanych lub ran ciętych na uda. Istnieje tendencja do zwiększania liczby neuropatii kompresyjnych nerwu kulszowego. Kompresja może być spowodowany przez nowotwór, tętniaka tętnicy pozvzdoshnoy, krwiak, długotrwałego unieruchomienia, ale często jest to spowodowane przez ucisk nerwu w przestrzeni Subpiriforme. Ten ostatni jest zazwyczaj związane z vertebrogenic zmiany piriformis mięśni na mechanizm wzmacniający odruchu na różnych schorzeń kręgosłupa, takich jak: skoliozy hiperlordoza, osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego spondylarthrosis, przepukliny dysku międzykręgowego, itd..

Według niektórych danych około 50% pacjentów z dyskogennym zapaleniem korzeni nerwowo-rzęskowych ma klinikę gruszkowatego zespołu mięśniowego. Należy jednak zauważyć, że neuropatia nerwu kulszowego w genezie kręgowców może być związana z bezpośrednim ściskaniem włókien nerwowych po ich wyjściu z kręgosłupa jako część korzeni kręgosłupa. W niektórych przypadkach patologia nerwu kulszowego na poziomie gruszkowatego mięśnia jest wywoływana nieudanym wstrzyknięciem do pośladka.

Zapalenie (zapalenie nerwów) n. ischiadicus może występować w chorobach zakaźnych (zakażenia wirusem opryszczki, odra, gruźlica, szkarlatyna, zakażenie HIV). Toksyczne uszkodzenie jest możliwe zarówno w przypadku zatrucia egzogenne (arsen zatrucie, nadużywanie leków, alkoholizm), a także w połączeniu z toksyn w związku z procesami dysmetabolicznych w korpusie (cukrzyca, dna moczanowa, dysproteinemia etc.).

Objawy neuropatii nerwu kulszowego

Patognomoniczne objawy neuropatii n. ischiadicus pojawia się ból wzdłuż przebiegu uszkodzonego tułowia nerwowego, zwany ischialgia. To może być zlokalizowane w obszarze pośladków, rozciągają się w dół wzdłuż tylnej powierzchni kości udowej i napromieniowywano na tylno powierzchni zewnętrznej nogi i stopy, sięgając aż do palców. Pacjenci często opisują ischialgię jako "palenie", "zamiatanie" lub "piercing, jak uderzenie sztyletem". Zespół bólu może być tak intensywny, że nie pozwala pacjentowi na samodzielne poruszanie się. Ponadto pacjenci zauważają uczucie drętwienia lub parestezji na tylnej bocznej powierzchni goleni i niektórych obszarach stopy.

Obiektywnie obserwuje się niedowład (spadek siły mięśni) bicepsów, mięśni półbłoniastych i półmostkowych, które powodują uciążliwe zgięcie kolana. Jednocześnie występowanie tonu mięśniowego antagonisty, który działa w roli czworogłowego mięśnia prowadzi do nóg sytuacja w otwartym stanie stawu kolanowego. Typowe chodzenie z prostą nogą - kiedy przesuwasz stopę do przodu w następnym kroku, nie ugina się ona przy kolanie. Występuje również niedowład nóg i stóp, zmniejszenie lub brak odruchów podeszwowych i ścięgna Achillesa. Przy dostatecznie długim przebiegu choroby obserwuje się atrofię niedowładnych grup mięśniowych.

Zaburzenia wrażliwości na ból obejmują boczną i tylną powierzchnię goleni i prawie całą stopę. W obszarze kostki bocznej jest wyraźna utrata poczucia wibracji w stawach międzypaliczkowych stopy i kostki - osłabienie zmysłów mięśni stawów. Typowy ból podczas naciskania sacro-gluteus - punkt wyjścia n. ischiadicus w biodrze i inne punkty spustowe i Valle Gar. Charakterystyczną cechą kulszowego neuropatia pozytywne objawy napięcia Bonn (ból przemiatania od leżącego na tylnej części ciała pacjenta podczas pasywnych nogi porwania, wygiętego na biodra i kolana) oraz Lassega (ból przy próbie podniesienia prostego nogę w pozycji leżącej na plecach).

W niektórych przypadkach neuropatii nerwu kulszowego towarzyszą zmiany troficzne i naczynioruchowe. Najbardziej wyraźne zaburzenia troficzne znajdują się po bocznej stronie stopy, pięty i tylnej części palców. Na podeszwie nadmierne rogowacenie możliwe jest wystąpienie ogniska lub nadmierna potliwość. Na tylnej bocznej powierzchni goleni ujawnia się hipotrichoza. W wyniku zaburzeń naczynioruchowych dochodzi do sinicy i zimnego zatrzaśnięcia.

Rozpoznanie neuropatii nerwu kulszowego

Wyszukiwanie diagnostyczne odbywa się głównie w ramach badania neurologicznego pacjenta. Neurolog zwraca szczególną uwagę na naturę zespołu bólowego, strefę hipoestezji, zmniejszenie siły mięśni i wypadanie odruchów. Analiza tych danych pozwala ustalić temat porażki. Potwierdzeniem tego jest zastosowanie elektroneurografii i elektromiografii, które pozwalają odróżnić mononeuropatię kulszową od pleksopatii lędźwiowo-krzyżowej i radikulopatii poziomu L5-S2.

.. Ostatnio, w celu oceny Pień nerwu i otaczających struktur anatomicznych ultradźwięki procedura jest w stanie przekazać informacje o obecności nowotworu nerwowego, jego ściśnięciu zmian degeneracyjnych, itp Definicja Rodzaju neuropatii mogą być wykonywane za pomocą rdzenia radiografii (w niektórych przypadkach - CT lub MRI kręgosłupa), miednicy rentgenowskie, USG miednicy mniejszej, USG i RTG stawu biodrowego, wspólnego CT, analizuje poziom cukru we krwi i tak dalej.

