Zatamowanie miażdżycy


Zatamowanie miażdżycy - Okluzo-zwężeniowe zmiany tętnic kończyn dolnych, prowadzące do niewydolności krążenia w różnym stopniu. Obliterowanie miażdżycy przejawia się przez chłód, drętwienie stóp, chromanie przestankowe, ból, zaburzenia troficzne. Podstawą do diagnozowania zatkania miażdżycy jest angiografia obwodowa, badanie ultrasonograficzne tętnic, angiografia MRA i MSCT. Zachowawcze leczenie obliteracyjne miażdżycy przeprowadzają środki przeciwbólowe, przeciwskurczowe, przeciwpłytkowe. Metody chirurgiczne obejmują protetykę, endarterektomię, tromboembollectomy, angioplastykę balonową, przetaczanie.

Zatamowanie miażdżycy

Zanikanie miażdżycy jest przewlekłą chorobą tętnic obwodowych, charakteryzującą się zmianą okluzyjną i niedokrwieniem kończyn dolnych. W kardiologii lub chirurgii naczyniowej, miażdżycy jest uważana za wiodącą miażdżycy klinicznej (III częstotliwości po przewlekłej choroby niedokrwiennej serca i niedokrwienie mózgu). Utrata miażdżycy kończyn dolnych występuje w 3-5% przypadków, głównie u mężczyzn w wieku powyżej 40 lat. Okluzja-zwężenie zmiany często dotyka dużych naczyń (aorta, tętnice biodrowe) lub tętnic środkowej wielkości (podkolanowych, piszczelowych, udowych). Przy zatarciu tętnicy miażdżycowej tętnic kończyn górnych zwykle wpływa na tętnicę podobojczykową.

Przyczyny zatarcia miażdżycy

Miażdżyca jest objawem układowej miażdżycy, a zatem jego występowanie wiąże się z tym samym etiologicznym i mechanizmów patogenetycznych wywołują procesy miażdżycowe żadnych innych lokalizacji.

Zgodnie z nowoczesnymi poglądami, miażdżycowe zmiany naczyniowe są ułatwione przez dyslipidemię, zmianę stanu ściany naczyniowej, przerwanie w funkcjonowaniu aparatu receptorowego i czynnik dziedziczny (genetyczny). Główne zmiany patologiczne z zatarciem miażdżycy wpływają na błonę wewnętrzną tętnic. Wokół ognisk lipoidozy wzrasta i dojrzewa tkanka łączna, czemu towarzyszy tworzenie włóknistych blaszek, laminowanie płytek i skrzepów fibryny.

Kiedy dochodzi do zaburzeń krążenia krwi i powstawania martwicy płyt, powstają ubytki wypełnione tkanek wydzieliną i masami miażdżycowymi. Te ostatnie, rozrywające się do światła tętnicy, mogą dostać się do dalszego obwodu krwi, powodując zator naczyń. Osadzanie soli wapniowych w zmienionych włóknistych płytkach dopełniało obliteracyjne uszkodzenie naczyń, prowadząc do ich niedrożności. Zwężenie tętnic o więcej niż 70% normalnej średnicy prowadzi do zmiany charakteru i szybkości przepływu krwi.

Czynniki predysponujące do zarostowe stwardnienie tętnic, są palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, wysoki poziom cholesterolu we krwi, w rodzinie, brak aktywności fizycznej, przeciążenie układu nerwowego, menopauza. Miażdżyca często rozwija się na tle istniejących chorób współistniejących - nadciśnienia tętniczego, cukrzycy (makroangiopatii cukrzycowej), otyłość, niedoczynność tarczycy, gruźlica, reumatyzm. Miejscowymi czynnikami przyczyniającymi się do okluzyjno-stenotycznych zmian w tętnicach były uprzednio odmrożenia, urazy nóg. Praktycznie wszyscy pacjenci z zatarciem miażdżycy mają miażdżycę naczyń serca i mózgu.

Klasyfikacja zatkania miażdżycy

Podczas zatarcia miażdżycy kończyn dolnych rozróżnia się cztery etapy:

  • 1 - bezbolesny spacer jest możliwy w odległości ponad 1000 m. Ból pojawia się tylko przy silnym wysiłku fizycznym.
  • 2a - bezbolesny spacer w odległości 250-1000 m.
  • 2b - bezbolesny spacer w odległości 50-250 m.
  • 3 - stopień krytycznego niedokrwienia. Odległość bezbolesnego chodzenia jest mniejsza niż 50 m. Ból pojawia się również w spoczynku iw nocy.
  • 4 - stadium zaburzeń troficznych. Na piętach i palcach znajdują się obszary martwicy, które w przyszłości mogą powodować zgorzele kończyny.

Ze względu na umiejscowienie procesu zwężenia naczyniowych wyróżnia się: miażdżyca aortalno-biodrowych, udowo-podkolanowych, segment podkolanowe, piszczelowy, choroba tętnic wielopiętrowy. Ze względu na charakter klęski izolowanym zwężeniem i okluzji.

W częstości występowania zaniku miażdżycy tętnic udowych i podkolanowych wyróżnia się typy V zwężenia zwężkowego i zwężającego:

  • I - ograniczona (segmentowa) okluzja;
  • II - wspólna porażka powierzchownej tętnicy udowej;
  • III - wspólne okluzje powierzchownych tętnic udowych i podkolanowych; region trifurkacji tętnicy topolowej jest przejezdny;
  • IV - całkowite zlikwidowanie powierzchownych tętnic udowych i podkolanowych, zatarcie rozwidlenia tętnicy podkolanowej; przepuszczalność tętnicy głębokiej udowej nie jest zaburzona;
  • V - zwężenie zwężenia okrężnicy segmentu femopopluminalnego i tętnicy głębokiej udowej.

Warianty zwarciowo-stenotycznego uszkodzenia segmentu podkolanowego z zatarciem miażdżycy są reprezentowane przez typy III:

  • I - zatarcie tętnicy podkolanowej w części dystalnej i tętnicach piszczelowych na początkowych odcinkach; przepuszczalność 1, 2 lub 3 tętnic krtaniowych;
  • II - zatarcie tętnic podudzia; dystalna część tętnic podkolanowych i piszczelowych jest przejezdna;
  • III - zatarcie tętnic podkolanowych i piszczelowych; poszczególne odcinki tętnic dolnej części nogi i stóp są do przeżycia.

Objawy zaniku miażdżycy

Przez długi czas miażdżyca miażdżycowa przebiega bezobjawowo. W niektórych przypadkach jego pierwszą manifestacją kliniczną jest ostro rozwinięta zakrzepica lub zator. Jednak zwykle zwężenie i zwężenie tętnic kończyn rozwija się stopniowo. Początkowe objawy zatarcia miażdżycy obejmują chilliness i drętwienie stóp, zwiększoną wrażliwość nóg na zimno, "pełzanie czołganie się", palenie skóry. Wkrótce w mięśniach łydek pojawiają się bóle podczas chodzenia na duże odległości, co wskazuje na zwężenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie ilości krwi w tkankach. Po krótkim zatrzymaniu lub odpoczynku ból ustępuje, umożliwiając pacjentowi powrót do ruchu.

Chromanie przestankowe lub zespół niedokrwienia obwodowego jest najbardziej stałym i wczesnym objawem zatarcia miażdżycy. Początkowo bóle zmuszają pacjenta do zatrzymania się tylko podczas chodzenia na znaczne odległości (1000 mi więcej), a następnie częściej, co 100-50 m. Nasilenie chromania przestankowego obserwuje się podczas wspinania się na górę lub drabinę. W przypadku zespołu Lerisha - zmiany miażdżycowe odcinka aortalno-biodrowego, ból lokalizuje się w mięśniach pośladków, ud, okolicy lędźwiowej. U 50% pacjentów zamknięcie segmentu aortalno-biodrowego objawia się impotencją.

Niedokrwieniu tkanek z miażdżycą miażdżycową towarzyszy zmiana koloru skóry kończyn dolnych: najpierw skóra staje się blada lub kością słoniową; w późnych stadiach zatarcia miażdżycy stopy i palce nabierają purpurowo-cyjanotycznego koloru. Zanik tkanki podskórnej, utrata włosów na goleniach i biodrach, nadmierne rogowacenie, przerost i kulawość płytek paznokciowych. Objawy groźnej zgorzeli to pojawienie się nieleczonych owrzodzeń troficznych w dolnej części dolnej części nogi lub stopy. Drobne urazy (siniaki, zadrapania, zadrapania, zgrubienia) niedokrwionej kończyny mogą prowadzić do rozwoju martwicy skóry i zgorzeli.

Ogólnie scenariusz przebiegu obliteracji miażdżycy może rozwijać się w trzech wariantach. W ostrej postaci obliteracyjnej miażdżycy (14%), obturacja tętnicy gwałtownie rośnie, zaburzenia troficzne szybko i szybko rozwijają się do zgorzeli. Pacjenci wymagają pilnej hospitalizacji i amputacji kończyn. Około 44% pacjentów klinika z powodu miażdżycy rozwija się podostrzykowo i rozwija się z nawracającymi sezonowymi zaostrzeniami. W tym przypadku istnieje kurs leczenia szpitalnego i ambulatoryjnego, który pozwala spowolnić postęp w zaniku miażdżycy. Stosunkowo korzystna jest przewlekła forma zaniku miażdżycy (42%): z powodu dobrze zachowanej drożności naczyń głównych i rozwiniętej sieci zabezpieczenia, zaburzenia troficzne są nieobecne. Dzięki tej opcji klinicznej leczenie ambulatoryjne ma dobry efekt terapeutyczny.

Diagnoza zatarcia miażdżycy

Algorytm badania diagnostyczne pacjenta z podejrzeniem konsultacji miażdżycy zawiera chirurga naczyniowego ustalania pulsacji tętnic, pomiary ciśnienia krwi, przy obliczaniu indeksu kostek ramiennej UZDG (skanowanie dupleks) tętnic obwodowych, arteriografii obwodowej MDCT angiografii MR angiografii.

W przypadku zaniku miażdżycy, pulsacja poniżej miejsca zwarcia jest osłabiona lub nieobecna, słyszalne są skurczowe szmery nad tętnicami zwężonymi. Dotknięta kończyna jest zwykle zimna w dotyku, bledsza niż przeciwna, z wyraźnymi oznakami zaniku mięśni, w ciężkich przypadkach - z zaburzeniami troficznymi.

UZDG i DS pozwala określić drożność tętnic i poziom okluzji, aby oszacować stopień ukrwienia w dalszych częściach dotkniętej kończyny. Przy pomocy angiografii obwodowej z zatarciem miażdżycy ustala się stopień i stopień zmian zwężkowych, charakter rozwoju krążenia obocznego, stan dalszego łożyska tętniczego. Tomografia w reżimie naczyniowym (angiografia MSCT lub MR) potwierdza wyniki angiografii rentgenowskiej.