Leczenie neuropatii nerwu kulszowego

Podstawową jest eliminacja czynników przyczynowych. W przypadku urazów i ran, plastiku lub szwu nerwowego, repozycji fragmentów kości i unieruchomienia, wykonuje się usuwanie krwiaków. W przypadku formacji objętościowej problem ich usuwania zostaje rozwiązany, w obecności przepukliny dyskowej - w związku z dysektomią. Jednocześnie terapia zachowawcza ma na celu zatrzymanie stanu zapalnego i reakcji na ból, poprawienie ukrwienia i metabolizmu dotkniętego nerwu.

Typowo, niesteroidowe przeciwzapalne zawiera farmakoterapia (ibuprofen, lornoksykam, nimesulid, diklofenak), leki, które polepszają krążenie (pentoksyfilina, kwas nikotynowy, bencyklan) metabolitów (gidralizat z krwi cielęcej, kwas liponowy, witaminy C. B). Możliwe jest stosowanie blokad terapeutycznych - miejscowe podawanie leków w celu wyzwolenia punktów wzdłuż nerwu kulszowego.

Ropne zapalenie nerwu kulszowego

Nerw kulszowy jest najgrubszym spośród wszystkich dostępnych nerwów. W przypadku stanu zapalnego zdolność do kurczenia się mięśni jest osłabiona, a zatem występują trudności w poruszaniu się i nieprzyjemne odczucia.

Przyczyny neurozy nerwu kulszowego

Główną przyczyną zapalenia nerwu kulszowego jest jego uszczypnięcie. Może się to zdarzyć w przypadku wielu chorób:

  1. Osteochondroza.
  2. Zwężenie kanału kręgowego.
  3. Wzrosty kostne (ostrogi), powstałe na stawach.
  4. Guzy.
  5. Ciąża.
  6. Zapalenie nerwu może również wystąpić z powodu infekcji lub hipotermii.

Objawy zapalenia nerwu kulszowego

W przypadku nerwicy nerwu kulszowego, osoba doświadcza wielu nieprzyjemnych wrażeń w kończynie i kość krzyżową:

  • ból, pogarszany ruchem;
  • mrowienie;
  • drętwienie;
  • niedowład;
  • konwulsyjne skurcze mięśni.

Jak leczyć zapalenie nerwu kulszowego?

Leczenie zapalenia nerwu kulszowego nerw rozpoczyna znalezienie przyczyny zapalenia, czy podawane w postaci zakażeń lub wychłodzenia, po czym leczenie polega głównie na leki. Jeśli nerw jest dotknięty tkanką kostną, to wraz z lekami równą wartością jest terapia manualna i masaż.

W przypadku zapalenia nerwu zaleca się przede wszystkim leki przeciwzapalne - nimesil, imide i ich analogi. Nie można ich przyjmować na pusty żołądek, ponieważ główna substancja czynna nimesulidu może być szkodliwa dla ścian tego narządu.

Ze stanem zapalnym nerwu kulszowego może pozytywnie wpływać na odbiór leków zmniejszających przekrwienie w pierwszych dniach choroby. Wynika to z faktu, że stan zapalny nerwu jest obrzęk, a zatem ogólny stan pogarsza się z powodu gromadzenia się płynu.

Jeśli zapalenie nerwu spowodowane jest przez hipotermię lub infekcję, wskazane są antybiotyki, na które bakterie są wrażliwe. W tych samych przypadkach może być właściwe zastosowanie lizyny, leku, który jest niezbędnym aminokwasem, który przyspiesza naprawę tkanek i jest skuteczny w wirusie opryszczki.

Aby włókna nerwowe mogły szybciej się regenerować, w trakcie leczenia włączane są leki rozszerzające naczynia krwionośne: w zależności od tego, jak nerw zostanie dotknięty, mogą to być pigułki lub zastrzyki. Jego skuteczność w zapaleniu nerwów jest dobrze udowodniona Actovegin.

Ponieważ podstawowe „bloków” ośrodkowego układu nerwowego są witaminy z grupy B, zapalenie nerwu kulszowego (nerw wzrokowego i jakiekolwiek inne) mogą być odpowiednie witaminy neytrotropnye. W tym przypadku stosuje się neurobion.

Aby nerw szybciej przywrócił jego aktywność, kilka dni po rozwoju choroby można użyć neuromidyny - ten lek pomaga impulsom przekazywania nerwów.

Medycyna alternatywna w leczeniu zapalenia nerwu

  1. W przypadku zapalenia nerwu kulszowego wywołanego naciskiem tkanki kostnej pacjentowi przepisuje się terapię manualną.
  2. Masaż z zapaleniem nerwu kulszowego jest nieodzownym etapem leczenia, ponieważ aktywuje mięśnie i poprawia krążenie krwi. Masaż można rozpocząć około tydzień po wystąpieniu choroby i kontynuować, aż funkcja motoryczna zostanie przywrócona.
  3. Uważa się, że akupunktura jest jak masaż, jeden z najlepszych sposobów, aby przywrócić organizmowi nerwu: przywraca prawidłowe funkcjonowanie chorego nerwu.
  4. Jeśli zapaleniu nerwu towarzyszy silny ból, wskazane jest przyjmowanie leków przeciwbólowych.

Przyczyny i leczenie nerwu kulszowego nerwu kulszowego

We współczesnej medycynie, nerwowe zapalenie nerwu kulszowego jest bardzo pilnym problemem. To rozległe uszkodzenie i zapalenie włókien nerwowych, które prowadzi do wyraźnego upośledzenia wrażliwości i zaburzeń motorycznych. Ta patologia dotyka do 70% światowej populacji. Każdy pacjent powinien wiedzieć, jak leczyć tę niebezpieczną chorobę.

Lokalizacja i znaczenie nerwu kulszowego

Jest to największy nerw w ludzkim ciele, który kontroluje ruch nóg. Pozwala nam skakać wysoko, biegać szybko, pewnie chodzić. Jeśli dana osoba wyczerpała się z ciasnych butów, jego stopy zamarły, a następnie ból w mózgu jest przenoszony przez ten nerw. Jego strefa zaczyna się w dwóch dolnych kręgach lędźwiowych. Złożony nerw kulszowy powstaje z pięciu korzeni nerwowych i łączy się w jedną potężną łodygę o średnicy do 1 cm.

Jego silnik i wrażliwe włókna są utworzone przez neurony ruchowe rdzenia kręgowego i obwodowe komórki nerwowe. Wrażliwość skóry, stawów, mięśni wielu części dolnej części ciała zapewnia nerw kulszowy. Zakończenia nerwów odsuwają się od rdzenia kręgowego w dolnej części kręgosłupa, przechodzą przez ostatnie dwa kręgi lędźwiowe i cztery otwory sakralne. Następnie nerw jest wysyłany do dużego otworu kulszowego.

Wewnątrz kości miednicy mają kształcie gruszki mięsień, który przechodzi od sacrum do krętarza większego. Mięśnie te obejmują nerw kulszowy, który przez wąską szczelinę pod gruszkowaty idzie na kości udowej na dole podkolanowym i dzieli się tutaj na dwie gałęzie. Idą dalej i unerwiają mięśnie dolnej części nogi.

Przyczyny neurozy nerwu kulszowego

Czynniki wywołujące rozwój patologii:

  1. Szczypta nerwu kulszowego jest głównym powodem.
  2. Może się to zdarzyć pod wpływem różnych czynników.
  3. Mięśnie spazmatyczne i szczypanie nerwów w wyniku zwiększonego wysiłku fizycznego w kręgosłupie.
  4. Proces zapalny, infekcja włókien nerwowych, stawów, otaczających tkanek miękkich.
  5. Dochłanianie regionu lędźwiowego, sezonowe infekcje wirusowe, przeziębienie.
  6. Przemieszczenie kręgów podczas ciąży, urazy okolicy lędźwiowej z guzami, stłuczeniami i upadkami.
  7. Osteochondroza, przepuklina dysku międzykręgowego w okolicy lędźwiowej, powoduje bardzo silny ból.
  8. Uszkodzenie mechaniczne spowodowane niewłaściwie wykonanym wstrzyknięciem domięśniowym w okolicę pośladkową.
  9. Choroby zakaźne: gruźlica, reumatyzm, artretyzm.

Patogeneza choroby

Mechanizm rozwoju choroby wiąże się z naruszeniem funkcji komórek nerwowych:

  1. Nerw kulszowy zawiera włókna czuciowe i motoryczne.
  2. W przypadku problemów z uszczypnięciem nerwu, ciało reaguje, ustalając ból.
  3. Naczynia krwionośne cierpią, przepływ krwi jest zaburzony, obrzęk wzrasta. W związku z tym ucisk nerwów korzeniowych występuje w 95% przypadków w wyniku obrzęku, który jest reakcją ochronną organizmu na zapalenie, uszkodzenie.
  4. W wyniku skurczów mięśni i uciskania nerwów pojawia się ból w miejscu stawu krzyżowo-biodrowego, rozwijają się zmiany dystroficzne.

Obraz kliniczny choroby

Patologia pojawia się nagle, jej objawy stopniowo się rozwijają:

  1. Szczypanie nerwu powoduje strzelanie, pieczenie, kłujący ból.
  2. Rwa kulszowa - ostry ból w dolnej części pleców i wzdłuż nerwu kulszowego pośladka podane, a następnie z powrotem na uda i podkolanowych rów. Co więcej, ten sygnał alarmowy z naszego ciała często rozciąga się na łydkę, stopę do pięty.
  3. Pacjent odczuwa drętwienie, mrowienie, konwulsyjne skurcze mięśni lub ból o różnym natężeniu podczas ruchu.
  4. Może być bolesny lub nagły, podobny do wrażeń elektrycznych.
  5. Powoduje to ciężkie ataki bólu. Osoba nie może kłamać, siedzieć, chodzić, spać.

Diagnoza patologii

Leczenie rozpoczyna się od ustalenia przyczyny choroby i ustalenia diagnozy. Pacjent, który po raz pierwszy doświadczył objawów tej choroby, potrzebuje konsultacji z kręgowcem, neurologiem. Specjalista zaleci bezbolesne i bezpieczne metody badania. Pomagają one określić stopień zmiany tkanki, przyczynę uszkodzenia nerwów.

Sprawdzone procedury diagnostyczne są stosowane:

  1. Radiogram.
  2. Rezonans magnetyczny.

W normalnym bólu przy rozszerzaniu nogi nie powinno być. Objaw Lasegha dla lekarzy jest wyraźnym objawem neurologicznym, służy do oceny stopnia uszkodzenia nerwu kulszowego. Pacjent leży na plecach. Lekarz zgina nogę pod kątem prostym, a następnie zaczyna ją prostować. Ból w stawie kolanowym z przedłużeniem nogi wskazuje na naruszenie funkcji tego splotu wiązek włókien nerwowych. Przez wielkość kąta przedłużenia nogi w momencie pojawienia się bólu, lekarz ocenia stopień patologii nerwu kulszowego.

Skuteczne leczenie rwy kulszowej nerwu kulszowego

Podstawowe zasady terapii:

  1. Aby zapobiec rozwojowi powikłań, natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów konieczne jest rozpoczęcie leczenia.
  2. Strategię leczenia wybiera lekarz po ocenie obrazu klinicznego, ustaleniu diagnozy, ustaleniu przyczyn choroby i stopnia uszkodzenia tkanek.
  3. Jeśli traumatyczny charakter choroby może wymagać interwencji chirurgicznej.
  4. Jeśli nerwowe zapalenie nerwu kulszowego jest zakaźnego pochodzenia, leki przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe są przepisywane w celu wpływania na zidentyfikowany patogen.
  5. Najważniejszymi ogniwami łączonego leczenia tradycyjnego są eliminacja przyczyn choroby i terapia przeciwzapalna.
  6. Stosuje się metody medycyny alternatywnej.