Rozpoznanie różnicowe z miażdżycowych przeprowadza się zacierania endarteritis, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, choroba Raynauda i zespół, nerw kulszowy wzrokowego, stwardnienie rozsiane Mönckeberg.

Leczenie zatarcia miażdżycy

Przy wyborze metod leczenia obliteracyjnej miażdżycy tętnic kierowano się częstością występowania, stadium i charakterem przebiegu choroby. W tym przypadku można zastosować leczenie farmakologiczne, fizjoterapeutyczne, sanatoryjne, a także angiologiczne.

Aby zahamować progresję zmian miażdżycowych w tętnicach, konieczne jest wyeliminowanie czynników ryzyka - korekta nadciśnienia tętniczego, naruszenia metabolizmu węglowodanów i lipidów oraz niepalenie. Skuteczność leczenia naczyniowego z powodu miażdżycy tętnic w dużej mierze zależy od przestrzegania tych środków.

Leczenie farmakologiczne prowadzi zacierania miażdżycy leków zmniejszających agregację erytrocytów (wlew reopoliglyukina, dekstran, pentoksyfilina), leki przeciwzakrzepowe (acetylosalicylowy-TA), rozkurczowe (papaweryna, Ksantynol nikotynian drotaveryny) witamin. Do łagodzenia bólu stosowane środki przeciwbólowe, okołonerkowej i przykręgowej bloków. W przypadku ostrego zamknięcia (zator lub zakrzepicy) pokazanej na podawaniu leków przeciwzakrzepowych (podskórne i dożylne), heparynę i trombolityczne (streptokinazę, urokinazę dożylnie).

Z leczenie inne niż lek zarostowym zapaleniem tętnic znajduje zastosowanie hiperbarycznej natlenienia, fizykoterapii (elektroforeza UHF, magnetycznych interferencyjny) balneoterapeutyczną (siarkowodoru iglastych, radon, płyny do kąpieli, błota), ozon, ILIB. W powstawania owrzodzeń troficznych opatrunków odbywają się w przypadku miejscowego stosowania leków.

Chirurgiczne leczenie zatkania miażdżycy w 2-3 stadiach można przeprowadzić za pomocą interwencji wewnątrznaczyniowych lub otwartych. Metody Dolna rewaskularyzacji kończyny powinny zawierać dylatacyjnej / stentowania dotkniętych tętnic, endarterektomii, thromboembolectomy, aortalno (aortalno-udowej, aorta-biodrowych i udowych, biodrowych, udowych, kości udowej, kości udowej, pachowe-udowy, podobojczykowej, kości udowej, kości udowej, piszczelowej, udowo-podkolanowe, podkolanowe obejściowy stop), protezy (zastępowanie) dotknięte nią naczynie lub syntetycznej protezy autovein, profundoplastyka, żyły arterializacji stopy.

Paliatywnej interwencje w zacierania miażdżycy odbywają się niemożliwości radykalnego leczenia chirurgicznego i mają na celu wzmocnienie krążenie oboczne w chorej kończyny. Należą lędźwiowego sympatektomię, revascularizing osteotrepanation, periarterial sympatektomię i innych. W punkcie 4 zacieranie miażdżyca często pokazuje amputacji kończyny do optymalnego poziomu, przy uwzględnieniu granicy zaburzeń niedokrwiennych.

Rokowanie i zapobieganie zatarciu miażdżycy

Zanikanie miażdżycy jest poważną chorobą, zajmującą trzecie miejsce w strukturze umieralności z powodu patologii układu sercowo-naczyniowego. W przypadku zaniku miażdżycy występuje duże niebezpieczeństwo rozwoju zgorzeli wymagającej amputacji kończyny górnej. Prognozowanie zatarcia choroby kończyn jest w dużej mierze zdeterminowane obecnością innych postaci miażdżycy - mózgowej, wieńcowej. Przebieg zaniku miażdżycy z reguły jest niekorzystny u osób z cukrzycą.

Ogólne środki zapobiegawcze obejmują eliminację czynników ryzyka miażdżycy (hipercholesterolemia, otyłość, palenie tytoniu, hipodynamia itp.). Jest niezwykle ważne, aby zapobiegać urazom stóp, higienicznej i profilaktycznej dla stóp, nosząc wygodne buty. Systematyczne kursy leczenia zachowawczego z powodu miażdżycy tętnic oraz szybka rekonstrukcyjna operacja pozwalają zachować kończynę i znacząco poprawić jakość życia pacjentów.

OBLITEROWANIE CHORÓB STATKÓW. OBLITERING ENDARTERITIS, ATHEROSCLEROSIS

Do niszczenia chorób naczyniowych należą:

1. Zanikanie zapalenia wsierdzia (niektórzy autorzy wyodrębnili osobno takie choroby, jak: choroba Raynauda, ​​choroba Burgera, chociaż patogenetyczne zmiany w obrębie naczynia są identyczne).

2. Zanikanie miażdżycy.

Zanikanie zapalenia wsierdzia - przewlekła ogólnoustrojowa choroba naczyniowa, prowadząca do ciężkich zaburzeń krążenia, wraz z segmentową niedrożnością tętnic i żył, z dominującym uszkodzeniem tętnic kończyn dolnych.

Etiologia choroby nie jest w pełni zrozumiała. Najsłynniejsza teoria zapalenia (Burger) związana z przenikaniem infekcji w naczyniach (błona wewnętrzna), późniejsze naruszenie reologii krwi i metabolizmu. Udowodniono również teorię hiperplazji - proliferację błony wewnętrznej tętnic bez charakteru spazmolitycznego. Badania Oppel wskazują na wpływ nadczynności nadnerczy i przedłużający się kryzys nadnerczy. Ale obecnie najbardziej znanym jest wyjaśnienie rozwoju zmian zwyrodnieniowych w ścianie naczynia z pozycji neuro-odruchów i autoalergicznych: Znaczny jest wpływ czynników egzogennych (traumatyzacja, regularna hipotermia, odmrożenia kończyn dolnych, zawilgocenie, zatrucie alkoholowe i nikotynowe).

Choroba zaczyna się powoli i stopniowo, ale stale postępuje. Początek jest praktycznie niemożliwy do ustalenia, w związku z brakiem subiektywnych i obiektywnych zjawisk w dotkniętej chorobą kończynie. Jest to ułatwione dzięki kompensacyjnej ekspansji zabezpieczeń, w pewnym stopniu redukując powstałe zaburzenia krążenia.

Patologiczny obraz choroby polega na obrzęku warstwy mięśniowej ściany tętniczek i małych tętnic, proliferacji błony wewnętrznej. Wzrasta kopanie tkanki łącznej. Światło naczynia zmniejsza się. Zapalenie może rozprzestrzeniać się na otaczającą tkankę łączną - zapalenie okołonaczyniowe, okołonaczyniowe. Równolegle ze zmianami w naczyniach kończyn obserwuje się trzewne formy zatowiającego zapalenia pęcherzyka (naczynia wieńcowe, naczynia mózgu, siatkówka, płuca).

Biorąc pod uwagę stopień choroby naczyniowej i kliniczny obraz choroby, można zidentyfikować cztery fazy choroby:

Choroba zaczyna się w młodym wieku (20-30 lat) charakteryzuje się cykliczną manifestacją, zwaną niekiedy "młodzieńczą gangreną". Klinicznie zdefiniowane są trzy okresy:

W okresie rekompensaty - skargi na okresowe uczucie oziębłości w palcach stóp, "pełzanie pełzające", ból podczas wysiłku (chodzenie, bieganie, zmęczenie).

W okresie dekompensacji - pomimo ciepłych butów, pozostaje uczucie zimna w kończynach dolnych; uporczywa parestezja, silny ból w mięśniach łydek, "chromanie przestankowe". Są nocne bóle, czasem skurcze mięśni łydek. Możliwe powstawanie owrzodzeń troficznych.

W trzecim - nekrotycznym okresie łączą się gangreny palców, stóp, goleni.

Faza zaostrzenia charakteryzuje się nasileniem zespołu bólowego, zwiększonym niedokrwieniem, pociągającym za sobą atrofię mięśni, przerzedzenie i zmianę kształtu palców. Naruszono również wzrost paznokci, włosów, jest złuszczenie skóry na goleniach, stopach.

B. Zanikanie miażdżycy - przewlekła choroba, która wpływa na cały układ krążenia krwi, wraz z segmentowymi okluzjami naczyń krwionośnych, blaszkami miażdżycowymi.

Przyczyną chorób naczyniowych jest układowa miażdżyca, zaburzenie metaboliczne, w szczególności lipidy (cholesterol i jego estry). Termin "miażdżyca" został zaproponowany przez F. Marshana w 1904 roku w celu określenia zagęszczenia tkanki łącznej wewnętrznej ściany tętnic.

Prace NN Anichkova i SS Khalatova pokazują, że wiodącym procesem jest naciek lipidowy ściany tętnicy. Szczególną rolę odgrywają również zmiany we właściwościach koagulujących równowagi krwi i elektrolitów. Fibrynogen, fibryna są składnikami płytek miażdżycowych gromadzących się w błonie wewnętrznej tętnic. Miażdżyca tętnic jest jedną z form stwardnienia tętnic. Dlatego należy go odróżnić od stwardnienia tętnic; od osadzania się wapna w tętnicach typu mięśniowego (zespół Menkeberga); od wieku (starczego) zagęszczenia tętnic o rozproszonej naturze.

W tym przypadku proces przebiega poza utworzonych łysinek wrastanie tkanki łącznej w warstwę mięśniową ścianki tętnicy, a następnie wytrącenie soli wapnia. Zmiany we wszystkich częściach krążenia krwi są podobne (aorta brzuszna, naczynia wieńcowe, biodrowe, tętnice udowe itp.)

Klinicznie istnieją 2 okresy:

1. Początkowe (do klinicznego) - charakteryzujące się zaburzeniami neurologicznymi w postaci skłonności do skurczów oskrzeli, zwiększonej zawartości lipidów. Ciągnie się długo.

2. Klinicznie wyrażone zmiany.

a) Etap 1 - niedokrwienie (odwracalne zmiany o charakterze dystroficznym w narządach)

b) Etap 2 - nekrotyczny lub zakrzepowo-nekrotyczny (mogą wystąpić nieodwracalne zmiany w tkankach, zakrzepica w zmienionych tętnicach)

c) Etap 3 jest włóknisty (w wyniku niewystarczającego krążenia krwi, okluzji, powstają ogniska mikro-martwicy, następnie rozwija się włóknienie).

d) Etap 4 - gangrena (całkowity brak krążenia krwi)

Objawowe w pierwszym etapie objawia się chromaniem przestankowym, które rozwija się dopiero po długim marszu. Nie ma żadnych reklamacji

W 2 etapach - wzrost kulawizny, zmiany dystroficzne w skórze, paznokcie, zanik mięśni. Ból nawet w stanie spoczynku.