Kompleksowa terapia korzeniowego ucisku nerwów w okolicy kości krzyżowej i dolnej części pleców

Pierwsza pomoc. Aby złagodzić ból i móc dotrzeć do lekarza, pacjent może zażywać aspirynę.

Lekarz, biorąc pod uwagę diagnozę zapalenia nerwu kulszowego, objawy, leczenie wyznacza odpowiednie.

Może polecić:

  1. W pierwszym tygodniu zaostrzenia choroby należy ściśle przestrzegać leżenia w łóżku. Obszar dotknięty chorobą powinien być całkowicie spokojny.
  2. W przypadku tej choroby terapia witaminowa jest skuteczna. Wymaga powołania witamin z grupy kombilipen - B.
  3. Środki przeciwbólowe pomogą usunąć stany zapalne i ból. Stosuje się krótkie cykle leczenia z uniwersalnymi, wysokowydajnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Mają działanie przeciwbólowe, przeciwobrzękowe i przeciwgorączkowe. Leki te poprawiają metabolizm w tkankach miękkich, komórkach nerwowych. Są to diklofenak, ketoprofen, naprofen, sulindak, indometacyna.
  4. Przy spadku napięcia mięśni od drugiego tygodnia w celu poprawy przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaleca się stosowanie proserinu.
  5. W celu całkowitego wyzdrowienia po 3 miesiącach zostają wyznakowane biogenne środki pobudzające FIBS, wyciąg z aloesu.
  6. W celu rozwiązania ogniska zapalnego podaje się enzymatyczną lidase. Pobudza procesy metaboliczne w organizmie.

Skutecznie wspomaga masaż leczniczy. Zostaje mianowany tydzień po wystąpieniu choroby. Taka procedura leczenia jest niezbędna, aby rozluźnić mięśnie unerwiające dotknięty nerw.

  1. Od pierwszych dni choroby prezentowane są bezdotykowe procedury termiczne: diatermia krótkofalowa.
  2. Przebieg 8-10 procedur terapii mikrofalowej.
  3. UHF jest przepisywany przez 5-6 dni po zaostrzeniu choroby.
  4. Od końca drugiego tygodnia wskazana jest bardziej intensywna fizjoterapia: fonoforeza hydrokortyzonowa, ultrasonografia.
  1. Dzięki tej metodzie terapeuta manualny rozprowadza kręgi lędźwiowe.
  2. Ruch między kręgami zostaje przywrócony, aby odblokować dotknięty obszar i poprawić przepływ krwi.

LFK - gimnastyka lecznicza:

  1. W celu szybkiego odzyskania włókien nerwowych podczas remisji stosuje się tę skuteczną metodę leczenia, która pomoże uniknąć zaostrzeń.
  2. Specjalne ćwiczenia terapeutyczne ze stopniowo rosnącym obciążeniem poprawiają napięcie mięśni i zwiększają krążenie krwi w dotkniętym obszarze.
  3. Obowiązkowe, o ile to możliwe, ułatwiały początkowe pozycje, które nie powodują odczuwania bólu.

Ćwiczenia z zapaleniem nerwu kulszowego nerwu kulszowego:

  1. Pozycja wyjściowa leży na plecach. Pacjent chwyta kolana rękami, przyciąga je do klatki piersiowej. Miednica odrywa się od dywanu. W ciągu 1 minuty musisz leżeć na plecach.
  2. W tej samej pozycji wyjściowej zegnij nogi, podnieś je o 90 ° do ciała. Połóż ręce po bokach. Nie oderwij ostrzy, konieczne jest, aby powoli obrócić wygięte nogi na bok co najmniej 45 stopni w stosunku do powierzchni podłogi przy wydechu. Przytrzymaj nogi w tej pozycji przez 3 sekundy. Zrób wdech i powoli obróć nogi w drugą stronę.
  3. Pozycja początkowa zostaje zachowana. Jedna noga do podniesienia, zginając ją w kolanie. Trzymając jego dłoń, powoli i dokładnie postaw stopę na bok. Pociągnij kolano do siebie. Wolna noga jest rozciągnięta.
  4. Leżąc na plecach, obie ręce wkładają pod talię. Proste nogi należy podnosić o 90 ° i wykonywać ćwiczenia naśladujące ruchy rowerowe i nożycowe.
  5. Stojąc w pozycji pionowej, miednica wykonuje ruchy w tę iz powrotem.

Jeśli dana osoba zauważyła oznaki choroby, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lekarz, biorąc pod uwagę dane diagnostyczne, wybierze odpowiednie leczenie, biorąc pod uwagę przyczyny, które spowodowały rozwój choroby. Funkcje nerwowe zostaną przywrócone. Szanse na sukces będą większe, jeśli pacjent otrzyma porady lekarza tak szybko, jak to będzie możliwe.

Zapalenie nerwu kulszowego: jakie są jego objawy?

Zapalenie nerwu kulszowego jest jedną z tych bolesnych form, które często występują w praktyce klinicznej. Częstotliwość jego rozwoju, zapalenie nerwów n. ischiadici mogą być dostarczane razem, chyba że z zapaleniem nerwu n. facialis.

Co to jest zapalenie nerwu kulszowego nerwu kulszowego

Przy rozwoju zapalenia nerwu kulszowego nerw można stosować razem wszystkim punktów, które są na ogół w stanie wywołać rozwój zapalenia pni nerwowych, t. E. Infection, zatrucie, automatycznie zatrucia.