W trzecim etapie - chłodny trzask, drętwienie nóg, zmiany martwicze, owrzodzenia. Rozdzierające nocne bóle. Najmniejszy uraz, chłodzenie stóp może kończyć się zgorzelą.

W 4 etapach - martwica, zgorzel stopy, goleń.

Rozpoznanie zatarcia zapalenia wsierdzia i miażdżycy opiera się na klinicznych i instrumentalnych metodach badawczych.

Ważne jest określenie prędkości i stopnia niedokrwistości stopy, gdy kończyna dolna jest podniesiona (objaw niedokrwienia podeszwowego Oppela). W początkowej fazie choroby blanszowanie następuje po 25-30 sekundach, w późniejszych etapach 4-5 sekund, czasami pojawiają się zabójcze blade plamki. Test na przekrwienie reaktywne pozwala nam ocenić rozwój zabezpieczeń (proces Moshkovicha). Leżąc na plecach pacjenta podnosi nogę lub podnosi rękę. Następnie proksymalnie zastosuj opaskę uciskową, aż impuls zniknie i zatrzymaj się na 5 minut. Ramię nabrało bladego koloru. Po usunięciu opaski uciskowej szybko pojawia się przekrwienie odbytu skóry. W zależności od stopnia uszkodzenia naczyń, czas, intensywność i częstość występowania przekrwienia są różne. Zachowanie bladości przez 5 minut lub marmurkowanie wskazuje na słaby rozwój zabezpieczenia.

Po jednostronnym uszkodzeniu naczyń kończyny dolnej palec zostaje ściśnięty. Naciskaj stronę podeszwy paliczków terminalu palca 1 palca przez 10 sekund, a następnie usuń rękę. Zwykle blanszowanie skóry jest natychmiast zastępowane zwykłymi kolorami.

Próba Samuelsa. Pacjent na plecach, nogi pod kątem 45, oferują szybkie zgięcie i rozłożenie stopy. Jeśli krążenie krwi jest zaburzone, blanszowanie pojawia się 5-7 sekund.

Proces Aleksiejewa. Zmierz temperaturę skóry w pierwszym interwałowym odstępie stopy. Następnie proponują chodzić pacjenta w zwykły sposób, aż do bólu mięśni łydek. U zdrowych osób temperatura wzrasta o 1,8-1,9 ° C. Jeśli dochodzi do zaburzeń w krążeniu krwi, temperatura spada średnio o 1-2 ° C.

Diagnostyki są również ważne w określaniu udowej pulsacji tętnice podkolanowe i określania temperatury stopu na symetrycznych częściach dolnych. Ponadto osłuchiwanie w celu wykrycia hałasu naczyniowego, pomiar ciśnienia krwi na udzie, golenie.

Wystarczające metody informacyjne są Doppler, rheography, pletyzmografii, przebicie arteriografia, Kapilaroskopia.

Ostatnio wykorzystano tomografię komputerową, termografię ciekłokrystaliczną.

Choroba zarostowa miażdżyca i musi być zróżnicowana ze zakrzepowego zapalenia żył głębokich, zator, zakrzepica, zespół Leriche'S, Reynaud i Takayasu.

Należy również wyróżnić z tak zwanych wykopu stóp (stóp zespół hipotermii podczas długotrwałego, umiarkowane chłodzenie w temperaturze nie niższej niż 0 ° C i wysokiej wilgotności powietrza).

Objawy i typy zatarcia chorób naczyń nóg

Ta grupa schorzeń dotyczy zmian miażdżycowych tętnic, zakrzepowe zapalenie włóknistego, dysplazję wieńcowej tętnic, angiopatii cukrzycowej. Zatarcie naczyń krwionośnych powoduje niewydolność krążenia, niedokrwienie otaczających tkanek, z całkowitą niedrożnością światła, w uszkodzonej tętnicy dochodzi do martwicy, może rozwinąć się gangrena.

Obliterom chorób naczyń kończyn dolnych towarzyszy utrata czułości, zespół bólowy, chromanie przestankowe. Leczenie przeprowadza się zachowawczo i chirurgicznie, stosuje się procedury fizjoterapeutyczne. W ostrej zakrzepicy tętnic konieczna jest pilna hospitalizacja pacjenta.

Przyczyny zatarcia chorób

Patologiczne zwężenie naczyń w kończynach jest najczęściej diagnozowane u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat.

Głównymi przyczynami rozwoju patologii są reakcje autoimmunologiczne organizmu: układ odpornościowy zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko zdrowym komórkom nabłonkowym tętnic i powoduje ich stopniowe niszczenie. Ściany naczyń ulegają stanom zapalnym, zastępując je gęstą tkanką łączną, tworzą się włókniste płytki, na których nakłada się fibrynę i płytki krwi. Prowadzi to do zwężenia światła tętnic i naruszenia normalnego krążenia krwi w kończynach.

Przyczyny zatarcia miażdżycy:

  • siedzący tryb życia;
  • dyslipidemia;
  • niezrównoważone odżywianie;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • cukrzyca;
  • urazy kończyn;
  • częsty stres;
  • nierównowaga hormonalna;
  • złe nawyki;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • otyłość.

Prowokując czynników należą kończyny odmrożenie uprzednio przeniesiono urazu, choroby reumatyczne, niedoczynność tarczycy, gruźlica, choroby wirusowe, zakażenia bakteryjne, reakcje alergiczne, skurcz tętnic po podaniu środka kontrastowego krzepnięcia.

Dysplazja mięśni rozwija się w wyniku degeneracji elastycznych ścian naczyń krwionośnych, proliferacji włóknistych i gładkich włókien mięśniowych. Prowadzi to do zatarcia tętnic, niedokrwienia tkanek miękkich kończyn dolnych. Etiologia choroby nie jest w pełni zrozumiała, głównym czynnikiem predysponującym jest wrodzona anomalia rozwoju ścian naczyń krwionośnych.

Klasyfikacja zatarcia chorób tętnic

Biorąc pod uwagę stopień niedokrwienia i zaburzenia krążenia, HOZANK dzieli się na 4 etapy:

  1. Kompensacja czynnościowa charakteryzuje się ciągłym chłodem kończyn, zmniejszoną wrażliwością, drgawkami. Pacjenci skarżą się na pieczenie, mrowienie, pełzanie w nogach. Po długim spacerze następuje ostry ból w mięśniach łydek, powodujący przerywane chromanie.
  2. Etap subcompensation zarastanie tętnic kończyn dolnych: ból w nogach i kulawizny pojawia się nawet w niewielkiej odległości (200-300 metrów), kończyna dolna skóra jest bardzo sucha, łuszcząca, występuje utrata włosów. Zmiany patologiczne występują również w strukturze płytek paznokcia: zagęszczają się, stają się nieprzejrzyste, ciemnieją, łatwo pękają. Podczas subskompensacji podskórna tkanka tłuszczowa i małe grupy mięśni stopy są zanikiem, puls na tętnicach kończyn jest nieznacznie wyczuwalny.
  3. W fazie dekompensacji bolesne doznania pojawiają się nawet w stanie spoczynku, wzmocnionym pod wpływem wysiłku fizycznego. Osoba jest zmuszona do zajęcia nienaturalnej pozycji, aby poprawić samopoczucie. Jeśli dotknięta kończyna jest uniesiona wysoko, skóra nabiera bladego odcienia, a gdy znika, staje się czerwona. Naskórek jest przerzedzony, łatwo zraniony, rany goją się przez długi czas, zamieniają się w głębokie wrzody. Podczas dekompensacji postęp atrofii, rozpoczyna się martwica mięśni łydek i stóp, puls na tętnicach nie jest badany.
  4. Stopień niszczycielskich zmian charakteryzuje się stałą obecnością intensywnych bólów, owrzodzeń troficznych na palcach, wyraźnym obrzękiem kończyn. Wydolność robocza zostaje całkowicie utracona, rozwija się wilgotna gangrena. Zamknięcie tętnic obserwuje się nie tylko w nogach, ale także w całym ciele.

Ze względu na rodzaj zmian naczyniowych, przewlekłe, zatapiające choroby tętnic kończyn dolnych są podzielone na patologiczną krętość, tętniak, zwarcie lub stenozę.

Biorąc pod uwagę etiologię, klasyfikują wrodzone i nabyte patologie. Wrodzona dysplazja włókniako-mięśniowa, hipoplazja, aplazja. Nabyte - miażdżyca tętnic, zapalenie tętnic, zapalenie zakrzepicy, okluzja pourazowa i zakrzepica.

W zależności od lokalizacji zwyrodnienia okluzyjnego, choroby kończyn dolnych są klasyfikowane:

  • odcinek tętnicy udowo-podkolanowej;
  • odcinek aortalno-biodrowy;
  • segment poplite;
  • na dużej wysokości tętnicy kończyny.

Jak obliteracji występowania odróżnić segmentowe okluzji, uszkodzenie tętnicy udowej i naczyń podkolanowych okluzji segmentu udowo-podkolanowe i tętnicy głębokiej udowej.

Objawy

Symptomokompleks zwężający światło naczyń kończyn zwiększa się stopniowo, ma przewlekły, postępujący przebieg.

Głównym objawem rozwoju zatarcia chorób głębokich tętnic jest pojawienie się chromania przestankowego podczas chodzenia, w mięśniach łydek następuje silny skurcz, ból powoduje zatrzymanie się osoby.

W początkowych stadiach dyskomfort występuje po przejściu 500 m lub więcej, a nawet przezwyciężenie niewielkich odległości prowadzi do wyraźnego zespołu bólowego.

Na etapie nieodwracalnego niedokrwienia ból pozostaje w stanie spoczynku, ustępuje w biodrach, pośladkach, okolicy lędźwiowej. Nocne ataki powodują bezsenność, czując się lepiej, gdy noga jest obniżona poniżej poziomu serca. Impuls obwodowy na tętnicach dotkniętej kończyny jest nieznacznie lub całkowicie nieobecny.

Skóra staje się blada, gładka, może uzyskać cyjanotyczny odcień, pozbawiony roślinności. W przypadku urazu tworzą się nie gojące się wrzody, pokryte szarawą powłoką, wokół fokusu powstaje obrzeże infiltracji. Pacjenci mają stale zimne stopy, obserwuje się nadmierne pocenie się, rozwój parestezji, drętwienie, mrowienie. Mężczyźni cierpią na zaburzenia erekcji, impotencję.

W wyniku zatarcia zakrzepowego zapalenia kończyn dolnych występuje powierzchowne, migrujące zakrzepowe zapalenie żył odległych części stopy.

Na skórze palców występuje wiele krwotoków, powstają bolesne guzki. Zakrzepowe zapalenie naczyń może powodować uszkodzenie tętnic wieńcowych i krezkowych, pacjenci skarżą się na bóle brzucha, krwawienie z jelit. Możliwy rozwój udaru, zawał nerki, niedokrwienie nerwu wzrokowego, martwica ściany jelita.