Od infekcji prowadzących do zapalenia nerwu n. ischiadici, można wymienić następujące: reumatyzm, dur brzuszny, szkarlatynę, malarię, kiłę, gruźlicę, rzeżączkę; tutaj również można przypisać septycznej postaci zapalenia nerwu, która rozwija się w zależności od ropienia, która ma miejsce obok pnia nerwu.

Od zatruć mogących dać obraz nerwu nerwu kulszowego, odnotowano zatrucia ołowiem, arsenem, tlenkiem węgla. W odniesieniu do autointoxication neuritis n. ischiadici, wtedy do tej formy cierpienia nerwu kulszowego może powstać cukrzyca, zapalenie nerek, dna, połóg.

Objawy zapalenia nerwu kulszowego

Zapalenie nerwu kulszowego, jak nerwowe zapalenie nerwu trójdzielnego, objawia się klinicznie inaczej, w zależności od tego, które włókna tułowia nerwowego i jak są one dotknięte zapaleniem.

Przy chorobie niezwykle wrażliwych włókien, scena jest głównie spowodowana bolesnymi zjawiskami w sferze wrażliwości, a ponadto w obszarze obsługiwanym przez nerw kulszowy.

Z wyjątkową zmianą włókien motorycznych tułowia n. ischiadici są zaburzenia motoryczne - porażenie mięśni unerwionych przez nerw kulszowy; z mieszaną postacią cierpienia - gdy jednocześnie uszkodzone są zarówno czuciowe, jak i motoryczne włókna nerwu kulszowego - obraz kliniczny choroby składa się z zaburzeń i zaburzeń motorycznych w sferze wrażliwości.

Najczęstszą formą cierpienia nerwu kulszowego jest ta, w której bardzo wrażliwe włókna pnia nerwu są narażone na tę chorobę.

Kiedy proces zapalny, który rozwija się wzdłuż nerwu kulszowego, uszkadza niezwykle wrażliwe włókna, pacjent ma ściśle określony zestaw objawów, znany dawno temu pod nazwą zwyczajową.

Istotnym elementem ogólnego obrazu tego zespołu objawów jest ból odczuwany przez pacjenta, niezależnie od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych. Ból jest zwykle umiejscowiony wzdłuż tułowia nerwowego i jego końcowych gałęzi, co można łatwo zaobserwować za pomocą następującej metody.

Jeśli oferta pacjenta do pokazania mu rękę, gdy wspólny ból, to zwykle ręka w dół, od tyłu, przez szczelinę między krętarza dużego i ischii bulwa ossia, na tylnej części uda w dół do dole podkolanowym.

Z tego ostatniego wskazuje postępu bólu lub na zewnętrznej powierzchni kości piszczelowej, za zewnętrzną kostki na zewnętrznej powierzchni grzbietu do ostatnich palców (n. Strzałkowego), albo na średnią tylnej linii powierzchni kości piszczelowej do wewnętrznej kostce, a zatem na wewnętrznej krawędzi stopy ( n. Tibialis posticus).

Zespół bólu może być wykryty i wyczuwalny. Aby to zrobić, tylko badacz powinien przycisnąć rękę do chorej kończyny dolnej w miejscach, w których zlokalizowany jest ból.

Gdy tylko zaczynają wytwarzać takie ciśnienie, pacjent natychmiast deklaruje, że doświadcza ostrego bólu w miękkich częściach albo wzdłuż całego kierunku, w którym odbywa się nacisk, albo w niektórych jego częściach (punktach bólu).

Zachorowalność uszkodzonego tułowia nerwowego można wykryć w inny sposób. Położyli pacjenta na plecach z wyciągniętymi nogami i podnosili jedną lub drugą nogę tak wysoko, jak to możliwe, w stopach w górę iw dół.

Takie bierne podnoszenie zdrowej nogi jest całkiem możliwe dla pacjenta i nie powoduje żadnego specjalnego dyskomfortu.

Wręcz przeciwnie, podnosząc jego ból nogi mu do dyspozycji tylko w niewielkim zakresie, a ponadto wspierać go w tym samym kierunku - ku jej zginanie stawu biodrowego - powodując mu nieznośny ból.

Ta obiektywna metoda badania zachorowalności na stan zapalny pień jest n. ischiadici jest znane jako objaw Lasega.

Ból zapalenia nerwu kulszowego może być zupełnie inny: u jednego pacjenta jest on tak nieznaczny, że powoduje małe lub żadne kłopoty; druga, często osiąga taką moc, która sprawia, że ​​człowiek jest prawdziwym cierpiącym, przykuty do łóżka.

Charakterystyczną cechą samodzielnej bólu jest jego tendencja do powrotu: jeśli ból wystąpił u pacjenta na podstawie wzrokowego nerwu kulszowego, jest szczególnie łatwe, aby powrócić ponownie i ponownie pod wpływem różnorodnych etiologicznych chwilach, czasem dość nieuchwytny.

Równocześnie z niezależnym bólem wzdłuż długości nerwu kulszowego z zapaleniem nerwu można zauważyć zmniejszenie wrażliwości w rozmieszczeniu obwodowych gałęzi n skórnych. ischiadici.

Stopień takiego spadku może być całkiem inny. Uwagę zwraca ta postać zapalenia nerwu kulszowego i odruchu kolana.

Ostatnio w chorym często jest znacznie podwyższony, i tylko tam, gdzie jest znaczne zmniejszenie wrażliwości na wpływ nerwu kulszowego, można spotkać się z odwrotnym zjawiskiem natury - z osłabieniem lub nawet całkowitego braku.

Często konieczne jest spotykanie się z takimi przypadkami, gdy odruch kolanowy występuje nie tylko na stronie bólowej, ale także na zdrowym.

Z tą postacią zapalenia nerwu n. ischiadici, gdy dotknięte są tylko włókna motoryczne pnia nerwowego, głównym symptomem cierpienia są zjawiska paralityczne. Mięśnie, z którymi związany jest n, są sparaliżowane. ischiadici, ale nie zawsze wszystkie naraz.

Częściej należy obserwować takie przypadki, gdy tylko mięśnie unerwione przez n są sparaliżowane. peronei lub mięśnie unerwione tylko przez n. Tibialis. Przypadki, w których cały pień nerwu kulszowego jest dotknięty, są stosunkowo rzadkie.

W takich przypadkach oprócz mięśni zaopatrzonych w włókna n. peronei i n. Tibialis, mięśnie zginające dolną nogę są sparaliżowane. Stopień porażenia może być inny, zaczynając od lekkiego niedowładu, a kończąc na całkowitym braku możliwości wykonania jakichkolwiek ruchów dotkniętej kończyny.

Ta forma zapalenia nerwu n. ischiadici, w którym zachodzi równoczesna choroba włókien czuciowych i motorycznych tułowia nerwu kulszowego, klinicznie charakteryzuje się połączeniem objawów właściwych zmianom motorycznym i wrażliwym n włókien. ischiadici.

W niektórych przypadkach, zapalenie nerwu kulszowego nerwu jest bolesny proces nie rozciąga się wzdłuż pnia nerwu, ale koncentruje się w korzeniach rdzeniowych, które tworzą ischiadicus splotu.

W innych przypadkach początkowy moment rozprzestrzeniania się toksyn jest bolesnym procesem umiejscowionym w rdzeniu kręgowym sąsiadującym z n korzeniami. ischiadici. Te formy zapalenia nerwu otrzymały nazwę zapalenia nerwu korzeniowego n. ischiadici.

W niektórych przypadkach paraliż. ischiadici, rozwija się jako konsekwencja jego zapalenia nerwów, w uśpionych obszaru mającego różne rodzaje efektów troficznych (głównie pęcherze), który może zmusić do uciekania się do amputacji uszkodzonej części.

Zapalenie nerwu kulszowego: rozwój, przebieg, wynik

Zapalenie nerwu kulszowego nie zawsze rozwija się z taką samą szybkością. Zdarzają się przypadki, gdy cały obraz choroby ustala się na bardzo krótki czas - jeden, dwa dni, ale zdarzają się również przypadki, kiedy bolesny proces rozwija się niezwykle wolno.

Jeśli choroba rozwinęła i osiągnęła swoje największe naprężenie w przyszłości często zanika, ze wszystkie bolesne objawy ostatecznie zniknąć całkowicie, po czym następuje całkowite wyleczenie funkcjonalnej.

Ale są przypadki, w których, pomimo zatrzymania procesu chorobowego i ewidentnym przejawem działań regeneracyjnych w dotkniętych włókien nerwowych, pełne przywrócenie funkcji w oddziale zapaleniem nerwu bagażniku nadal nie występuje, a pacjent do końca życia są wady jak silnik i wrażliwe sfery.

W takich przypadkach czasem nawet uciekać się do radykalnej miary - do amputacji kończyny. Gdzie nerwu kulszowego nerw jest wyrażona w postaci znanej jako ishiaz następnie, wraz z przypadków, kończy się na całkowite wyleczenie przypadki Przewlekle przestrzegane.

Takie przypadki charakteryzują się tym, że pacjent nieustannie obserwuje odruchy lub zaostrzenia procesu, trwające dość długo - miesiące. Po takim przedłużonym przebiegu zapalenia nerwu choroba nie może ustać przez lata, a nawet przez całe życie pacjenta.

Ropne zapalenie nerwu kulszowego

Nerw kulszowy jest najdłuższym i największym pniem obwodowego układu nerwowego. Powstaje ze splotu włókien nerwowych z odcinków lędźwiowych i sakralnych rdzenia kręgowego. Ból wynikający z rozwoju procesu patologicznego w tej części może zmieniać się w przyrodzie i różnią się stopniem intensywności z łagodnym dyskomfortem dla zniesienia bólu. Zapalenie nerwu kulszowego i ściągnięty sprowokować rozwój tej samej choroby towarzyszy ból w dolnej części pleców i dolnym końcu. W terminologii klinicznej ten patologiczny proces nazywany jest neuropatią lub radikulopatią nerwu kulszowego.

Czym jest neuropatia nerwu kulszowego?

Neuropatia nerwu kulszowego (starsza terminologii - rwa kulszowa, rwa kulszowa) - choroba obwodowego układu nerwowego, które występuje z powodu strat (szczypanie, zapalenia lub urazu) nerwach rdzeniowych lędźwiowo kręgosłupa. Jest to dość powszechna patologia, występująca u 10% dorosłych, którzy osiągnęli wiek 40 lat. W tworzeniu zespołu korzeniowego (konsekwencji o udział w procesie patologicznym obwodowych strukturach nerwowych) rozwoju bólu neuropatycznego, zlokalizowanej na pośladkach i następnie rozciąga się z tyłu w kończynach dolnych, jak również wpływa na obszar lędźwiowy. Może mieć dwa typy: dysestetyczny i tułów.

Dyssesic (powierzchowny) ból obserwuje się z dominującym uszkodzeniem małych włókien nerwowych. Ten typ bólu jest opisywany jako ból, pieczenie, strzelanie, kłucia, przypominający bólu z oparzenia, szpilki i igły, porażenie prądem elektrycznym.

Ból trzewny (głęboki) charakteryzuje się ściskaniem i ciągnięciem, bólem, okresowym cięciem, łamaniem. Z reguły takie bolesne odczucia rozwijają się w tunelowaniu neuropatii lub ściskaniu korzeni kręgosłupa.

Przyczyny neuropatii

Przyczyny ucisku nerwu kulszowego:

  • Naruszenie (kompresja tunelowa) korzeni nerwowych przepukliny międzykręgowej;
  • Ostry skurcz mięśnia pośladkowego lub gruszkowatego, który wywiera nacisk na włókna nerwowe lub struktury kręgosłupa.