W późnych stadiach cholery kończyn dolnych skóra stóp i palców staje się fioletowo-fioletowa. Pierwszym objawem rozwoju zgorzeli jest tworzenie się głębokich wrzodów, które następnie zwiększają swój rozmiar, powodują martwicę skóry i tkanek miękkich.

Około połowa pacjentów cierpi na przewlekłą postać zatarcia chorób tętnic. Patologia postępuje podostrej, charakteryzuje się pojawieniem sezonowych zaostrzeń. Rokowanie choroby jest stosunkowo korzystne, leczenie zachowawcze daje dobre wyniki.

W ostrym przebiegu okluzja naczyń jest szybka, pacjenci potrzebują pilnej amputacji kończyny.

Metody badania

Pacjent jest badany przez chirurga naczyniowego. Lekarz mierzy ciśnienie, sprawdza pulsację tętnic. Aby ocenić stan naczyń, wykonuje się angiografię: do żyły wstrzykuje się środek kontrastowy, a następnie prześwietlenie chorej kończyny. Wyniki badania określają obszary okluzji, zakrzepicy, stopnia zaburzeń krążenia.

Dopplerografia kończyn dolnych z uszkodzeniami obliteracyjnymi jest wykonywana w celu zbadania tkanek miękkich i zbadania ich deformacji. Rheovasography jest przypisany do określenia szybkości przepływu krwi w tętnicach, drżenie pozwala polom temperatury rejestrować odchylenia od normy w różnych częściach ciała. Lekarz powinien zidentyfikować ognisko przewlekłej infekcji bakteryjnej (jeśli istnieje), możliwe patogeny (wirusy, grzyby).

Diagnozę różnicową obliteracji tętnic kończyn dolnych przeprowadza się z zapaleniem nerwu kulszowego, stwardnieniem Monkeberga, zespołem Raynauda. Trudności podczas instalacji trafnej diagnozy pojawiają się przy różnicy w zatarciu zapalenia wsierdzia i miażdżycy.

Młodzi ludzie cierpią na zapalenie tętnic, u chorych w starszym wieku obserwuje się miażdżycowe zmiany naczyniowe.

W przypadku pierwszych objawów wzrasta gwałtownie tętnica dotknięte asymetrycznie, choroba zaczyna się od niedrożności drobnych naczyń później cierpieć większe i żyły, na zaawansowanym etapie zaangażowany górne i dolne kończyny. W przypadku miażdżycy progresja choroby następuje powoli, naczynia są dotknięte symetrycznie, tylko duże tętnice są dotknięte, żyły nie są zaangażowane w proces patologiczny.

Funkcje leczenia

Wybór leczenia zależy od stadium choroby i indywidualnych wskaźników każdego przypadku klinicznego. Na początkowych etapach zapewniona jest terapia lekowa, zalecane są procedury fizjoterapeutyczne. W przypadku ciężkiego niedokrwienia kończyn konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Lekarz określa przyczynę i czynniki prowokujące rozwój zwarcia tętnic. Konieczne jest monitorowanie poziomu ciśnienia, składu lipidów krwi. Pacjenci powinni prowadzić zdrowy tryb życia, porzucić złe nawyki, stosować się do specjalnej diety i aktywności fizycznej. Z diety wykluczone są tłuszcze zwierzęce, konserwanty, fast food, alkohol, mocna kawa, napoje gazowane.

Przygotowania

Do leczenia chorób okluzyjnych tętnic górnych i dolnych stosowane środki przeciwpłytkowe (pentoksifilin), krzepnięcie krwi oraz zapobiegającego tworzeniu skrzeplin (kwas acetylosalicylowy). Spasolityki łagodzą skurcze i rozluźniają ściany naczyń krwionośnych (No-spa, Spazmolgon, Papaverin) kończyn. Pokazano również pacjentom przyjmowanie witamin z grupy B, PP, C, E.

Niektóre leki należy przyjmować w sposób ciągły, kilka razy w roku zaleca się poddanie się profilaktycznemu leczeniu.

Gdy tętnice są zamknięte, podskórnie wstrzyknąć heparynę, leki trombolityczne, kroplówkę - fibrynolizynę, dokonać iniekcji silnych leków przeciwbólowych. Dotknięta kończyna jest unieruchomiona, pokryta lodem. Pacjent jest pilnie transportowany do placówki medycznej.

W przypadku owrzodzeń troficznych skóra jest leczona maściami: Iruxol, Proteox TM, Hepatothrombin. Zastosuj luźne bandaże, które zmieniają się regularnie. Żele stosowane zewnętrznie na bazie niesteroidowych leków przeciwzapalnych: Ketoprofen, Indometacin, Piroxicam. Środki z glikokortykosteroidami (hydrokortyzon, prednizolon, betametazon) są wskazane w przypadkach ciężkiego stanu zapalnego kończyn.

Fizjoterapia

W celu normalizacji krążenia krwi w tętnicach zalecany jest przebieg procedur fizjoterapeutycznych. Dobry efekt daje baromassazh, elektroforezę dynamiczne prądy, efekty termiczne, iglaste, kąpiele błotne Natomiast aplikacje na powierzchni kończyn, leczenie ozonem, VLOK, terapii magnetycznej, fizykoterapii, pnevmopressterapiya.

W przypadku niewydolności krążenia II i III stopnia leczenie metodami fizjoterapeutycznymi ogranicza się do wykonywania specjalnego zestawu ćwiczeń fizycznych do fizjoterapii i masażu kończyn.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku, gdy metody zachowawcze nie dają wyników, zalecana jest interwencja chirurgiczna. Przy rozległych zmianach tętnic kończyn wykonuje się następujące operacje:

  • Manewrowanie jest inwazyjną metodą leczenia, w której krążenie krwi jest przywracane przez zmianę kierunku przepływu krwi wokół zamkniętego segmentu poprzez sztuczny zastawka. Proteza wykonana jest z fragmentu żyły podskórnej pobranej z kończyny pacjenta.
  • Trombenderterektomia polega na usunięciu blaszki miażdżycowej lub skrzepliny wraz z wewnętrzną ścianą tętnicy.
  • Zastąpienie uszkodzonego obszaru naczynia alloprotezą.
  • Profundoplastykę wykonuje się na tętnicy głębokiej udowej, polega ona na usunięciu blaszek miażdżycowych i poszerzeniu średnicy poprzez nałożenie łatek z żył pacjenta.

Wybór procedury operacji zależy od stopnia zatarcia.

Z wielopoziomowymi zmianami w tętnicach łączy się kilka rodzajów operacji. Jeśli są obszary martwicy, wykonuje się wstępne wycięcie, owrzodzenie troficzne zamyka się przeszczepem skóry. W przypadku zgorzeli wymagana jest pełna lub częściowa amputacja kończyny w zdrowych tkankach.

Środki ludowe

Aby poprawić efekt tradycyjnego leczenia chorób powodujących zatarcie, można stosować recepty medycyny alternatywnej. Normalizuje procesy metaboliczne w organizmie, aby zwiększyć elastyczność naczyń krwionośnych, przyczyniając się do stabilizacji ciśnienia krwi buliony z owoców głogu, liści pokrzywy, melisy i jeżyny, korzeń mniszka lekarskiego, kwiaty koniczyny, nagietek.

Lek do leczenia zatkanych tętnic kończyn dolnych i górnych wytwarza się z mieszaniny 2 łyżek suchych roślin, 0,4 litra wrzącej wody, przez 8 godzin, a następnie dekantuje się i napojów 100 ml przed posiłkiem, 3-4 razy dziennie. Tę infuzję należy stosować nieprzerwanie przez miesiąc, następnie należy pozwolić odpocząć ciału przez 2 tygodnie i kontynuować leczenie. W filiżance można warzyć zioła i pić jak zwykłą herbatę z miodem.

Aby poprawić stan zdrowia, aby złagodzić ból, skurcze tętnic są wspomagane przez kąpiele z pokrzywami.

Podczas kąpieli do wody dodaje się skoncentrowany wywary roślinne, a kończyny są utrzymywane przez 20-30 minut. Woda powinna być w temperaturze pokojowej, nie powinna być zrobiona zbyt gorąco: zwiększy przepływ krwi i może nasilić stan zapalny, powodować zniszczenie, promować skrzeplinę, która, po dotarciu do zwężonej części, spowoduje zatorowość.

Przezskórna angioplastyka wewnątrznaczyniowa

Segmentalne zwężenie naczyń kończyn wykorzystuje metodę wewnątrznaczyniową - przezskórną angioplastykę balonową. Poprzez małe przebicie w świetle tętnicy wprowadza się giętki cewnik z balonem i wypromieniowuje go w miejsce zaniku. Następnie pod ciśnieniem balon zostaje nadmuchany, poszerzając w ten sposób jamę, niszcząc płytkę lipidową i normalizując przepływ krwi w kończynie. Aby zapobiec reokluzji, do naczynia wkłada się stent, a proteza pozostaje w środku i działa jak tusza.

Najczęściej stosuje się dostęp do zablokowanego obszaru przez tętnicę udową w strefie pachwinowej. Zabieg wykonywany jest pod stałą kontrolą radiologiczną z kontrolą kontrastu. Powikłań po angioplastyce naczyń kończyn występują rzadko, z możliwymi konsekwencjami odnosi przechodzącej atak niedokrwienny, restenozę, reakcja alergiczna na środek kontrastowy, przebicie ścianki tętnicy aorty. Czasami rozwija się krwawienie z miejsca dostępu, jeśli skrzeplina zostanie zniszczony, jego fragment może spowodować zablokowanie poniżej poprzedniego miejsca okluzji.

Zewnętrzna terapia kompresyjna

Cardiosynchronized sekwencyjna przeciwzakłóceniowa pneumokompresja jest jedną z nieinwazyjnych metod leczenia chorób zanikających. Dolne kończyny są ściskane przez mankiety kompresyjne, stopniowo wpływając na okolice nóg i ud. W naczyniach nóg powstaje fala wsteczna.

Następnie mankiety są jednocześnie opróżniane, a krew ponownie wypełnia tętnice. Działanie kompresji jest zsynchronizowane z cyklem sercowym za pomocą sygnału EKG. Zabieg promuje krążenie krwi w dystalnych obszarach, zmniejsza objawy zaniku chorób, zapobiega rozwojowi powikłań, amputacji kończyny.

Zapobieganie zatarciu tętnic

Środki zapobiegania obejmują przestrzeganie zrównoważonej diety, normalizację masy ciała, regularne ćwiczenia, porzucanie złych nawyków. Konieczne jest terminowe leczenie chorób oportunistycznych, aby uniknąć stresujących sytuacji.

Kiedy dyslipidemii i zarastanie tętnic kończyn diety należy wykluczyć tłuszcze zwierzęce, margaryna, słodycze, zwłaszcza cukier, jaja, podroby, kawy i alkoholu. Przydatne jest spożywanie świeżych warzyw i owoców: działają one jako przeciwutleniacze, normalizują stosunek lipoprotein o wysokiej i niskiej gęstości, usuwają żużle i szkodliwy cholesterol z organizmu. W menu należy dodać owsiankę pełnoziarnistą, niskotłuszczowe odmiany ryb, mięsa i produkty z kwaśnego mleka.

Osoby cierpiące na zatarcie patologii tętnic kończyn dolnych powinny przestrzegać zasad higieny, chronić stopy przed zranieniem.

Zaleca się, aby pacjenci byli pod nadzorem lekarza z chirurgiem naczyniowym, w okresach remisji, w celu przeprowadzenia leczenia zapobiegawczego. Dzięki zaleceniom lekarza choroba postępuje powoli, można uniknąć rozwoju gangreny i utrzymać nogę.

Okluzyjne choroby naczyń kończyn dolnych występują na tle zwężenia światła tętnic na skutek zagęszczania ścianek nabłonkowych, proliferacji tkanki łącznej i tworzenia się płytek cholesterolu. Po rozpoczęciu szybkiego leczenia możliwe jest normalizowanie zaburzonego krążenia krwi, łagodzenie ostrego bólu i poprawa jakości życia ludzkiego.

Obliteracja miażdżycy naczyń kończyn dolnych: charakterystyka, klasyfikacja, główne objawy i leczenie

Klęska dużych naczyń, która prowadzi do zwężenia i zaburzenia krążenia krwi, powoduje zatarcie naczyń miażdżycowych naczyń kończyn dolnych. W naszych czasach jest to jedna z najczęstszych patologii związanych z niewłaściwym sposobem życia.

Powiemy Ci, co musisz zwrócić uwagę na to, jak kontrolować ciśnienie krwi, przestrzegać właściwej diety i reżimu aktywności ruchowej, innymi słowy wykluczaj wszystkie czynniki ryzyka dla dalszego rozwoju choroby

Zanikanie miażdżycy naczyń kończyn dolnych - charakterystyczne

Miażdżyca - choroby, która występuje wówczas, gdy zgrubienie ścian tętnic spowodowane depozytów cholesterolu i lipidów, które tworzą płytki miażdżycowe, które powodują stopniowe zwężenie światła tętnicy i prowadził do jego całkowitego pokrywania.

Miażdżycy tętnic pojawia się w każdym przypadku w postaci zwężenia (stenozy) lub całkowicie się pokrywają (niedrożność tętnicy) w określonym miejscu, co uniemożliwia gwałtowny krwi normalnych tkanek. W rezultacie tkanki nie otrzymują składników odżywczych i tlenu niezbędnych do ich normalnego funkcjonowania.

Najpierw powstaje stan zwany niedokrwieniem. Sygnalizuje, że tkanki cierpią na brak odżywiania, a jeśli ten stan nie zostanie wyeliminowany, tkanka umrze (martwica lub zgorzel nóg).

Cechą miażdżycy jest to, że ta choroba może wpływać jednocześnie na naczynia z kilku basenów. Po pokonaniu naczyń kończyn powstaje gangren, uszkodzenie naczyń mózgu prowadzi do udaru, zniszczenie naczyń krwionośnych serca jest obarczone zawałem serca.

Zmiany miażdżycowe w naczyniach kończyn dolnych i aorty występują u większości osób w średnim wieku, jednak w pierwszym etapie choroba się nie objawia.

Objawami niewydolności tętnic są bolesne odczucia w nogach podczas chodzenia. Stopniowo nasila się nasilenie objawów i prowadzi do nieodwracalnych zmian w postaci zgorzeli stopy. Wśród mężczyzn choroba występuje 8 razy częściej niż u kobiet.

Dodatkowe czynniki ryzyka prowadzące do wcześniejszego i ciężkiego przebiegu choroby: cukrzyca, palenie tytoniu, nadmierne otłuszczenie. Miażdżycy charakteryzuje się stałym postępem, prowadzące do gangreny kończyn dolnych, co pociąga za sobą amputacji niezbędne w celu ratowania życia pacjenta.

Aby zapobiec rozwojowi gangreny można tylko na czas leczenia i we właściwym czasie podjęte środki w celu normalizacji przepływu krwi. Źródło: "2gkb.by" Co to za choroba i co jest niebezpieczne? Miażdżyca tętnic kończyn dolnych - Jest to przewlekła choroba, która charakteryzuje się zwężeniem tętnic (stenozy) lub nawet jego całkowite zablokowanie (okluzji) w wyniku procesów sklerotycznych.

Jednocześnie zaburza się krążenie krwi, a tkanki nie otrzymują właściwego odżywienia, co w konsekwencji prowadzi do ich obumierania. Do chwili obecnej choroba ta dotyka głównie męską połowę populacji.

Wynika to z czynników prowokujących do takich naruszeń, na przykład niedożywienia, złych nawyków. Konieczne jest zatem zrozumienie, że coraz częściej powstawanie takich blokad nie następuje szybko. Zwykle proces rozciąga się na dziesiątki lat. Dlatego cierpią na to ludzie po 40 roku życia.

Istnieją pewne etapy zatarcia miażdżycy naczyń kończyn dolnych:

  • Przedkliniczny okres. Występuje naruszenie metabolizmu lipidów. Wewnątrz naczynia zaczyna gromadzić się tłuszczowy osad. Depozyty mogą występować w postaci plam i smug.
  • Pierwsze objawy naruszenia przepływu krwi.
  • Objawy choroby zaczynają się pojawiać bardziej żywo. Charakterystyczna jest znacząca zmiana w ścianie wewnętrznej.
  • Podczas badania objawia się miażdżycowy wrzód, tętniaki i oderwane migrujące cząsteczki. W wyniku tego następuje niewielkie lub całkowite zachodzenie prześwitu.

Istnieje kilka rodzajów zmian nóg.

  • Na odcinku 1-m widoczne są okluzje (blokady).
  • Przy 2 m - rozkład procesu na całej górnej części tętnicy udowej.
  • Przy 3 m - niedrożna i powierzchowna część kości udowej jest zatkana.
  • Czwarty typ - proces ukośny przechwytuje tętnicę podkolanową, tętnicę udową, ale w głębokich żyłach zachowana jest drożność.
  • Wraz z rozwojem typu 5 następuje całkowite zablokowanie tętnicy głębokiego uda.

Operacje z zatarciem miażdżycy można zalecić już na 2. etapie choroby. Źródło: "stopvarikoze.ru"

Kto częściej choruje na tę chorobę?

Choroba jest patologią, która rozwija się, z tym, uszczelnienie ścian naczyń ze względu na osadzanie się w nim cholesterolu i tłuszczów formowania płytek miażdżycowych w czasie, a jego wąskie prześwicie arterii, powodując jego całkowite zatkanie.

Zmiany miażdżycowe w każdym przypadku przejawiają się przez zwężenie średnicy naczynia lub jego całkowite zachodzenie na siebie w określonym miejscu, zapobiegając zdrowemu przepływowi krwi. Odpowiednio, tkanki nie otrzymują składników odżywczych i tlenu dla prawidłowego funkcjonowania.

Początkowo u osoby występuje niedokrwienie, co sugeruje, że tkanki cierpiały już na brak składników odżywczych. Jeśli choroba nie zostanie zatrzymana w czasie, rozpocznie się martwica tkanek i zgorzel nóg.

Miażdżycowe choroby naczyniowe różnią się tym, że mogą uszkadzać naczynia krwionośne jednocześnie w kilku basenach. Kiedy patologia naczyń na nogach rozwija się zgorzel, z patologią naczyń w mózgu - istnieje ryzyko udaru, a jeśli naczynia serca są uszkodzone, atak serca może wywołać.

U ludzi w średnim wieku rozwija się miażdżyca kończyn dolnych, ale początkowo choroba się nie pojawia. Objawy stanu patologicznego w pierwszych stadiach niewydolności tętnic stają się bolesnymi odczuciami nóg podczas chodzenia.

Wraz z upływem czasu objawy objawiają się coraz bardziej, co powoduje nieodwracalne zaburzenia, objawiające się gangreną kończyn dolnych. Choroba atakuje mężczyzn osiem razy częściej niż kobiety. Źródło: "lechenie-sosudov.ru"

Etapy zatarcia miażdżycy

Opierając się na odległości, jaką dana osoba przechodzi bez bólu (odległość bezbolesnego chodzenia), rozróżnia się cztery etapy zatarcia miażdżycy tętnic kończyn dolnych.

  • Etap 1 - odległość bezbolesnego spaceru ponad 1000 m.
  • Etap 2a - odległość bezbolesnego spaceru 250-1000 m.
  • Etap 2b - odległość bezbolesnego spaceru 50-250 m.
  • Etap 3 - odległość bezbolesnego chodzenia mniej niż 50 m, ból w spoczynku, ból nocny.
  • Etap 4 - zaburzenia troficzne.

W 4 etapach pojawiają się obszary zaczerwienienia skóry (nekrozy) na palcach lub piętach. W przyszłości może to prowadzić do zgorzeli i amputacji uszkodzonej części nogi. Wraz z postępem choroby i brakiem szybkiego leczenia możliwe jest wystąpienie zgorzeli kończyny, co może prowadzić do utraty nogi.

Szybki dostęp do specjalisty, wysokiej jakości doradczy, lek, aw razie potrzeby opieki chirurgicznej pozwala znacząco złagodzić cierpienia i poprawę jakości życia, zachowania kończyny i poprawić rokowanie tej ciężkiej patologii.

Aby zapobiec rozwojowi miażdżycy tętnic naczyń kończyn dolnych, konieczne jest zapobieganie i leczenie miażdżycy na wcześniejszych etapach rozwoju choroby.

Ważne jest, aby pamiętać, że objawy kliniczne choroby pojawiają się zwężenia światła naczynia o 70% lub więcej. We wczesnych stadiach choroby można zidentyfikować tylko po dodatkowym badaniu w placówce medycznej! Terminowe odwoływanie się do specjalistów pozwoli Ci zachować zdrowie! Źródło: meddiagnostica.com.ua

Metody leczenia obliteracyjnego miażdżycy kończyn dolnych będą zależeć od stopnia uszkodzenia tętnicy, nasilenia objawów i tempa rozwoju. Czynniki te zostały uwzględnione przez naukowców w klasyfikacji patologii.

Pierwsza zasada klasyfikacji opiera się na bardzo prostym wskaźniku, który nie wymaga żadnych badań. Jest to odległość, którą osoba może pokonać, aż do chwili, gdy poczuje dyskomfort w nogach.