Przyczyny rwy kulszowej:

  • Urazy i choroby zwyrodnieniowe-dystroficzne kręgosłupa;
  • Dochłodzenie;
  • Różne procesy zakaźne (w tym zakażenie HIV);
  • Zaburzenia hormonalne i metaboliczne;
  • Wrodzone anomalie kręgosłupa;
  • Ciężka aktywność fizyczna;
  • Zapalenie stawowych artykulacji kręgosłupa.

Czynniki ryzyka, które mogą zachęcać do rozwoju krzyżowo-biodrowych lędźwiowego radikulopatii obejmują predyspozycje genetyczne, pewnych czynności zawodowych (stolarze, kierowców, operatorów maszyn, rolnicy), długotrwałej pracy w niewygodnej pozycji, palenie tytoniu, procesy novoobrazovatelnye.

Objawy nerwu kulszowego

Nerw kulszowy pochodzi z nerwów kręgosłupa lędźwiowego. Ponadto, przez kulszowy otworu znajduje się pod piriformis, wychodzi z jamy miednicy przechodzi pod mięsień pośladkowy wielki i środkowej pośladkowego rozłożyć tylnej uda. Ten nerw obwodowy unerwia mięśnie całej tylnej części kończyny dolnej i podeszwy stopy. Z jego naruszenia lub zapalenie złamaną nogę zgięcia w stawie kolanowym podczas chodzenia sztywne kończyny zaczyna być narzucone z góry, z powodu niedowładu (zaburzenia lub częściowej utraty funkcji mięśni motor) w stopy i palce są zredukowane lub znikną aktywnych ruchów. Podczas opuszczania nóg zwiększają się bolesne odczucia. Głębokie obmacywanie nerwu kulszowego powoduje silny ból w udach i podudzie.

W chwili obecnej klinicyści znają kilka wariantów neuropatii kompresyjnych. Ich symptomatologia składa się z trzech głównych zespołów: kręgowego, neurytycznego (występującego z powodu uszkodzenia tułowia nerwu obwodowego) i dystroficznego. Pacjenci skarżą się na ból, ciągnąc bóle w okolicy stawów mięśni pośladkowych, stawów biodrowych i stawów krzyżowo-biodrowych. W pozycji stojącej, podczas chodzenia i w pozycji "przykucniętej" nasilają się bolesne odczucia, podczas gdy w pozycji leżącej i siedzącej z rozłożonymi nogami nieco się zmniejszają. Ból może rozprzestrzeniać się na całej nodze lub być zlokalizowany tylko w strefie unerwienia. Prowokowanie procesu patologicznego może powodować hipotermię, stresującą sytuację lub zmianę pogody.

Najczęściej doznania bólowe obserwuje się tylko po jednej stronie ciała. W tym samym czasie dochodzi do drętwienia i okresowego mrowienia przeciwnej części tułowia. Rzadziej w procesie zapalnym występują jednocześnie oba kończyn. We wczesnych stadiach choroby ból charakteryzuje się małą intensywnością. Nasilają się z kaszlem, kichaniem, śmiechem i wysiłkiem fizycznym. Z biegiem czasu dyskomfort jest zaostrzony, możliwe jest wystąpienie ataków podczas nocnego snu. W szczególnie ciężkich przypadkach, z powodu ostrego bólu, pacjent jest całkowicie unieruchomiony.

Najbardziej charakterystyczne objawy kliniczne nerwu kulszowego obejmować ostry ból w dolnej części pleców i przerwania jednej z dużych stawy (kolana, kostki lub stawu biodrowego), który występuje na tle lędźwiowego neuralgii.

W niektórych przypadkach u pacjentów rozwijają się zaburzenia troficzne i naczynioruchowe. Zwiększa lokalną temperaturę ciała lub rozwija sinicę i chłód stopy i łydki poszkodowanej kończyny. Można było wykryć jedynie na nadmiernym rogowaceniem (nadmiernego zagęszczenia warstwy rogowej naskórka), podeszwy pocenia (nadmierne pocenie się) anhidrosis zatrzymania (brak pocenia Complete). Możliwe naruszenie troficznego tkanki na zewnętrznej krawędzi stopy, pięty lub na grzbiecie palców, zmieniając kształt i kolor paznokci, zmniejszenie siły lub zanik mięśni nóg i stóp. Pacjenci z uszkodzeniem nerwu kulszowego nie są w stanie stać na palcach ani piętach.

Przebieg choroby

W przypadku, gdy przyczyną neuropatii staje się trawa (podnosząc grawitację, spadając na nogi, niezręczny skręt lub skakanie), możliwe jest natychmiastowe rozwinięcie procesu patologicznego.

Przy ciężkiej pracy fizycznej i obecności przewlekłej infekcji następuje powolny postęp choroby (bolesność wzrasta przy każdym ataku). Po pierwsze, występuje ból w pośladkach, a w okolicy lędźwiowej odnotowuje się stres i ciężkość nóg. Wraz z upływem czasu nasilają się bolesne odczucia, a ich kulminacja staje się jednym z czynników egzogenicznych (hipotermia, nagły wzrost grawitacji itp.). Należy zauważyć, że ta sytuacja znacznie komplikuje wyjaśnianie przyczyn, które doprowadziły do ​​rozwoju procesu patologicznego.

Rozpoznanie radikulopatii

W przypadku nerwu kulszowego diagnozę podejmuje się na podstawie charakterystycznych objawów choroby i danych uzyskanych podczas badania instrumentalnego (MRI, CT, RTG).

Aby wybrać odpowiednią taktykę leczenia, neurolog powinien mieć dokładne informacje o głównych zespołach klinicznych dotkniętego obszaru nerwu kulszowego. Najbardziej informatywna w tej sytuacji jest dostępność:

  • Zespół Sikara (zwiększony ból podczas zginania stopy w kierunku tylnym);
  • Zespół Legasa (w pozycji leżącej bardzo trudno pacjentowi unieść ból nogi z powodu gwałtownego wzrostu bolesności);
  • syndrom nasadzenia (kończyna, pacjent nie jest w stanie przyjąć pozycji siedzącej).