W związku z tym istnieje:

  • początkowy etap - ból i zmęczenie odczuwa się po pokonaniu dystansu kilometra;
  • Etap 1 (w środku) - pojawia się nie tylko ból i zmęczenie, ale także chromanie przestankowe. Odległość do pokonania waha się od ¼ do 1 km. Mieszkańcy dużych miast mogą nie odczuwać tych objawów przez długi czas ze względu na brak takich obciążeń. Ale mieszkańcy i małe miasteczka, pozbawieni publicznego transportu, są świadomi problemu już na tym etapie;
  • Etap 2 (wysoki) - charakteryzuje się niezdolnością pokonania odległości większych niż 50 m bez występowania silnego bólu. Pacjenci w tym stadium patologii są zmuszeni siedzieć lub kłamać w przeważającej części, aby nie wywoływać dyskomfortu;
  • Etap 3 (krytyczny). Istnieje znaczne zwężenie światła tętnic, rozwój niedokrwienia. Pacjent może poruszać się tylko na niewielkich odległościach, ale także takie obciążenia powodują silny ból. Nocny sen jest zakłócony z powodu bólu i skurczów. Osoba traci zdolność do pracy, staje się inwalidą;
  • Etap 4 (skomplikowany) - charakteryzuje się pojawieniem się wrzodów i ognisk martwicy tkanek z powodu naruszenia ich tropizmu. Stan ten jest obarczony rozwojem zgorzeli i wymaga natychmiastowego leczenia chirurgicznego.

Pod względem zakresu rozprzestrzeniania się procesów patologicznych i zaangażowania w nie dużych statków istnieją:

  • 1 stopień - ograniczone uszkodzenie jednej tętnicy (zwykle udowej lub piszczelowej);
  • 2 stopnie - dotyczy to całej tętnicy udowej;
  • 3. stopień - tętnica podkolanowa zaczyna być zaangażowana w proces;
  • 4 stopnie - tętnice udowe i podkolanowe są znacząco zmienione;
  • 5 stopni - całkowita porażka wszystkich dużych naczyń nogi.

Poprzez obecność i siłę objawów patologia jest podzielona na cztery etapy perkolacji:

  1. Łatwe - procesy metabolizmu lipidów są zakłócone. Jest wykrywany tylko poprzez przeprowadzanie laboratoryjnych badań krwi, ponieważ nie ma jeszcze żadnych niewygodnych objawów.
  2. Medium - zaczynają się pojawiać pierwsze objawy choroby, która jest często mylone zmęczenia (łagodny ból po obciążeniu, mały obrzęk, drętwienie, zwiększona reakcja na zimno, „gęś”).
  3. Ciężkie - obserwuje się stopniowy wzrost objawów, które powodują znaczny dyskomfort.
  4. Postępy - początek rozwoju gangreny, pojawienie się w pierwszych stadiach małych ran, które przekształcają się w troficzne.

A teraz najważniejszą klasyfikacją, która ma decydujący wpływ na pytanie, jak leczyć OASC, są sposoby rozwoju patologii:

  • szybki - choroba rozwija się szybko, objawy pojawiają się jeden po drugim, patologiczny proces rozprzestrzenia się na wszystkie tętnice i rozpoczyna zgorzel. W takich przypadkach natychmiastowa hospitalizacja, intensywna terapia, często amputacja;
  • podostre - okresy zaostrzenia są okresowo zastępowane okresami osłabienia procesu (redukcja objawów). Leczenie w ostrej fazie odbywa się tylko w szpitalu, często zachowawczym, mającym na celu spowolnienie procesu;
  • przewlekły - rozwija się przez długi czas, pierwotne objawy są w ogóle nieobecne, a następnie zaczynają manifestować się w różnym stopniu nasilenia, który zależy od obciążeń. Leczenie jest lecznicze, jeśli nie przechodzi w inny etap. Źródło: »boleznikrovi.com»

Przyczyny

Jak wspomniano powyżej, ogólna patologia jest podział procesu miażdżycą tętnic kończyn dolnych - zacisk aorty żyła biodrowa, udowa, tętnice podkolanowe i tętnicach stopy.

Główną przyczyną tej choroby jest brak równowagi w składzie lipidów krwi, a czynnikami ryzyka, które są istotne w tym przypadku, są:

  • płeć - mężczyzna;
  • złe nawyki, zwłaszcza palenie;
  • niedożywienie - stosowanie dużej ilości tłustych potraw;
  • choroba nadciśnieniowa;
  • naruszenie metabolizmu węglowodanów (cukrzyca).

Podstawowe zmiany morfologiczne w naczyniach nóg OA powstają w błonie wewnętrznej (shell) tętnic. Cholesterol i kropelki tłuszczu osadzają się na jego powierzchni - powstają plamy o żółtawym zabarwieniu. Wokół tych miejsc po chwili pojawia się tkanka łączna - powstaje sklerotyczna płytka nazębna.

Gromadzi w sobie i sam w sobie lipidy, trombocyty, fibrynę i sole wapnia, w wyniku czego wcześniej lub później krąży krążenie krwi. Tablica stopniowo zanika - pojawiają się w niej prądy, zwane miażdżycami, wypełnione rozpadającymi się masami. Ściana tej płytki staje się bardzo delikatna i przy najmniejszym uderzeniu kruszy się.

Okruchy rozpadającej się blaszki wpadają do światła naczynia, a przepływ krwi rozlewa się do naczyń poniżej - mając mniejszą średnicę światła. Prowadzi to do zatoru (niedrożności) światła, powodując krytyczne niedokrwienie kończyn w postaci zgorzeli.

Ponadto, wielkoformatowa płytka częściowo zachodzi na światło naczynia, w wyniku czego dochodzi do przerwania przepływu krwi w części ciała leżącej dalej w miejscu płytki. Tkanki doświadczają chronicznego braku tlenu, pacjent odczuwa ból mięśni, uczucie zimna w dotkniętej chorobą kończynie, a później powstałe i troficzne owrzodzenia - trudne do naprawienia wady skórki.

Zmiany te powodują cierpienie bolesne cierpienie - czasami jego stan pogarsza się tak bardzo, że on sam błaga lekarza o wykonanie amputacji dotkniętej części kończyny. Źródło: »physiatrics.ru»

Zmiany miażdżycowe naczyń kończyn dolnych są objawem ogólnoustrojowej miażdżycy, która często rozwija się w następujących warunkach:

  • otyłość;
  • IHD;
  • choroba nadciśnieniowa;
  • choroby nerek i wątroby;
  • zapalenie naczyń;
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • uporczywe infekcje opryszczki;
  • hipercholesterolemia (poziom cholesterolu we krwi przekracza 5,5);
  • cukrzyca;
  • zaburzenia krzepliwości krwi;
  • hiperhomocysteinemia;
  • dyslipidemię (LDL 2 powyżej);
  • tętniak aorty brzusznej;
  • hipodynamia;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • palenie;
  • alkoholizm;
  • odmrożenie stóp;
  • urazy kończyn dolnych;
  • nadmierny wysiłek fizyczny. Źródło: "doctor- cardiologist.ru"

Anatomiczne typy zmian

Zasadniczo miażdżyca zaczyna się od tętnic biodrowych i udowych w dół - do naczyń goleni i stóp. Najczęściej uszkodzenia naczyń krwionośnych występują w miejscach rozgałęziania. Właśnie te obszary są najbardziej zestresowane.

W krytycznym miejscu powstaje tablica. Ściana naczynia krwionośnego zmienia kolor na żółtawy, staje się gęsty, zdeformowany i pozbawiony sprężystości. Z biegiem czasu tętnice mogą utracić drożność, a nawet zatkać się.

Rzadko, ale zdarza się, że w wyniku miażdżycy powstaje skrzep krwi w naczyniach krwionośnych. Następnie konto trwa wiele godzin, a nawet minut. Kiedy osoba staje się bardzo chora i kończyna wydaje się zimna i nie do zniesienia, potrzebna jest pilna pomoc od chirurga naczyniowego.

W zależności od umiejscowienia płytek i długości dotkniętego obszaru tętnic rozróżnia się kilka anatomicznych typów choroby segmentu femopopliteal. W przypadku tętnic udowych i podkolanowych istnieje 5:

  1. segmentowe (ograniczone obszary);
  2. cała powierzchnia tętnicy udowej;
  3. częste zmiany (lub okluzje) i udowe oraz tętnice podkolanowe z obszarem rozwidlenia drugiego z nich;
  4. uszkodzenie zarówno dużych naczyń krwionośnych, jak i okolicy podkolanowej, prawdopodobnie z brakiem przepływu krwi, jednak tętnica głębokiego uda pozostaje znośna;
  5. choroba, oprócz rozległego rozprzestrzeniania się do segmentu femopopliteal, również dotknęła tętnicy głębokiego uda.

Do kości piszczelowej i tętnice podkolanowe 3 przykładzie wykonania zamknięcia naczyniem

  1. w dolnej i środkowej części podudzia zachowana jest drożność 1-3 tętnic, ze względu na odgałęzienie tętnicy podkolanowej i początkowe odcinki tętnic piszczelowych;
  2. choroba dotyka 1-2 naczyń krwionośnych podudzia, z drożnością dolnej części tętnicy podkolanowej i 1-2 tętnic piszczelowych;
  3. tętnice podkolanowe i piszczelowe są uszkodzone, ale niektóre ich odcinki na podudzie i stopie pozostają przejezdne. Źródło: »damex.ru»

Zespół Lerisha - choroba aorty i biodra

Blaszki miażdżycowe zwężają lub blokują światło dużych naczyń krwionośnych, a krążenie krwi w zredukowanej postaci odbywa się za pośrednictwem małych naczyń bocznych (kręgosłupa).

Klinicznie, zespół Lerisha objawia się następującymi objawami:

  1. Wysokie chromanie przestankowe. Ból w biodrach, pośladkach i mięśniach łydek podczas chodzenia, wymuszanie zatrzymuje się po pewnej odległości, aw późnych stadiach ciągłego bólu w spoczynku. Wynika to z braku przepływu krwi w obszarze miednicy i udach.
  2. Impotencja. Naruszenie erekcji wiąże się z ustaniem przepływu krwi wzdłuż wewnętrznych tętnic biodrowych, które są odpowiedzialne za wypełnianie krwi ciał jamistych.
  3. Blada skóra, łamliwe paznokcie i łysina w łydkach u mężczyzn. Przyczyną jest poważne zakłócenie odżywiania skóry.
  4. Pojawienie troficznych owrzodzeń na opuszkach palców i stóp oraz rozwój zgorzeli są objawy dekompensacji przepływu krwi w terminie stadiach miażdżycy.

Zespół Lerisha jest niebezpiecznym stanem. Wskazania do amputacji jednej kończyny występują w 5% przypadków rocznie. Dziesięć lat po postawieniu diagnozy oba kończyny zostały amputowane u 40% pacjentów.

Leczenie zatkania miażdżycy tętnic biodrowych (zespół Lerisha) jest tylko chirurgiczne. Większość pacjentów w naszej klinice udaje się wykonać operację wewnątrznaczyniową lub hybrydową - angioplastykę i stentowanie tętnic biodrowych.

Penetracja stentów wynosi 88% przez 5 lat i 76% przez 10 lat. Podczas stosowania specjalnych endoprotez, wyniki ulegają poprawie do 96% w ciągu 5 lat. W skomplikowanych przypadkach, z całkowitym zamknięciem tętnic biodrowych trzeba wykonać obejście aortalno-udowej i osłabionych pacjentów przekroju udowej lub pachowych udowej bocznego.

Leczenie chirurgiczne arteriosklerozy tętnic biodrowych pozwala uniknąć 95% przypadków amputacji. Źródło: »gangrena.info»

Pokonanie tętnic dolnej części nogi i stopy

Miażdżyca tętnic kończyn dolnych i stopy można wydzielić, ale najczęściej w połączeniu z zacierania miażdżycy segmentu biodrowych i udowych-podkolanowej, co znacznie komplikuje przebieg choroby i przepływ krwi przywrócone.

W przypadku tego typu zmian miażdżycowych, zgorzela rozwija się częściej i szybciej. Rozwój krytycznego niedokrwienia na tle zmian w tętnicach podudzia i stopy wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.

Najskuteczniejsze jest zastosowanie mikrochirurgicznego mechanizmu manewrowania, które pozwala w 85% przypadków uratować nogę przed amputacją. Metody wewnątrznaczyniowe są mniej skuteczne, ale można je powtarzać. Amputacje należy przeprowadzać dopiero po wyczerpaniu wszystkich metod oszczędzania kończyny. Źródło: »gangrena.info»

Choroba segmentu femopopliteal

Zamknięcie tętnic udowych i podkolanowych jest najczęstszym objawem miażdżycy nóg. Częstość występowania tych zmian dochodzi do 20% wśród pacjentów w starszej grupie wiekowej. Najczęściej główną manifestacją kliniczną tej choroby jest ból łydek podczas przechodzenia pewnej odległości (chromanie przestankowe).

Krytyczne niedokrwienie przy danej lokalizacji miażdżycy naczyń nie zawsze się rozwija. Często punktem wyjścia jest rana, ścieranie lub znoszenie stopy. Następnie pojawia się owrzodzenie troficzne, które powoduje ból i powoduje obniżenie nogi. Powstaje obrzęk, który dodatkowo pogarsza mikrokrążenie i prowadzi do rozwoju gangreny.

Leczenie miażdżycowej kości piszczelowej typu femopoplite może początkowo być zachowawcze. Prowadzone są terapie lekowe, sanatoryjno-uzdrowiskowe, fizjoterapia. Bardzo ważną metodą leczenia jest chodzenie terapeutyczne i rzucanie palenia.

Zastosowanie tych metod może zapobiec krytycznemu niedokrwieniu. Leczenie chirurgiczne jest oferowane przy pojawieniu się bólu w spoczynku i zgorzeli.

Najskuteczniejszą metodą korekcji chirurgicznej w tych przypadkach jest mikrochirurgiczne udarowo-piszczelowe lub podkolanowe krążenie naczyń. Angioplastyka jest również stosowana w wielu przypadkach, ale jej działanie jest mniej długotrwałe. Manewrowanie pozwala utrzymać nogę 90% pacjentów ze zgorzeli, która się zaczyna. Źródło: »angioclinic.ru»

Objawy

Objawy zatarcia miażdżycy kończyn dolnych rozwijają się stopniowo. Przez długi czas człowiek nie odczuwa żadnych zmian. Wraz z postępem procesu i prześwitem naczyń krwionośnych tętnicy zmniejsza się o ponad 30-40% pierwotnej średnicy, pojawiają się takie charakterystyczne objawy:

  • Ból i uczucie zmęczenia w mięśniach nóg po wysiłku fizycznym (chodzenie).
  • Chromanie przestankowe to ból, który znacznie się zwiększa podczas chodzenia, powodując utykanie osoby. Po krótkim odpoczynku (przywracaniu tlenu i substancji odżywczych do tkanek nóg) ból maleje.
  • Rozwój bólu w spoczynku jest wskaźnikiem wyraźnej zatarcia miażdżycy, co wskazuje na możliwy rozwój powikłań.
  • Uczucie drętwienia, które początkowo występuje w stopie, następnie wznosi się wyżej - w wyniku pogorszenia podaży nerwów i zaburzenia przepływu impulsów wzdłuż wrażliwych włókien.
  • Zimno w nogach.
  • Zmniejszenie pulsacji na tętnicach nóg - zwykle objawia się zauważalną asymetrią w sprawdzaniu tętna na tych samych tętnicach obu nóg.
  • Przyciemnienie skóry na stopie z dotkniętą arteriosklerozą jest zwiastunem początku gangreny.
  • Długotrwałe gojenie się skóry w obszarze rany, któremu często towarzyszy infekcja.

Takie charakterystyczne objawy pozwalają na stwierdzenie obecności miażdżycy miażdżycowej na etapie istotnych zmian w tkankach nóg. Źródło: "prof-med.info"

Środki diagnostyczne

Algorytm badawczy składa się z 3 głównych punktów: anamnezy, testów funkcjonalnych i ultradźwięków. Skargi, szczegółowe anamnezy, badanie pacjenta. Na zaatakowanej nodze skóra jest gęsta, lśniąca, może być blada lub zaczerwieniona, nie ma włosów, paznokcie są grube, kruche, występują zaburzenia troficzne, owrzodzenia, mięśnie często ulegają atrofii.

Noga jest zawsze zimniejsza, nie ma tętna na tętnicach. Oceniając te dane, lekarz mierzy LLI - stosunek ciśnienia skurczowego w stawach skokowych do ramiennego, w normie jest on większy niż 0,96, u pacjentów z OASC, zmniejsza się do 0,5. Gdy osłuchiwanie zwężonych tętnic jest zawsze determinowane przez skurczowy szum, z niedrożnością tętnicy poniżej jej miejsca, puls jest słaby lub nieobecny.

Następnie określa się biochemię krwi, EKG, ciśnienie skurczowe mierzy się na tętnicach cyfrowych i dolnej części nogi. Wykonuje się standardową arteriografię w celu określenia drożności głównych tętnic.

CT angiografię najdokładniejsze choroba Sposób MR angiografii Dopplera prędkości przepływu krwi oznacza się stopień nasycenia tkanek mięśniowych w tlen i składniki odżywcze, skanowanie dupleksu dużych naczyń nóg określa stopień dopływu krwi do dotkniętego nogę stan ściany tętnicy, kompresji obecności.

Wszystkie powyższe badania powinny identyfikować obecność niedokrwienia nóg. Testy funkcjonalne są przeprowadzane:

  1. Przetestuj Burdenko. Jeśli zginiesz zranioną nogę w kolanie, pojawi się czerwonawo-siniczny wzór na stopie, co wskazuje, że przepływ krwi i odpływ są zakłócone.
  2. Przetestuj Shamov-Sitenko. Nakładaj i dokręcaj mankiet biodra lub ramienia przez 5 minut, z mankietem rozluźniającym kończynę zmieni kolor na różowy po upływie pół minuty, a patologia trwa dłużej niż 1,5 minuty.
  3. Test Moshkovicha. Pacjent w pozycji poziomej unosi proste nogi na 2-3 minuty, podczas gdy w normalny sposób bledną mu nogi z powodu przelania krwi, następnie pacjent zostaje wezwany do wstania. Normalnie stopa zmienia kolor na różowy po 8-10 sekundach, a miażdżyca pozostaje blada przez minutę lub dłużej.

Obowiązkowe jest konsultacje z chirurgiem naczyniowym. Źródło: "sosudoved.ru"

Leczenie miażdżycy kończyn dolnych

Miażdżyca naczyń wymaga przygotowania indywidualnego schematu leczenia w każdym konkretnym przypadku. strategia leczenia zależy od długości, stopnia i stopnia uszkodzenia tętnic, jak również obecności u pacjenta z jednoczesnym choroby.

Miażdżyca naczyń kończyn dolnych, najczęściej stosuje się następujące metody:

  • Konserwatywny;
  • Operative;
  • Wewnątrznaczyniowy (minimalnie inwazyjny).

W przypadku miażdżycy kończyn dolnych w stadium początkowym (na etapie chromania przestankowego) leczenie może być zachowawcze. Metodę zachowawczą stosuje się również w leczeniu osłabionych pacjentów, których stan jest skomplikowany z powodu współistniejącej patologii, co uniemożliwia interwencję chirurgiczną w celu przywrócenia przepływu krwi w nogach.

Leczenie zachowawcze składa się z lekarstwa i fizjoterapii, obejmuje również dawkowanie i terapię ruchową.

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków, które łagodzą skurcz z obwodowych małych naczyń tętniczych, rozcieńczają i zmniejszają lepkość krwi, pomagają chronić ściany tętnic przed dalszym uszkodzeniem, mają stymulujący wpływ na rozwój gałęzi bocznych.

Przebieg leczenia uzależnień należy przeprowadzać kilka razy w roku, niektóre leki należy przyjmować w sposób ciągły. Należy rozumieć, że jak na razie nie ma leków, które mogłyby przywrócić prawidłowy przepływ krwi przez zablokowaną tętnicę.

Powyższe leki działają tylko na małe naczynia, przez które krew przemieszcza się wokół zablokowanej części tętnicy. Zabieg ten ma na celu rozszerzenie tych objazdów w celu zrekompensowania niedostateczności krążenia krwi na ich koszt.

W przypadku segmentowego zwężenia miejsca tętnicy stosuje się metodę wewnątrznaczyniową. Poprzez nakłucie zajętej tętnicy cewnik z balonem wprowadza się do światła, które doprowadza się do miejsca zwężenia tętnicy. Światło zwężonego segmentu jest rozszerzane przez nadmuchanie balonu, w wyniku czego przywraca się przepływ krwi.

W razie potrzeby w tego segmentu tętnicy ustanowienia specjalnego urządzenia (stentu), zapobiega zwężenie części tętnicy w przyszłości.

Nazywa się to rozszerzeniem balonowym ze stentowaniem. Stentowanie tętnic, dylatacja balonowa, angioplastyka - te endowaskularne metody leczenia, najczęstsze w miażdżycy kończyn dolnych. Takie metody umożliwiają przywrócenie krążenia krwi przez naczynie bez interwencji chirurgicznej. Procedury te są przeprowadzane w sali rentgenowskiej wyposażonej w specjalny sprzęt.