Jakie choroby można pomylić?

Neuropatia nerwu kulszowego należy odróżnić od innych chorób charakter kręgów (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, meningoradikulita, pojedynczo mnogi (multiple myeloma) kręgosłupa różnej etiologii, pierwotnych guzów przerzutowych kręgu lędźwiowego).

Refleksyjne zespoły nerwowo-naczyniowe należy różnicować z niewydolnością tętnic miażdżycowych, zakrzepowym zapaleniem żył, zakrzepicą żylną, chorobą Reynauda.

Leczenie szczypta, zapalenie nerwu kulszowego

Głównym wymaganiem dla specjalisty leczącego neuropatię nerwu kulszowego jest jasne poznanie patogenetycznych i etiologicznych mechanizmów rozwoju choroby. Wybór taktyk terapeutycznych jest przeprowadzany z uwzględnieniem ciężkości choroby i szybkości progresji procesu patologicznego. Aby wyeliminować stan zapalny, pacjentowi przypisuje się terapię patogenetyczną oraz poprawia jakość życia i przedłuża ciągłą remisję - leczenie objawowe. W okresie ostrego bólu u pacjenta, aż stan zapalny ustąpi, zaleca się ograniczenie aktywności ruchowej. W przypadku silnego zespołu bólowego zalecany jest odpoczynek w łóżku (łóżko powinno być płaskie, z twardym materacem).

Terapia lekami

  1. Aby poprawić miejscowy obieg i usunąć oznaki neurogennego zapalenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, środki wazoaktywne i przeciwutleniające są przepisywane pacjentom. Jako NLPZ najczęściej stosuje się lornoksykam (ksefokam), który ma wyraźne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz minimalną hepatotoksyczność. Ponadto, jako leki przeciwzapalne mogą być stosowane metindol, pyrabutol, diklofenak, movalis, flugalina, naproksen, salicylan sodu. W ostrym okresie neuropatii nerwu kulszowego (z silnym bólem) wskazane jest stosowanie kortykosteroidów (deksametazonu lub metypro).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą trwać nie dłużej niż 14 kolejnych dni. Ponadto wymagana jest przerwa i, jeśli to konieczne, kolejna wymiana leku.
  1. W ramach preparatów przeciwdziałających obrzękom stosuje się lasix, furosemid, sorbitol, zapalenie pochwy, potas oszczędzający salemty.
  2. Aby zmniejszyć patologiczny skurcz mięśni wykazano spożycie środków zwiotczających mięśnie (midocals, baklofen, Relanium, Fenibut itp.).
  3. Aby zmniejszyć naprężenia i wyświetla przeciwutleniające ulepszone właściwości reologiczne krwi zalecane są pochodne, kwas liponowy Ginkgo biloba lub wielowartościowe Mechanizm działania leków (aktovegin, Cerebrolysin).
  4. Jako leki o działaniu pochłaniającym stosuje się biogenne środki pobudzające (plazmin, aloes, szkliwo), pirogenne, lidazu lub bihinol.
  5. Aby poprawić synoptyczną transmisję neuronalną, należy wyznaczyć proserpinę, amiridynę, sanguirynit itp.
  6. Na wyraźnym atrofii mięśni przedstawiono odbiór retabolilu w kompleksie z antycholinesterazy i witaminy E.
  7. W przypadku bólu długotrwałego z charakterystycznymi zaburzeniami neurotroficznymi i zapaleniem gangi, przepisuje się pahycarpinę, gangleron lub benzoheksonium. W leczeniu wegetatywnych zespołów naczyniowo-nerwowych zaleca się stosowanie leków wegetrofotycznych (fenazepam, actovegin, platylina, euglon, bellataminal itp.).
  8. Jako preparaty miejscowej terapii, środki przeciwzapalne i rozpraszające (dimexil, menowazine, apizatron, vipraxin, efkamon, dogit, itp.) Są przepisywane.

Leczenie nielekowe

  1. Procedury fizjoterapeutyczne (elektroforeza, prądy diadynamiczne, miotone, magnetoterapia, leczenie laserowe, amplipulse, darsonval).
  2. Refleksoterapia.
  3. Terapia manualna.
  4. Masaż. Procedury masażu można wykonywać po ustąpieniu ostrego procesu zapalnego. Dzięki tej procedury zwiększa przewodność uszkodzonego nerwu kulszowego znormalizowanego lokalnego obiegu i limfootok, zmniejszenie bólu i zmniejsza zanik mięśni ewoluowały.
  5. Hydroterapia. Bardzo przydatne w basenie. Woda ułatwia ruch, eliminuje skurcz mięśni i zmniejsza ból.
  6. Terapeutyczny trening fizyczny. Ćwiczenia LFK powinny rozpoczynać się już w pierwszych dniach choroby, wciąż leżąc w łóżku. Obciążenie stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem aktywności motorycznej.

Chirurgiczna korekcja radikulopatii

Chirurgiczna dekompresja uszkodzonego korzenia nerwowego jest wskazana w przypadku, gdy metody zachowawcze są nieskuteczne, zespół bólu przechodzi w postać przewlekłą, jak również poważne zaburzenia narządów miednicy.

Zapobieganie stanom zapalnym lub ściskanie nerwu kulszowego

Aby uniknąć rozwoju procesu patologicznego, konieczne jest regularne wzmacnianie mięśni pleców, które wspierają kręgosłup, monitorowanie postawy, unikanie podnoszenia i noszenia ciężarów, i strzeż się przeciągów i hipotermii.



Następny Artykuł
A co jeśli obcasy na nogach wyschną i pękną?