Przy bardzo długich obszarach okluzji (okluzji) często stosuje się metody chirurgiczne w celu przywrócenia przepływu krwi w nogach. Są to takie metody, jak:

  • Proteza zablokowanej tętnicy przez sztuczne naczynie (alloprotezy).
  • Rąbanie to metoda, w której przepływ krwi jest przywracany poprzez kierowanie przepływu krwi wokół zatkanej części tętnicy przez sztuczne naczynie (przetokę). Jako bocznik czasami stosuje się segment żyły odpiszczelowej pacjenta.
  • Trombenderterektomia - usunięcie dotkniętej arteriosklerotycznej blaszki miażdżycowej.

Te metody chirurgiczne można łączyć lub uzupełniać innymi rodzajami operacji - wybór zależy od stopnia, charakteru i zasięgu zmiany i są one przypisywane zgodnie z indywidualnymi cechami pacjenta, po dokładnym zbadaniu przez chirurga naczyniowego.

W przypadku wielopoziomowej miażdżycy naczyń kończyn dolnych stosuje się leczenie łączące przetaczanie nałożonej tętnicy i poszerzenie (poszerzenie) zwężonej.

Gdy operacja przywracania krążenia krwi jest wykonywana już w przypadku pojawienia się martwicy lub owrzodzeń troficznych, może być wymagana jeszcze jedna interwencja chirurgiczna, która jest wykonywana jednocześnie z tą operacją lub jakiś czas po niej.

Konieczna jest dodatkowa operacja, aby usunąć martwą tkankę zgorzelinową i zamknąć owrzodzenia troficzne za pomocą klapki skórnej. Pojawienie się wrzodów lub zgorzeli jest oznaką długotrwałych niedrożności tętnic, wielopoziomowej miażdżycy naczyń o słabym krążeniu obocznym.

Możliwości operacji w tym przypadku są zmniejszone. W przypadku zgorzeli i mnogiej martwicy tkanek kończyny dolnej oraz niemożności wykonania operacji przywracania przepływu krwi wykonuje się amputację nogi. Jeśli zgorzeli pokrywają duże części kończyny i pojawiają się nieodwracalne zmiany w tkankach miękkich, amputacja jest jedynym sposobem na uratowanie życia pacjenta. Źródło: «2gkb.by»

Terapia lekami

Leczenie farmakologiczne unieczynniacza kończyn dolnych oznacza złożone stosowanie następujących grup produktów leczniczych:

  • Pentoksyfilina (Trental) - pozwala zmniejszyć lepkość krwi, pomaga w zmniejszeniu lepkości leukocytów i eliminacji skrzepów krwi.

Minimalny cykl leczenia wynosi 3 miesiące i może być przedłużony do pół roku na zalecenie lekarza. Dawka jest dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta.

Aby poprawić efekt, lek można łączyć z lekami z grupy dezagregantów, a także z umiarkowaną aktywnością fizyczną.

  • Stosowanie leków z grupy statyn w celu normalizacji poziomu cholesterolu całkowitego i lipoprotein o małej gęstości.
  • Leki obniżające stężenie lipidów, jeśli u pacjenta w przeszłości występowała cukrzyca.
  • Leki z grupy metabolitów - dają pierwszeństwo tabletkom, kapsułkom, kroplom, które zawierają standaryzowany suchy ekstrakt z bilobatu z liści miłorzębu.
  • W leczeniu zaburzeń troficznych i innych powikłań choroby wskazane jest stosowanie Solcoseryl i Vazaprostana.
  • Jako suplement można zalecić pacjentowi przyjmowanie kompleksów multiwitaminowych, w tym witamin E, A, C, witamin z grupy B, pierwiastków śladowych, kwasu foliowego.
  • Leczenie Obliteracyjne miażdżycy naczyń nóg jest konieczne tylko pod nadzorem lekarza. W warunkach stacjonarnych pacjentowi można zaoferować poddanie się kuracji w następujący sposób:

    • Dożylne podanie Reopoliglyukin w skojarzeniu z Novokain w pierwszym dniu leczenia. Drugiego dnia - Trentala z solą fizjologiczną, kwasem askorbinowym z riboksyną, magnezem i chlorkiem wapnia. Kroplówki mogą być umieszczane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.
    • Wstrzyknięcie domięśniowe Actovegin na 7-10 dni.
    • Leczenie można uzupełnić za pomocą kwasu alfa-liponowego.

    Taki przebieg leczenia zaleca się wykonywać kilka razy w roku pod nadzorem lekarza. Źródło: »varikoznic.ru»

    Interwencja chirurgiczna

    Operacja chirurgiczna ma na celu rewaskularyzację dotkniętych części. Składa się z:

    • Angioplastyka balonowa - eliminuje zwężenie tętnic;
    • endarterektomia - zmiany zwężenia głównych tętnic;
    • Laserowa angioplastyka - walka ze złogami cholesterolu;
    • udrożnienie udowo-podkolanowe - przywraca prawidłowy dopływ krwi w zablokowanych obszarach tętnic udowych;
    • tworzenie zabezpieczeń aortalno-udowych.

    Rewaskularyzację wykonuje się, gdy pacjent ma bolesne odczucia przy minimalnym wysiłku fizycznym, który utrudnia mu życie.

    Rzadko kiedy lekarze przepisują sympatektomię lędźwiową, to znaczy, że współczulne nerwy unerwiające naczynia są usuwane. Źródło: »wmedik.ru»

    Nietradycyjne sposoby leczenia choroby naczyń nóg

    Miażdżyca kończyn dolnych i zapewnia leczenie środków ludowej, a zmiany w żywności (co jest przydatne pierwiastki śladowe), a korzystanie z różnych roślinnych receptur.

    Ale to nie jest alternatywa dla tradycyjnej medycyny, a kolekcje leków oparte na ziołach i składnikach roślinnych pomogą w szybkim odzyskaniu i poprawie całego układu krwionośnego organizmu.

    • Klej pszczeli lub propolis jest zalecany do przywrócenia metabolizmu białka i lipidów. Konieczne jest rozpuszczenie nie więcej niż 20 kropli 10% nalewki z alkoholem w 200 ml oczyszczonej wody, 3 razy dziennie przed posiłkami.
    • Propolis i nalewka głogowa.

    Doskonały efekt wazodylatacyjny będzie następującą receptą ludową:

    wziąć równe udziały zakupione w nalewce aptecznej głogu i wymieszać z 10% naparem alkoholowym propolisu. Weź 1 łyżeczkę 3-4 razy dziennie po posiłku. Propolis jest zalecany do przywracania metabolizmu białek i lipidów.

  • Poniższy środek ludowej obejmuje:
    1. głóg, róża psa - po 10 części;
    2. liście nieśmiertelnika i borówki brusznicy - 10 części;
    3. czarny starszy, początkowy leczniczy - po 5 części.
  • Wszystkie składniki leku miesza się i wlewa do 200 ml oczyszczonej przefiltrowanej wody. Gotować bulion przez 5 minut po ugotowaniu. Schłodzić i odcedzić miksturę leczniczą, możesz zacząć leczenie.

    Zaleca się używanie nie więcej niż 50 ml na jedną sesję trzy razy dziennie. Po dwutygodniowym leczeniu należy zrobić sobie przerwę przez 7 dni, a następnie kontynuować. Przebieg leczenia zaplanowano na 6 miesięcy, po czym konieczne jest stawienie się w gabinecie lekarskim.

    Niekwestionowanym liderem w leczeniu chorób naczyniowych kończyn dolnych jest naturalny miód pszczeli. Jeśli dana osoba nie ma alergii na ten produkt, codzienne spożywanie łyżki miodu w godzinach porannych stanowi odkrycie dla poprawy naczyń tętniczych nóg. Źródło: »antirodinka.ru»

    Komplikacje

    Zatarcie miażdżycy naczyń nóg prowadzi do zakłócenia ich trofizmu i rozwoju poważnych powikłań:

    • Naruszenie funkcji kończyny dolnej, aż do niemożliwości chodzenia z powodu silnego bólu.
    • Rozwój owrzodzeń troficznych - z powodu niedożywienia, nawet najmniejsza rana na skórze nogi nie goi się, ale wręcz przeciwnie. Następnie infekcja bakteryjna łączy się z rozwojem procesu ropnego.
    • Gangren - ogromne komplikacje, w których dochodzi do zniszczenia tkanki nogi poniżej obliteracji tętnicy przez blaszkę miażdżycową. Z tym powikłaniem, wysokie ryzyko śmierci z powodu odurzenia organizmu przez produkty rozpadu tkanki.

    Jedyną metodą leczenia zgorzeli jest amputacja nóg, dlatego bardzo ważne jest, aby rozpocząć leczenie na czas i nie dopuścić do tej komplikacji. Źródło: "prof-med.info"

    Zapobieganie chorobom

    Należy przestrzegać następujących zaleceń:

    • Konieczne jest rzucenie palenia.
    • Przestrzegaj diety mającej na celu normalizację poziomu cholesterolu i lipoprotein o niskiej gęstości.
    • Umiarkowana aktywność fizyczna ma również ogólny efekt wzmacniający, zapobiega tworzeniu się blaszek na ściankach naczyń krwionośnych.

    Pacjentom zaleca się codzienne ćwiczenia gimnastyki stóp. Lekarz może zalecić stosowanie tradycyjnych metod leczenia w schemacie zapobiegania.

    Choroby nie można wyleczyć całkowicie, ale przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza i przebiegu leczenia znacznie poprawia jakość życia pacjentów i uniknąć poważnych powikłań, takich jak gangrena. Źródło: »varikoznic.ru«

    Zapobieganie zatarciu miażdżycy polega na:

    • zapobiegać rozwojowi choroby u pacjentów zagrożonych (otyłość, dziedziczenie niesprawne, palacze itp.);
    • spowolnić lub zatrzymać postęp choroby na początkowych etapach.

    Aby to zrobić, potrzebujesz:

    • walczyć z nadwagą, otyłością i hipodynamią;
    • zaniechać stosowania nikotyny i alkoholu;
    • w leczeniu chorób towarzyszących, które powodują rozwój miażdżycy - nadciśnienia, chorób endokrynologicznych;
    • na podwyższonym poziomie cholesterolu, stosować przepisaną statykę leków;
    • stosować się do diety przeciwmiażdżycowej - tabela terapeutyczna nr 10 z minimum tłuszczami zwierzęcymi, mąką i wyrobami cukierniczymi;
    • przy pierwszych oznakach miażdżycy natychmiast wezwać chirurga naczyniowego lub flebologa i natychmiast rozpocząć leczenie, jeśli to konieczne;
    • dozwolone jest użycie pewnych środków ludowych.

    Około co dziesiąta osoba na świecie cierpi z powodu zatarcia miażdżycy nóg. Spośród stu pacjentów, dwadzieścia pięć ostatecznie straci jedną lub obie nogi, a dziesięć umrze z powodu ciężkich powikłań.



    Następny Artykuł
    Maści, kremy i żele są związane z miejscowym leczeniem zapalenia skóry